در حالات عالم ربانی علامه بحرالعلوم
(سید محمد مهدی طباطبایی)
چنین نگاشتهاند:
روزی علامه وارد حرم مطهر حضرت علی ـ علیه السّلام ـ شد
و مصرع اوّل این شعر را خواند:
چه خوش است صوت قرآن
ز تو دلربا شنیدن
به رخت نظاره كردن
سخن خدا شنیدن
یكی از حاضران پرسید: چرا این شعر را خواندی؟
علامه در پاسخ فرمود:
وقتی وارد حرم مطهر امیرالمؤمنین علی ـ علیه السّلام ـ شدم، حضرت ولی عصر (عج) را دیدم كه در ناحیه بالاسر نشسته، با صدای بلند و شیوا قرآن میخواند، از این رو آن شعر را خواندم، هنگامی كه به حرم رسیدم، آن حضرت از حرم بیرون رفت.
« بحار الانوار، ج 53، ص 302 »
نقل قول
