✿^**^✿ نقش معلم در سازندگى نونهالان ✿^**^✿

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

✿^**^✿ نقش معلم در سازندگى نونهالان ✿^**^✿

به كوى عشق منه بى دليل راه قدم
كه گم شد آن كه در اين ره به رهبرى نرسيد

شبان وادى ايمن گهى رسد به مراد
كه چند سال به جان، خدمت شعيب كند

علم الانسان مالم يعلم (1)؛
((خداوند، به انسان آنچه را كه نمى دانست آموخت.))

درود بى پايان ما نثار معلمى باد كه با هر سخنش روح و جان مى گيريم
و استعدادها و قابليت هايمان شكوفا مى شود

با شنيدن هر كلامش پر مى گيريم، پرواز مى كنيم، به بلنداى انسانيت
رهنمون مى شويم و به سرچشمه زلال حكمت دست مى يابيم.

كلام معلم، ديده بصيرتمان را مى گشايد و ارزشهاى والا و متعالى
را در معرض ديد ما قرار مى دهد.

اى معلم! دلهاى ما مشتاق كلام توست، چون از كلام تو جان، رمق مى گير
د و از حركت تو روان به شوق و تكاپو مى افتد و در برابر كردار و رفتار
تو دلخاضع و خاشع مى گردد؛

فروغ بينش تو روان متعلمان را مى نوازد و بنده خود مى سازد
آرى:من علمنى حرفا فقد صيرنى عبدا (3).

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

آيا به راستى مى توان از مقام واقعى معلم، تجليل كرد و آن را گرامى داشت؟

مع الاءسف در جامعه، آن چنان كه بايد، نقش حساس و والاى معلم شناخته نشده
و تجليل از معلم، آن گونه كه مناسب شاءن و مقام اوست به عمل نمى آيد.

نقش معلم، به قدرى گرانقدر و والاست كه پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم)
مى فرمايد:بالتعليم اءرسلت؛ ((من براى تعليم فرستاده شده ام.(4)))

و نقش معلم از نظر تربيتى به قدرى حساس و با اهميت است كه
امام على (عليه السلام) فرمود: ((كسى كه خود را در مقام راهبرى مردم قرار
مى دهد،بايد پيش از آن كه به تعليم ديگران بپردازد، به تعليم خويش اقدام كند و تاءديب
او به عملشپيش از تاءديب به وسيله زبانش باشد.

كسى كه معلم و ادب كننده خويشتن است،
به احترام سزاوارتر از كسى است كه (فقط) معلم و مربى مردم است. (5)))

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

بنابراين، معلمى كارى است دشوار و مهم و رسالتى است بس بزرگ
و هر كسى را توان پذيرش اين مسئوليت خطير نيست؛

سوز و درد مى خواهد، عشق و احساس مى طلبد، صبر و تحمل مى بايد
چرا كه هر چيزى كه قدرو منزلتش والاتر است، مسئوليتش هم سنگين تر و مهم تر است.

تعليم و تربيت انسانها از ابتداى تولد آغاز مى شود و
شاكله وجودىآنان در كودكى شكل مى گيرد.

العلم فى الصغر كالنقش فى الحجر (6)
((دانش در كودكى، همانند نقشى در سنگ است)).

و ياو من لم يتعلم فى الصغر لم يتقدم فى الكبر (7)
كسى كه در كودكى نياموزد، در بزرگى نمى تواند جلو بيفتد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

تنها شغلی که در همۀ شغلها شریک است معلمی است

معلم است که با ارادۀ خدا در شفای بیمار شریک است

معلم است که در کارهایی اجرایی و قانونگذاری و... کشوری تاثیرگذار است

معلم است که در کانون خانواده ها نقش دارد

معلم است که در سرنوشت افراد اثر میگذارد

معلم است که چون شمع می سوزد تا دیگران بسازند

معلم است که از خود میگذرد تا دیگران یاد بگیرند

«من علمنی حرفا فقد سیرنی عبدا»

کیست که این اسطوره و نماد مهر و محبت و صفا را بشناسد و قدردانش باشد؟

خدایا ما توان قدردانی شایسته را نداریم پس لا اقل یادمان باشد نمکدان نشکنیم و اجرشان با خودت خدایا

معلم عزیزم با تمام وجودم دوستت دارم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

معلم واقعى ، كسى است كه به شاگردانش شخصيت دهد
و آنان را از عادتها و احيانا از روشهاى نادرست خانه و خانواده و محيط و اطرافيان باز دارد.

در واقع ، بزرگترين رسالت معلم ، كه از گفتار و كردار وى ظاهر مى شود
همان شخصيت دادن به دانش آموز است .

معلمى كه بتواند بين خود و شاگردانش ‍ پل دوستى برقرار سازد و
با آنان صميمى گشته و برخوردى سرشار از شادى و اميد، محبت
و بزرگوارى داشته باشد، موفق است .

اين شيوه در انديشه و كردار فراگيرنده
تاءثير فراوان بر جاى گذاشته و در قلب و روح او نفوذ مى كند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در طول تاريخ ، انسانهاى بزرگ ، بخش اعظم شخصيت و موفقيت
خود را نتيجه بهره گيرى از اساتيد و معلمان آگاه و با ايمان و بزرگوار خويش ‍ مى دانند.

براى يك معلم فرهيخته ، معلمى شغل و حرفه نيست ، بلكه ذوق
و هنرى است كه ريشه در اعماق روح بى تاب انسانهايى
دلسوخته دارد و رسالتى است پيامبر گونه ...

او بايد به اهميت نقش و وظيفه اجتماعى و الهى خود پى برده و از
جهت علمى و اخلاقى ، خود را پر بار نمايد و در عمل ، همچون پدر يا مادرى
دلسوز و مهربان ، پا به پاى شاگردانش براى آشنايى آنان در جهت آموختن علم و
دانش ، اخلاق و تربيت ، گام بردارد.

معلمى كه بتواند افكار صحيح را با روشى جالب و در خور توجه ، همچون
نسيم بهارى روانه ذهن و انديشه دانش آموزان سازد، معلم موفقى است .

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

معلم خوب ، كسى است كه علاوه بر تسلط كامل به موضوع درسى
با اصول تعليم و تربيت ، آشنايى داشته و به پرسشهاى دانش آموزان
جواب مناسب دهد

و از مطالعه مستمر و يادگيرى مطالب تازه در جهت افزايش
معلومات خوددريغ نورزد؛

دانش و آموخته هاى فراگير را با واقعيتهاى خارج از مدرسه ارتباط دهد
و در عمل به آنان بياموزد كه مطالب آموخته شده را چگونه بايد در زندگى به كار برد.

در برابر بروز مشكلات رفتارى دانش آموزان ، زود قضاوت نكند رفتار
و عكس العملهاى آنان را به طرز دقيقى ريشه يابى كرده و قبل از هرگونه تصميم گيرى
علتها را بشناسد و در ارزيابى خود، عامل مؤ ثر خانه و خانواده و محيط و اطرافيان
را در زمينه اختلال يا بهبود وضع روحى و عاطفى دانش آموزان از نظر دور ندارد.

معلم ، محرم اسرار شاگردان است .
طبيبى است كه درصدد معالجه بيمارى نادانى است .

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

معلم ، كسى است كه اوقات زندگى اش را وقف آگاهى و رشد و پرورش ‍ نونهالان
جامعه كرده و همواره در اندوه و شادى ، گرفتارى و شادمانى شاگردانش شريك
بوده و راهنماى آنان است ؛

معلمى كه مدرسه را جايگاهى مقدس و كلاس درس را عبادتگاه خود مى داندو با ((وضو))
به كلاس درس مى رود، تعليم و تعلم را عبادت مى داند و براى توفيق بيشتر و شناخت و هدايت
شاگردانش ، در امر تعليم و تربيت از خداوند مدد مى جويد.

نونهالان را روحهاى بزرگى مى بيند كه در جسمى بزرگ آشيانه دارند و آنان را آيتى
الهى مى داند كه هر كدام وسيله اى براى تقرب به خدا و نزديكى به مبداء لايزال الهى هستند.

معلمى كه برخوردى انسانى دارد و با مهر و عطوفت ، علم و دانش را مى آموزد با معلمى
كه رفتارى خشك و خشن دارد و با زور و فشار، تهديد و ارعاب ، دانش آموزان را وادار
به آموختن مى كند، تفاوت دارد؛

اولى ، استعداد نونهالان را شكوفا مى سازد و دومى استعدادها را كور مى كند
فان القلب اذا اكره عمى ⁽⁸⁾
((براستى كه دل اگر به كارى مجبور شود، كور مى شود)).

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

معلمى موفق است كه بداند تشويق و ترغيبها را در كجا به كار برده (10)
و از تذكرها و تحذيرها در كجا استفاده نمايد تا موجبات رشد و كمال دانش آموزان را فراهم ساخته
و از دلسردى و سستى آنان در امر تحصيل علم و دانش و درس و مدرسه جلوگيرى نمايد.


در اين صورت است كه فراگير، احساس مى كند كه گمشده خود را پيدا كرده و شوق و اميدى
براى آموختن علم و دانش در دلش جوانه مى زند و همين احساسات ، او را در طى مراتب
عاليه تحصيلات و پيمودن مدارج بالاى علمى ، علاقه مند ساخته و يارى خواهد كرد.

بنابراين ، اوليا و والدين بايد آگاه باشند كه فرزندان معصوم و گلهاى پاك خود را به دست
چه كسى مى سپارند و خمير مايه وجودى آنان را از ابتدا در اختيار چه كسى قرار مى دهند.

تجليل و سپاس از معلم ، زمانى امكان پذير است كه شخصيت و مقام حقيقى وى شناخته شود
و پس از شناخت است كه وظيفه اوليا و والدين در بزرگداشت مقام معلم ، معين و مشخص مى گردد
زيرا تجليل و سپاس از مقام معلم بدون آشنايى و شناخت قدر و منزلت آنان معنا ندارد.

اوليا و والدين محترم پس از آشنايى با نقش معلم در جامعه و شناخت وظيفه حساس
و كارى او در رشد و پرورش نونهالانشان ، مى توانند از وى تجليل به عمل آورند.

در صورتى كه اوليا بتوانند زمينه و امكانات رشد اين ارزشها را فراهم ساخته و با هماهنگى
و همكارى بى دريغ خود با مدرسه و معلم ، در جهت به انجام رسانيدن اين رسالت و مسؤ وليت
بزرگ نسبت به سرمايه هاى عظيم انسانى ، نقشى سازنده داشته باشند....

مى توان گفت :
گامى كوچك در جهت تجليل از مقام رفيع معلم برداشته شده است .