گر نخواهي تو، نخواهد هيچ کس

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

سلام و عرض ادب خدمت همه ی شما خوبان

شايد سؤالاتى از قبيل:
چرا اوضاع ما چنين شده است؟
چرا من شغل مناسبى ندارم؟
چرا درس بخوانم؟

چرا آينده من نامعلوم است؟
چرا اين قدر بدبختم؟
چرا درآمد مكفى ندارم؟ و ...

را از خود پرسيده و يا با دوستان خود در ميان
گذاشته باشيد.البته درست است كه اين مسائل و پديده‏ ها
دلايل و عوامل بيرونى نيز دارند كه نقش آنها را در
ايجاد چنين وضعى نمى‏ توان ناديده گرفت؛

امّا ريشه بيشتر اين مشكلات و سؤالات را مى ‏توان در درون هر
شخص يافت و با پى بردن به منشأ و علّت آنها
مى ‏توان براى تغيير يا حلّشان راه پايانى يافت.

حال به نظر شما چه کارهایی می توانیم انجام دهیم تا
بر اوضاع مسلط شویم و بتوانیم تغییرات
درونی مطلوب در خود ایجاد کنیم

منتظر نظرات شما بزرگواران هستیم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دوستى با خداوند

ذكر نام و ياد خداوند، به انسان، چنان آرامش و اطمينانى مى‏ بخشد كه در پرتو آن، انسان، قدرت خاصى به دست مى ‏آورد. به تعبير قرآن: «دل، با ياد خداوند آرام مى‏گيرد».

البته ذكر خداوند، نعمتى است كه بندگان خاص خداوند دارند؛

زيرا هرگاه شما ياد خدا كرديد، معلوم مى‏شود اوّل خدا به ياد شما بوده و به شما توفيق چنين كارى را عطا نموده است و برعكس، كسانى كه از خدا روى گردان‏اند و از ياد و نام خدا غافل و در تمام عمر نخواسته‏اند كه به اين موضوع بپردازند، زندگى‏شان با مشكلات و معضلات فراوانى مواجه مى‏شود كه به بيان قرآن:

«هر كه از ياد من روى گرداند، زندگى دشوارى خواهد داشت» و بعد در جاى ديگر به دنبال علت آن هستند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

شروع كردن از خود و پرداختن به خويش

در اين خصوص، اعتقاد بر اين است كه انسان بايد ابتدا از خودش شروع كند؛

چرا كه انسان، خليفة‏الله است و قدرت خلق و تغيير به او عطا شده است. جمله معروفى است كه شما نيز شايد شنيده يا خوانده باشيد كه: «انسان‏ها معمولاً همان مى‏شوند كه مى‏انديشند».

تصور انسان از خودش و از جهان پيرامونش راه و هدف او را تعيين مى‏كند. كسى كه خود را بدشانس، بدبخت و ناتوانْ خطاب و احساس كند، نبايد انتظار داشته باشد كه ديگران به خوشبختى او كمك كنند.

پرداختن به خود و تسلط يافتن بر نفس خويش مى‏تواند در انجام دادن درست كارها به انسان كمك كند؛
چرا كه انسان هميشه در حال نبرد با دو قدرت و دشمن است: يكى مشكلات و موانع بيرونى و ديگرى وسوسه‏ها و هجوم‏هاى درونى.

مقابله با اولى، دورى از تنبلى و تن‏پرورى و سستى و خُمود و البته كار و تلاش دائم را مى‏طلبد و مقابله با دومى، جرئت و جسارت و ايمان و شجاعت لازم دارد كه البته برترين فضائل‏اند و به همان اندازه به دست آوردنشان هم دشوارتر. اينها براى مقابله با دشمن درونى، لازم‏اند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

داشتن هدف و برنامه روزانه زندگى

بى‏ برنامگى و بى ‏هدفى، آدمي را به روزمرّگى مى ‏كشاند و كسى كه دچار روزمرگى شود، به دام افسردگى و احساس بيهودگى در زندگى نيز خواهد افتاد.

نتيجه روزمره زندگى كردن، اين است كه: انسان، هر چه برايش پيش مى ‏آيد، انجام مى‏ دهد، نه هر چه پيش‏بينى كند.

يعنى منتظر بخت و شانس و اقبال و ... بودن؛یعنى متوقف شدن و تكرارى زندگى كردن.
كمترين خطر اين‏گونه زندگى كردن، اين است كه از مردن نيز بدتر است.

داشتن هدف و برنامه، آدمى را به تفكّر و تلاش مستمر وا مى‏دارد كه حاصل آن، حركت و تغيير و رشد و موفقيت و جارى شدن است.که: «هستم اگر مى ‏روم. اگر نروم، نيستم!».

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ايجاد تغيير در نظام باورها

نظام باورها و نحوه تلقّى هر كس از خود و جهان پيرامونش، نوع نگاه، اهداف، برنامه‏ ها و كلاً همه هستى او را تحت‏ الشعاع خود قرار مى ‏دهد.

پس بايد نظام باورهاى خود را نسبت به هستى و جهان، به ‏گونه ‏ا ى تغيير داد كه از بدبينى، كج ‏انديشى و افكار ويرانگر و مأيوس ‏كننده خالى شود.

چرا كه اين‏گونه انديشيدن‏ ها نه تنها در شكل‏ گيرى شخصيت و منش آدمى مؤثر است، بلكه در دستيابى يا عدم دستيابى انسان به كليدهاى فائق آمدن بر مشكلات نيز تأثير دارد.

نوع پيام‏ها به ضمير ناخودآگاه انسان در جاى خود، تأثيرات و تغييراتى در درون آدمى ايجاد مى‏ كنند.
لذا در اين خصوص، عمل كردن به نكات ذيل براى شما سودمند خواهد بود:

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

1-رها شدن از عادت‏هاى فكرى بد.
2- عدم قضاوت درباره ديگران و سخن گفتن درباره چيزى بدون علم از آن.
3-احساس توانايى در دستيابى به اهداف.

4- عادت كردن به تكرار جملات مثبت و كوتاه براى ارسال به ضمير ناخودآگاه، مثل: آدم موفقى خواهى شد. تكرار هميشگى و هر روزه جملات مثبت مى ‏تواند انسان را به يك فرد شاداب، و پر انرژى و هدفمند، جهت رسيدن به رفاه و افتخار، يارى دهد.

5- داشتن آرزوهاى ممكن و خيال‏هاى مثبت: آرزو داشتن و خيال‏ پردازى، تا زمانى كه حالت افراط به خود نگرفته و از واقعيتْ دور نشده باشد، مى ‏تواند مفيد باشد. آرزو، حركت و انگيزه و اميد لازم را براى رسيدن به هدف در آدمى ايجاد مى ‏كند و چنان نيروى قوى اى است كه مى‏تواند آدمى را به هدف برساند. پس خيلى مواقع، خيال‏ها به واقعيتْ تبديل مى‏شوند.

6. تلاش و كوشش و اعتماد به نفس: در مقابل اراده آهنين آدمى همه چيز امكان‏پذير است و اگر انسان به چيزى علاقه ‏مند شد و براى رسيدن به آن تلاش مستمر داشت قطعاً بدان دست مى ‏يابد.

به قول دكتر على شريعتى:
«آن‏جا كه عشق فرمان دهد، مُحال، سر تعظيم فرود مى‏ آورد».

به تعبير قرآن: «تنها آنچه انسان با سعى كوشش به دست مى ‏آورد، براى او مى ‏ماند» و يافتن و رسيدن، راهى جز كوشش و خواستن ندارد و البته در اين راه، اراده نيز لازم است.

امّا نبايد فراموش كرد كه انعطاف‏ پذيرى و تطبيق و وفق دادن خود با شرايط نيز لازم است. البته اين موضوع نبايد به معناى عقب‏ نشينى، منفعل بودن، دائم اثر پذيرفتن يا هميشه همرنگ جماعت شدن و ... باشد.