عدل خدا به چه معناست

[عهد آسمانى]

عدل بدين معنى كه: دادگر است و به كسى ستم نمى نمايد و كارى را بدون حكمت انجام نمى دهد، بنا براين هرچه را مى آفريند و روزى مى دهد و آنچه را مى دهد و باز مى ستاند از روى مصلحت است اگرچه ما نمى دانيم.
همانطورى كه اگر دكترى به بيمار خود داروئى داد مى دانيم كه: در آن مصلحتى است گرچه آن مصلحت بر ما پوشيده باشد بنا بر اين اگر ديديم: خداوند متعال كسى را ثروتمند و ديگرى را تهيدست نموده، و يا به يكى شرافت بخشيده و به ديگرى نبخشيده، يا يكى را مريض كرده و ديگرى سالم است، و از اين قبيل كارها... بايد عقيده مند باشيم كه: همه اينها از روى حكمت و مصلحت است گرچه ما به حكمت آن پى نبريم.

چنانچه در روايت آمده كه حضرت موسى(ع) از خداوند درخواست كرد: برخى از دادگريهاى خود را كه در ظاهر مشكل مى آيد باو نشان دهد، خداوند باو فرمود كه: به صحرا رود و بر سر چشمه آبى در كمين بنشيند تا جريانى را مشاهده كند. موسى (ع) بدانجا رفت و ديد: اسب سوارى در سر چشمه پياده شد و پس از رفع احتياج از آنجا دور شد ولى هنگام رفتن فراموش كرد كيسه پول خود را همراه ببرد.

پس از چندى كودكى آمد كيسه را برداشت و رفت سپس پير مرد كورى از راه رسيد و مى خواست وضو بگيرد كه دراين هنگام مرد سوار برگشت و چون كيسه پول خود را نديد پير مرد نابينا را بسرقت پولش متهم ساخت، كشمكش بين اين دو در گرفت تا اينكه بالاخره اسب سوار كور را كشت.
خداوند به موسى وحى فرمود كه: اسب سوار مال پدر كودك را دزديده بود، مال را بورثه پدر: (همان كودك) برگردانديم و كور پدر اسب سوار را كشته بود كه اينك به كيفر خود رسيد. اين بود نمونه اى از عدل و دادگسترى خداوند، گرچه از نظر كوته بين ما درست نيست.

[معمار]

ما معتقدیم که خداوند عادله و ظالم نیست

به طور کلی اگر بخواهیم ریشه های ظلم رو بررسی کنیم از چند حالت خارج نیست

1- جهل: مثلًا كسى كه نمى دونه نژاد سفيد و سياه با هم فرقى نداره، به گمان خودش، به سياه پوست ظلم مى‏كنه، ريشه اين ظلم، ناآگاهیه.
اما خدايى كه جهل در او راه ندارد و علم او بى‏نهايت است چگونه ممكنه ظالم باشه؟

2- ترس: مثلا يه قدرتى از قدرت رقيب خودش می ترسه و بهش حمله می کنه و با این حمله به رقیبش ظلم مى‏ كنه
امّا مگه خدا رقيبى داره يا به تحكيم قدرت نياز داره؟

3- نياز و كمبود: گاهى عامل ظلم، نياز است،
ولی آیا خدا به کسی نیاز داره یا کمبودی داره

4- پلیدی درونى. برخى به علت خباثت درونی به دیگری ظلم می کنه

حالا که ریشه های ظلم رو بررسی کردیم كدوم رو در خدا پیدا می کنید ؟

تو قرآن می خونیم که:

إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ(نساء 40)-- همانا خداوند، به مقدار ذرّه‏اى هم ستم نمى‏كند

تو یه آیه دیگر از قرآن می خونیم که:

خدا نه تنها به احدى ظلم نمى‏ كنه، حتّى اراده ظلم نسبت به هيچ موجودى نداره. «و ما اللّه يريد ظلماً للعالمين» « غافر، آيه 31»

چه طور ممکنه خدا به ما در قرآن دستور به عدالت بده ولی خودش نعوذ بالله ظالم باشه

«انّ اللّه يأمر بالعدل و الاحسان» « نحل، آيه 90»
خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزديكان فرمان مى‏ دهد

[معمار]

یه کمی دقت کنیم می بینیم که بسيارى از شبهه‏ هايى كه در بحث عدل‏ الهى مطرح است، علتش برداشت هایی اشتباهی است كه ، متوجّه خدا مى‏ كنيم

مثلا

خيال مى‏ كنيم که مرگ نابودى است و اشكال مى‏ كنيم که خدا چرا فلانی مرد فلانی که آدم خوبی بود

خيال مى‏ كنيم تو دنیا اومدیم که تا ابد زنده بمونیم، مى‏گوييم: چرا افراد بسيارى با سيل يا زلزله يا فلان مرض از دنيا رفتند؟

خيال مى‏ كنيم که همه دنیا باید جاى رفاه باشه، مى‏گوييم: چرا سختى هست؟

مثلا کسی سر کلاس درس هست اعتراض میکنه که چرا نوشيدنى و غذا نمى‏ آورند؟ چرا و چرا؟! تمام اين اشكالات به خاطر يك كج انديشى و گمان باطل است، امّا اگر تفكر او اصلاح شود متوجه میشه كه اينجا کلاس درس است نه پذيرايى، با كمى انصاف از همه اعتراض های خود صرف نظر و عذرخواهى مى‏ كنه