"او گفته بود ما فرصت مناسبی برای ایجاد یک اروپای کمونیستی داریم اما باید عجله کنیم. اما بریا، خروشچف، مالنکوف و هر آدم عاقلی می فهمید که آغاز جنگ با آمریکا وحشتناک است زیرا روسیه صاحب یک اقتصاد پابرجا نبود."
"شوروی نه تنها یک کشور فقیر بلکه در واقع کشوری فلک زده بود که در نتیجه حمله آلمان ها ویران شده بود، کشوری که از هیچ گونه منبعی به جز سلاح های اتمی برخوردار نبود."
آقای رادزینسکی می افزاید: "دلیل مبارزات ضد یهودی استالین نیز همین بود، او با این کار قصد تحریک آمریکا را داشت. او منتظر بود آمریکا واکنش نشان دهد و بریا می دانست استالین برنامه ریزی کرده بود اخراج یهودیان از مسکو را روز 5 مارس (روز درگذشتش) آغاز کند."
روسیه در این زمینه نیز سرشار از تئوری های توطئه است. برخی می گویند در آن دوره اتوبوس هایی در اطراف مسکو دیده اند که برای انتقال یهودیان مستقر شده بود. برخی نیز می گویند شاهد انبارهایی بوده اند که برای نگهداری یهودیان در قزاقستان برپا شده بود
اما درحالی که وقایع روزهای بعد در ویلای استالین آشکار می شد، شهروندان اتحاد جماهیر شوروی سابق در واکنش به مرگ قریب الوقوع پیشوای خود به دو دسته تقسیم شده بودند
بسیاری در انظار عمومی برای کسی که "پدر"، "آموزگار" و "خدای" خود می خواندند اشک ریختند. برخی نیز که در اردوگاه های اجباری در اطراف کشور به سر می برند در خفا لبخندهای شادمانی رد و بدل کردند و به آینده ای بهتر امید بستند
استالین ساعت نه و پنجاه دقیقه روز پنج مارس جان باخت. جسد او روز بعد در "تالار ستونها" در حوالی میدان سرخ مسکو قرار داده شد و تخمین زده می شود که میلیون ها نفر به وداع او رفتند. شایع است که در ازدحام وداع با استالین صدها نفر زیر دست و پا خفه شدند.
با گذشته پنجاه سال از مرگ استالین، شایعات درباره او همچنان ادامه دارد
برای دیکتاتوری مثل استالین، ترک دنیا به این سادگی غیرقابل هضم است.
منبع: تحقیقی از لئونیدا کروشلنیکی، خبرنگار اروپایی