بنی امیه را بهتر بشناسیم

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

بنی امیه را بهتر بشناسیم

چکیده:


در این مقاله سعی شده که به چهره‌ی یکی از دشمنان دین یعنی امیه بپردازیم و به شناسنامه‌ی او بپردازیم و اثبات کرده‌ایم که امیه و هاشم با هم برادر نبودند و وقتی به دنیا آمد به برادرش نچسبیده بود که بخواهد با شمشیر آن‌ها را از هم جدا کنند.
دشمن سعی داشته که تاریخ را به گونه‌ی وارونه جلوه دهد که فضیلت سازی برای بنی‌امیه کنند و بگویند که اگر کینه‌ای یا دعوایی بین بنی‌امیه و بنی هاشم است آن هم به خاطر کینه‌ی فامیلی است نه کینه‌ای دیگر.

مقدمه:


دشمن همیشه در این فکر بوده است که حقایق تاریخی را یا از بین ببرد یا بر عکس جلوه دهد تا کسانی که دنبال حق و حقیقت هستند را سرپوش بگذارد و فضیلت‌هایی را برای دشمنان دین و قرآن و اسلام بسازند و مردم را از مسیر راست که همان صراط مستقیم و راه علی بن ابیطالب علیه‌السلام است منحرف بنمایند و در این میان دشمنان فضایلی را درست کرده است مانند
جریان امیه و هاشم که آن دو برادر بودند.
یا فضائلی مانند اینکه یار غار جناب ابوبکر خلیفه‌ی اول می‌باشد در حالی که تحقیقات نشان می‌دهد که یار غار ابوبکر نبوده و شخص دیگری بوده است و هزارها حدیث دیگر که توسط ابوهریره‌ها و معاویه‌ها جعل نمودند یا تحریف نمودند و احادیث بسیاری را به آتش کشیدند.
در این جا فقط به جریان امیه جد بنی‌امیه می‌پردازیم باشد که مقدمه‌ای باشد برای اینکه بیشتر با این خاندان منحرف و دشمن اهل بیت علیهم السلام آشنا شویم.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

شجره ملعونه بنی‌امیه در قرآن


«وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْیَا الَّتی أَرَیْناکَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِی الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما یَزیدُهُمْ إِلاَّ طُغْیاناً کَبیراً» (1)

مفسران عموماً در تفسیر این آیه شریفه نوشته‌اند:

رسول اکرم صلی الله علیه و آله در خواب دید میمون‌ها بر منبر او بالا می‌روند. حضرت سخت متأثر شد. جبرئیل نازل شد و خواب را تعبیر نمود و گفت: بنی‌امیه بر بنی هاشم غلبه می‌کنند و از منبر رسول خدا صلی الله علیه و آله بالا می‌روند، آن‌ها شجره‌ی ملعونه هستند.
روایت شده که از این تاریخ دیگر کسی خنده بر لب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله ندید. (2)

نیز از آیاتی که در ذم بنی‌امیه نازل شده، سوره‌ی قدر است.
مقصود از الف شهر دولت بنی‌امیه است که هزار ماه بود، و از برکات و ثواب لیله‌القدر محروم بودند و خیر اخروی یک شب قدر از خیر دنیوی هزار ماه ریاست بنی‌امیه بیشتر است .
چنان که فخر رازی در تفسیر کبیر و ابن اثیر در اسد الغابه از امام مجتبی علیه‌السلام نقل می‌کنند که رسول خدا صلی الله علیه و آله در خواب دید که بنی‌امیه پای بر منبرش می‌گذارند و نیز می‌گوید:
روایت شده که جست و خیز می‌کنند بر منبرش چون بوزینگان. پس خدای تعالی این آیات را فرستاد: (انا انزلناه...خیر من الف شهر).
قاسم که راوی حدیث است می‌گوید:
حساب کردیم دیدیم ملک بنی‌امیه هزار ماه است.
مسعودی در مروج الذهب می‌گوید:
جمع مدت سلطنت بنی‌امیه تا زمانی که منقرض شدند و خلافت به بنی العباس منتقل شد، هزار ماه کامل بود بدون کم و زیاد.
رسول خدا صلی الله علیه و آله همیشه ابوسفیان را لعن می‌کرد و می‌فرمود:
«اللعین بن اللعین، الطلیق بن الطلیق»؛
و نیز رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است:
هرگاه معاویه را بر منبر من دیدید او را بکشید. (3)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

کینه بنی امیه به بنی هاشم


جدّ سوّم رسول خدا «مغیره» ملقّب به «قمرالبطحاء» معروف به «عبدمناف» است،
از او چهار پسر به نام‌های:
«هاشم، عبد شمس، مطلّب، نوفل» باقی ماندند.
نام اصلی هاشم «عَمرو» و لقب وی «علاء» است، که با اسم «هاشم» معروف گشته است.
او با برادرش «عبد شمس» دوقلو و توأم متولّد شدند، و هنگام تولّد، انگشت هاشم به پیشانی عبد شمس چسبیده بود، و چون «جرّاح» آن دو را از هم جدا کرد، خون زیادی جاری شد، و مردم این واقعه را به فال بد گرفته، و پیش‌بینی کردند که در آینده جنگ و خون‌ریزی در میان آنان و فرزندانشان پدید خواهد آمد!
عبد شمس که ریشه اصلی «بنی‌امیّه» و نقطه انفصال آنان از اجداد پیامبر صلی الله علیه وآله و سلم و علی‌علیه‌السلام است مشکلات زیادی با برادر خود «هاشم» داشت، و با او به کینه‌ورزی و عداوت برخاست، و این برخوردها و کینه‌توزی را به وارثان خود به ارث گذاشت.
«هاشم» شخصی دلسوز و ایثارگر و بخشنده بود، و پذیرایی زایران بیت‌خدا را به عهده داشت، و درآمد سالانه خود را در این راه خرج می‌کرد، از این جهت محبوبیّت خاصّی در میان مردم پیدا کرده، و مورد حسادت برادر گردید...
آری! حسادت کینه‌توزانه، آن صفت مذموم و شیطنتی که «قابیل» را به کشتن برادرش «هابیل» مصمّم ساخت! (4) و برادران یوسف را به قتل یوسف! (5)
هاشم زمامدار مکّه شد، و به سود مکّیان گام‌ها برداشت، و زندگی آنان را بهبود بخشید، و راه بازرگانی را به «غسّان» و «شاهنشاهی ایران ساسانی» باز کرد و...
«امیّه» سرسلسله اموی‌ها، و فرزند ناخلف «عبد شمس» فضائل هاشم را دید و به مخالفت او برخاست، و برای فریب مردم، بذل و بخشش را پیش گرفت، تا قلوب مردم را با خود داشته باشد، و از این راه دور «هاشم» را خلوت کند! ولی نتیجه معکوس بود، و توده‌های مردم را به حمایت جدّ پیامبر علاقه‌مندتر نموده، و به عبد شمس و فرزندش امیّه حساس‌تر...
آتش کینه در دل اُمویان زبانه کشید، و امیّه بر آن شد که با عموی خود «هاشم» پیش «کاهِن» روند، تا او یکی از آنان را تصدیق نموده، و گواهی دهد که کدامیک زمام امور را به دست گیرد؟!
اصرار امیّه از یک طرف، و بزرگواری هاشم از طرف دیگر باعث شد، که آن حضرت با دو شرط این درخواست را بپذیرد:

اول آنکه: هرکس در این مسیر محکوم دانای عرب شد، هر سال یک‌صد شتر در مراسم و روزهای حجّ قربانی کند.
دوم اینکه: شخص محکوم به مدّت ده سال از مکّه تبعید شود...

دانای عرب تا چشمش به چهره هاشم افتاد، زبان به مدح او گشود، و او را تأیید کرد، و طبق قرار شرطی امیّه مکّه را به قصد شام ترک گفت، و زمینه حسادت موروثی بین بنی‌هاشم و بنی‌امیّه شروع گردید، و نفوذ آل‌امیّه را در این سرزمین فراهم ساخت ... (6)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

امیه کیست؟


ابن ابی الحدید می‌نویسد:
امیه برده‌ی رومی بود که عبد شمس او را خرید و به رسم عرب جاهلیت او را پسر خود خواند. (7)
بنابراین نژاد ابوسفیان و معاویه و یزید به رومیان منتهی می‌شود، نه قریش.

پس سخن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله که فرمودند:
«الائمه من بعدی من قریش» ائمه‌ی بعد از من از قریش هستند. (8)
می‌تواند ناظر به افشاگری امویان پلید باشد.
شگفت این جاست که برخی از متعصبان جاهل در توجیه حدیث یاد شده، برای اهل سنت نیز دوازده امام شمرده‌اند:
ابوبکر، عمر، عثمان، علی، معاویه، یزید، عبدالملک بن مروان، و چهار فرزندش( ولید، سلیمان، یزید و هشام )و امام دوازدهم ولید بن یزید بن عبدالملک؛ حشره الله معهم یوم القیامه. (9)
وی در دوران بردگی‌اش از اموال حجاج دزدی می‌کرد، وی را «حارس» می‌نامیدند.
زیرا نام گذاری وارونه در عرب مرسوم است که بیمار اسلیم و دزد را نگهبان و حارس می‌نامیدند. (10)


ابن ابی الحدید نیز درباره شناسنامه وی چنین می‌نگارد:
« امیّه کان صاحب عُهار»وی مردی بزهکار بود و مزاحم زنان می‌شد؛
به گونه‌ای که یک بار هنگام تعرض به یکی از زنان، با افراد قبیله‌ی وی درگیر شد و نفیل بن عدی درباره‌اش به پسرش گفت:
«ابوک معاهر و ابوه عفٌّ» پدر تو بزهکار و پدر وی پاک دامن است.
وی در حال حیاتش زن خویش را به عقد پسرش ابوعمر در آورد و چنین چیزی در عرب بی سابقه بود. (11)


در این زمینه مکتوب امیرالمؤمنین علیه‌السلام کافی است:

«لَیْسَ أُمَیَّةُ کَهَاشِمٍ وَ لَا حَرْبٌ کَعَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ لَا أَبُو سُفْیَانَ کَأَبِی طَالِبٍ وَ لَا الْمُهَاجِرُ کَالطَّلِیقِ وَ لَا الصَّرِیحُ کَاللَّصِیقِ» (12)
صریر و لصیق متقابلین هستند و اولی یعنی صیحح النسب و دومی به معنای باطل النسب است؛ یعنی بیگانه‌ای که او را به فامیل و قبیله‌ای چسبانده باشند.

(نامه‌ای در جواب نامه معاویه در صحرای صفین ماه صفر سال 37 هجری)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

نیمه پنهان بنی امیه

بدعت گزاري در احكام دين


تارخ نشان مي دهد بني اميه با ورود به عرصه خلافت و تكيه بر اريكه قدرت، تغيير در احكام دين را سرلوحه برنامه هاي خود قرار دادند و در راستاي سياست «دين ستيزي» از هيچ كوششي براي گسترش بدعت ها در سطح جوامع اسلامي فروگذار نكردند.
براي نمونه مي توان موارد ذيل را مورد اشاره قرار داد:

1. اذان گفتن در نماز عيد(فطر و قربان)


شافعي مي نويسد:
«در زمان پيامبر صلي الله عليه و آله، ابوبكر، عمر و عثمان براي نماز عيدين اذان گفته نشد تا اينكه معاويه آن را در شام بنا نهاد».
سيوطي نيز مي گويد:
«بني مروان نخستين كساني اند كه سنت اذان در نماز عيدين را بنا نهادند».

به هر حال اين رسم، بدعتي بود كه بني اميه آن را به نام خود ثبت كردند.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

نیمه پنهان بنی امیه

بدعت گزاري در احكام دين

2. ايراد خطبه عيدين پيش از نماز


تمام فقهاي مذاهب اسلامي اتفاق نظر دارند كه اقامه خطبه پس از خواندن نماز عيدين است.
اما بني اميه بنا به دلايلي، خطبه را پيش از نماز ايراد مي نمودند. ابن حزم مي نويسد:
« بني اميه خطبه را پيش از نماز(عيدين) قرار دادند و دليل آن را چنين بيان نمودند كه مردم پس از نماز پراكنده مي شوند و (فضيلت)خطبه را درك نمي كنند »
در حالي كه دليل اصلي آن، اين بود كه علي بن ابي طالب عليه السلام را (در خطبه ها) دشنام مي دادند و لذا مردم ( از شنيدن خطبه) فرار مي كردند.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

نیمه پنهان بنی امیه

بدعت گزاري در احكام دين

3. حلال نمودن ربا


معاويه نخستين كسي است كه ربا را رسماً بنام بر نظر خود، حلال شمرد و «بيع ربوي» را انجام داد.
او پيمانه اي از طلا يا نقره را به بيش از ارزش وزنش فروخت، ابودرداء به او گفت:
«از رسول خدا صلي الله عليه و آله شنيدم كه از چنين معامله اي (بيع ربوي) نهي مي نمود مگر آنكه به قيمت همان وزن خود فروخته شود» . معاويه پاسخ داد:
«اما من در اين معامله اشكالي نمي بينم!».

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

نیمه پنهان بنی امیه

بدعت گزاري در احكام دين

4. تمام خواندن نماز در سفر


ابن عباس مي گويد:
«اولين ايرادي كه به عثمان گفتند، آن بود كه وي در سال ششم خلافتش، نمازش را در منا(كه حكم سفر داشت) تمام به جا آورد. اين باعث شد كه بسياري از صحابه پيامبر صلي الله عليه و آله به او اعتراض كنند».
در نقل ديگري از ابن عباس آمده است كه:
«رسول خدا صلي الله عليه و آله»، ابوبكر، عمر و حتي عثمان در آغاز خلافتش هنگام سفر، نمازشان را قصر مي خواندند
اما عثمان پس از مدتي نماز سفر را چهار ركعتي به جا آورد و اين عمل را بني اميه ادامه دادند».
شايان ذكر است در ميان مذاهب اسلامي، فقهاي اماميه و حنفيه، نماز مسافر را متعين در قصر و ديگران، قصر و اتمام را جايز مي دانند..

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

نیمه پنهان بنی امیه


بدعت گزاري در احكام دين

5. حذف «بسم الله الرحمن الرحيم» درنماز


شافعي مي نويسد:
« معاويه درمدينه نماز جماعت اقامه كرد اما «بسم الله الرحمن الرحيم» نگفت.
پس از سلام نماز، مهاجرين و انصار فرياد زدند:
«اي معاويه! از نمازت مي دزدي؟ پس «بسم الله الرحمن الرحيم» چه شد؟ تكبيرت كجا رفت؟...»

شايد به همين خاطر است كه ميان مذاهب اسلامي در جزئيت «بسم الله» براي قرائت نماز، اختلاف است:

حنفي ها آن را جزء سوره نمي دانند و براي جهر يا اخفاف آن هيچ استحبابي قائل نيستند.
مالكي ها نيز آن را جزء ندانسته، اما ترك آن را براي يك بار مستحب مي دانند.
حنابله بسم الله را جزء سوره مي دانند و مي گويند بايد آهسته خوانده شود.
و بالاخره شافعي ها آن را جزء سوره دانسته ، معتقدند در نماز صبح و مغرب و عشا به جهر و در ساير نمازها آهسته خوانده شود.
شيعه اماميه نيز به پيروي از پيشوايان معصوم عليهم السلام بسم الله را جزء سوره دانسته، ترك آن را به هيچ وجه جايز نمي دانند.

براي آشكار نمودن آن اهميت قائل است. امام صادق عليه السلام در خصوص رواج اين بدعت فرمود:

«كتموا بسم الله الرحمن الرحيم فنعم و الله الاسماء كتموها! كان رسول الله (صلي الله عليه و آله) اذا دخل الي منزله و اجتمعت عليه قريش يجهر ببسم الله ارحمن الرحيم و يرفع بها صوته فتولي قريش فرارا فأنزل الله عز وجل في ذلك: (وَ اِذا ذَكَرَتْ رَبِّكَ فِي الْقُرآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلي اَدْبارِهِمْ‌نُفُوراً)
«بسم الله الرحمن الرحيم»را پنهان نمودند. و به خدا سوگند، چه اسمائي را پنهان كردند! رسول خدا صلي الله عليه و آله هر گاه وارد منزلش مي شد و قريش بر او اجتماع مي كردند، با صداي بلند بسم الله الرحمن الرحيم را آشكار مي نمود و قريش با شنيدن آن فرار مي كردند. به همين سبب، خداوند آيه و چون تو در قرائت (نماز) خدايت را به يگانگي ياد كني، كافران روي گردانيده و گريزان مي شوند را نازل كرد».

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

نیمه پنهان بنی امیه

بدعت گزاري در احكام دين

6. حذف تلبيه در مراسم حج


سعيد بن جبير مي گويد:
ابن عباس در عرفه به من گفت: اي سعيد! چه شده صداي تلبيه مردم را نمي شنوم؟ به او گفتم:
از معاويه مي ترسند.
ابن عباس از خيمه اش بيرون آمد و فرياد زد:
«لبيك اللهم لبيك رغماً لانف معاويه! لبيك مي گويم تا بيني معاويه به خاك ماليده شود! خدايا آنان را لعنت كن! چرا كه سنت پيامبر صلي الله عليه و آله را به خاطر كينه ورزي با علي عليه السلام كنار گذاردند».