دلت باید پاک باشه!!
دلت باید پاک باشه!!
یک. پیشینه شبهه
این بحث از صدر اسلام تاکنون در بین مسلمانان مطرح بوده است. عده ای می گفتند عمل اصلا هیچ دخالتی در ایمان ندارد و همین که انسان تصدیق قلبی به وجود خدا و حقانیت اسلام و پیغمبر اسلام داشته باشد، هر گناهی هم که مرتکب شود ضرر به ایمان او نمی زند. در اصطلاح کلام به این طایفه «مرجئه» می گویند.
در مقابل، خوارج می گفتند: اگر کسی مرتکب گناه کبیره شود ایمان او از دست می رود و کافر می شود. خوارج امیرالمومنین صلوات الله علیه را تکفیر می کردند و می گفتند: «او حکمیت را قبول کرد و این خلاف قرآن است. پس او مرتکب گناه کبیره شده و از دین خارج شده است.» این در حالی بود که خود مرتکب هزاران گناه کبیره شدند؛ جنگ با امیرالمومنین علیه السلام و بعد به شهادت رساندن آن حضرت که بزرگ ترین جنایت تاریخ بود.
خلفای بنی امیه بیشتر از مرجئه حمایت می کردند تا هر گناهی می خواهند مرتکب شوند و با این حال، متهم به کفر نشوند. در روایات ما سفارش شده که قبل از این که مرجئه به سراغ نوجوانان شما بیایند به تعلیم آن ها بپردازید. این دسته از روایات در چنین فضایی وارده شده است. مرجئه که به فرهنگ إباحه گری دامن می زدند زودتر مورد قبول واقع می شدند. فرهنگ إباحه گری زود رواج پیدا می کند، چراکه مروّج آزادی به معنای بی بندوباری است. لذا ائمه علیهم السلام تأکید می کردند که قبل از این که تبلیغات سوء مرجئه در جوانان شما اثر کند به فریادشان برسید و به آن ها بفهمانید که ارتکاب گناه بی عقاب نیست و حتی ممکن است ارتکاب گناه موجب سلب ایمان شود.
مذهب شیعه معتقد است که عمل اگر عملی صالح باشد ایمان را تقویت می کند و اگر عملی فاسد باشد ایمان را تضعیف می کند.(1)
عجیب تر اینکه، کسی که می گوید: «دل باید پاك باشد» و یا «هر كس در قبر خودش می خوابد»، توجه ندارد كه ممکن است دل های دیگران ناپاك باشد و ای بسا با رفتار او، آنها نیز بلغزند! آنگاه خواهد دید که با اینکه در قبر خودش خوابیده، اما جواب گناه و انحراف دیگران را هم باید بدهد!
نقل قول
