نوشيعه شهيد فلسطيني: مظلوميت علي (ع) شيعه ام كرد+ عكس

[نرگس منتظر]

«محمد شحادة» عضو سابق جنبش فتح فلسطين كه سپس به جنبش جهاد اسلامي پيوست و به يكي از اعضاي ارشد گردان هاي القدس آن بدل شد اسفند 1386 به همراه سه تن از همراهانش ـ «عيسي مرزوق»، «عماد الكامل» و «أحمد البلبول» ـ در "بيت لحم" مورد هجوم نظاميان اشغالگر قرار گرفتند و به شهادت رسيدند.
پس از اين واقعه، «شحادة محمد شحادة» فرزند نوزده ساله ي وي اعلام كرد كه پدرش شيعه شده بود و گفت:
«پدرم تسليم نشد و همانند امام حسين(ع) شهادت را برگزيد».
اما همين گرويدن شهيد محمد شحادة به مذهب تشيع، موجب مظلوميت وي گرديد، و علاوه بر حمله رسانه ها و برخي سران سني ـ نظير مجله «المجلة» و چند روحاني وابسته به الازهر ـ به او در زمان حياتش، شهادت مظلومانه وي نيز مورد بايكوت رسانه اي قرار گرفت.
آنچه در پي مي آيد ترجمه مصاحبه مجله «المنبر» با شهيد محمد شحاده است:

[نرگس منتظر]

مظلوميت علي (ع) شيعه ام كرد

ــ كجا هستيد استاد محمد؟ كم كم داشتيم از آمدنتان مأيوس مي شديم!

شحاده: در واقع فكر نمي كردم كه يك مجله شيعي براي مصاحبه با من اينقدر اشياق داشته باشد. گمان مي كردم مجلات ديگري مانند «المجله» اين قضيه را پيگيري كنند به همين دليل هم از مصاحبه با مطبوعات خودداري مي كردم. در هر حال خداوند را شاكرم كه فرصتي در اختيار من قرار داد تا با آزادي در مورد اين قضيه [مسأله شيعه شدنم] در مجله شما صحبت كنم.

ــ از حسن نظر شما متشكريم . در ابتدا درباره ترك كردن مذهب تسنن و گرويدن به مذهب اهل بيت(ع) توضيح بدهيد.

شحاده: اولا بايد بگويم كه من ـ عليرغم اينكه از اهل بيت بسيار بي اطلاع بودم و به علت مذهب سني ام درباره آن شخصيت هاي بزرگوار چيزي نمي دانستم ـ ولي از كودكي به اهل بيت علاقه داشم. فقط مي دانستم كه امام علي (ع) خليفه چهارم است و حسن و حسين (ع) دو كودكي بودند كه پيامبر (ص) به آنها علاقه بسيار داشت و فاطمه (س) دختر رسول خدا بود. اين، تمام چيزي بود كه من از اين خاندان مي دانستم. با اين حال از مظلوميت اهل بيت بسيار شنيدم و كم كم احساس كردم كه علي بن ابي طالب (ع) واقعا مظلوم بود.

هر چه اشغال سرزمينمان سخت تر مي شد اين احساس بيشتر در من ريشه مي دواند و رشد مي كرد. مي توانم بگويم كه "بي اطلاعي من از تشيع" باعث شد تا كنون سني بمانم و اميدوارم ديگر اينگونه نباشم.

ــ از ظلم و مظلوميت گفتيد. چگونه اين احساس مظلوميت در شما شدت يافت؟

شحاده: من از 16 سالگي يكي از مبارزان «حركت فتح» فلسطين بودم. در دهه 80 اسير و محكوم به 25 سال زندان شدم كه البته هنگام تبادل اسرا در سال 1985 آزاد شدم. بعد از آن دوباره به دست صهيونيست ها افتادم وبدون محاكمه و فقط به اتهام گرايش به «جهاد اسلامي»، چندين سال در زندان بودم. بعد از خروج از زندان به رسما به جنبش جهاد اسلامي پيوستم كه نيروهاي دشمن در خلال انتفاضه 1992 به مدت يكسال مرا به «مرج الزهور» در جنوب لبنان تبعيد كردند.
در اين مدت احساس مظلوميت هر چه بيشتر در من ريشه دواند.
از سوي ديگر، پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، شوق قيام و غلبه بر ظالمان در من شدت گرفت ؛ تا جايي كه به مطالعه اين انقلاب و پايه هاي فكري آن ـ كه از پيروي آل محمد (ص) نشأت مي گرفت ـ پرداختم. اين مطالعات تا پايان تبعيد در مرج الزهور ادامه داشت.
همچنين در اين مدت به طور مداوم در حلقه «الفكر الاسلامي» كه از طرف حزب الله در اردوگاه برگزار مي شد، شركت مي كردم و بر اطلاعاتم مي افزودم.

ــ از احساساتت بگو هنگامي كه مظلوميت و حقيقت اين مذهب برايت روشن شد.

شحاده: احساس لب تشنه اي را داشتم كه به زلال حقيقت رسيده است. از يك طرف، شادي وجودم را فرا گرفته بود چرا كه مستقيم و بلاواسطه به سيره رسول اعظم مرتبط شده بودم ؛ و از طرف ديگر مالامال از اندوه بودم كه چرا اهداف ائمه در زندگي ما هيچ نقشي ندارد. حادثه عاشورا كه سمبل اين مظلوميت است نيز بشدت مرا تحت تأثير قرار داد.

[نرگس منتظر]

ــ چه موقعي تصميم به پذيرش مذهب تشيع گرفتي؟

شحاده: پس از چند سال كه درباره تشيع مطالعه و تحقيق كردم و با آگاهي كامل از گرايش هاي فكري مختلف، چه گرايش هاي موافق و چه گرايش هاي مخالف، بالاخره تصميم گرفتم كه تاج تشيع را بر سر بنهم.

ــ چه كتاب هايي در اين راه كمكتان كرد؟

شحاده: كتاب هاي بسيار زيادي را مطالعه كردم. با مقايسه كتب شيعه و سني متوجه شدم كه كتب اهل سنت در برابر منطق و حقايق علمي و تاريخي استوار نيستند و بر عكس كتب علماي شيعه به عقل نزديك ترند.
لذا مدام اين سؤال برايم مطرح مي شد كه: تا كي بايد مقولاتي را بپذيريم كه حاصل شرايط خاصي بوده كه از زاويه خاص به تاريخ و فقه مي نگريستند؟
چند كتاب شيعه كه مرا به خود جذب كرد را برمي شمرم ؛ "شيعه در تاريخ"، "شيعه و حاكمان"، "امام صادق(ع) و مذاهب چهارگانه"، "الكافي"، كتاب هاي «دكتر صالح الورداني» (كه خود از مستبصران و شيعه شدگان مصري است) ، كتاب هاي «دكتر تيجاني» (مستبصر معروف تونسي) و "نهج شهادة الامام حسين(ع)". اينها فقط نام برخي از اين كتاب ها بود.
افزون بر اين ده ها كتاب درباره اهل بيت و در كنار آن ده ها كتاب از منابع سني خواندم كه كمك شاياني در يافتن حقيقت به من كرد.

ــ مجله ي «المجله» چنين وانمود كرد كه شيعه شدن شما به نوعي يك تشيع سياسي است ـ نه تشيعي از روي عقيده ـ و از احساس شكست و نااميدي از جامعه سني و پيروزي هاي شيعيان در جنوب لبنان سرچشمه مي گيرد. آيا اين حرف صحيح است؟

شحاده: اين مجله ره به خطا مي پيمايد! دليل بر اين مطلب آنكه در مقدمه مقاله اش در اين رابطه، امت را از خطري به نام «دگرگوني به سوي شيعه» برحذر داشته و به علماي امت درباره اين خطر هشدار داده است! من تعجب مي كنم كه چگونه آنها در اين برهه زماني كه مقاومت پيروز شده و انتفاضه گسترش يافته به اين مسائل دامن مي زنند.
اگر من از قبل، نيت مسؤولان اين مجله را مي دانستم پيش از آنكه به تصريح چيزي بيان كنم بيشتر فكر مي كردم. آنان كلام مرا تحريف نكردند ولي با تحليل و مصاحبه هايي كه در كنار اين موضوع قرار دادند تشيع مرا "نوعي احساس شكست" وانمود كردند در حالي كه چنين نبود.
البته مي دانيد كه اين مجله يك مجله سعودي و در نتيجه تابع نظام سلفي و وهابي است. من با اطمينان مي گويم كه آنچه درباره تشيع من نوشته اند بطور كامل غير صحيح است و من از روي عقيده شيعه شدم نه به خاطر سياسي كاري. شايسته بود آنان اول به خوانندگان و سپس به كسي كه با او مصاحبه كرده اند احترام مي گذاشتند.
دوباره تأكيد مي كنم كه هجرت من به سوي تشيع هيچ ارتباطي به شرايط سياسي ندارد.
البته بديهي است كه مانند همه مسلمانان از پيروزي هاي مقاومت در جنوب لبنان كه در درجه اول «حزب الله» آن را محقق كرد، احساس افتخار مي كنم ولي اين به معناي آن نيست كه اين پيروزي ها انگيزه من براي شيعه شدن بود ؛
زيرا چنانكه گفتم گرايش من به مذهب تشيع، نتيجه اقناع كامل دروني من بود و هيچيك از اين تأثيرات در آن نقشي نداشت زيرا تحقيقات من قبل از پيروزي هاي مقاومت بود. تشيع راه حق و حقيقت است كه من آن را برگزيدم و ان شاء الله به آن متمسك مي مانم.

[نرگس منتظر]

ــ وقتي مصاحبه آن مجله را ديدي، از اينكه شيعه شدنت را لكه دار كرده اند نگران نشدي؟

شحاده: وقتي پيشنهاد مصاحبه با آنها را پذيرفتم اين كار را با رضايت انجام دادم، گرچه برخي دوستان توصيه كردند كه اين مصاحبه را نپذيرم چرا كه ممكن است زير سايه فضاي سني ـ و افزون بر آن ، حساسيت شرايط كنوني ـ مطلب را لوث كنند. ولي من عقيده داشتم كه اين «يك حق» است و بايد پس از سال ها كتمان به گوش مردم برسد و همه بايد از تعصب دست بكشند و يك همزيستي مسالمت آميز داشته باشند.

ــ آيا با ايران يا حزب الله ارتباط سازماني هم داري؟

شحاده: نه، هرگز. هيچ ارتباط سازماني يا اداري با ايران يا نهادهاي اطلاعاتي آن و حتي با حزب الله لبنان ندارم.
بله يك همفكري و ارتباط فرهنگي بين ما هست و اين طبيعي است زيرا اين مسائل امتداد افكار و عقايد من است ؛ ولي اين به معناي هيچگونه ارتباط سازماني نيست.
از طرف ديگر، گرايش هاي سني بسياري را مي بينيم كه مشابه همين همفكري و ارتباط فرهنگي ما با ايران و حزب الله را دارند.
اين، نتيجه شرايطي است كه امت اسلام در آن به سر مي برد.

ــ جواب برخي «شيوخ سني» كه معتقدند سرچشمه تشيع، عبدالله بن سبا يهودي است چه مي دهيد؟

شحاده: در ابتدا صميمانه ترين سلام ها را به ايشان تقديم مي كنم و از خداوند مي خواهم كه همه ما را هدايت كند تا همگي از خادمان اسلام باشيم.
در مورد اين مسئله هم از اين شيوخ مي خواهم كه روشن تر صحبت كنند.
مثلا يك شيخ الازهر در ابتدا از رابطه برادري بين سني و شيعه سخن راندند ولي در پايان كلام تصريح كردند كه تشيع ساخته دست يهود است!!
اين سخني نيست كه عقل آن را بپذيرد و اين دوگانگي قابل جمع نيست. چگونه مي شود كه شيعه برادر سني باشد و در عين حال ساخته دست يهود باشد؟!
درباره عبدالله بن سبأ هم بايد بگويم پس از بحث و تحقيق فراوان دريافتم كه اين شخصيت، يك شخصيت خيالي است كه فقط در "تاريخ طبري" و منابع ضعيف ديگر ذكري از آن رفته است.

ــ نظر شما درباره رئيس جبهه علماي الازهر و حمله شديدي كه به شما و مذهب اماميه كرده ، چيست؟

شحاده: من مي گويم: «اللهم اهد قومي فانهم لايعلمون؛ خداوندا قومم را هدايت فرما كه آنان نادانانند» .
در واقع من از آنچه او مطرح كرده است تعجب مي كنم. بيشتر از آن، از اين تعجب مي كنم كه ايشان رئيس جبهه علماي الازهر هستند و با آرامش تمام، مسؤوليت تكفير ميليون ها مسلمان را به گردن مي گيرند!
همچنين اين سخن ايشان را كه :
«جهل شحاده نسبت به تشيع، باعث شده است كه وي شيعه شود و به آن ملتزم بماند» را بشدت رد و تأكيد مي كنم : "جهل از تشيع باعث شده بود كه سني باقي بمانم" تا اينكه اين جهل به پايان رسيد و اعلام تشيع كردم.

[نرگس منتظر]

ــ آيا آينده ي فلسطين ، از آن تشيع است؟

شحاده: مذهب اهل بيت ـ همانند گذشته ـ در فلسطين باقي مي ماند. من و برادران ديگر هم ان شاء الله در گسترش آن تلاش مي كنيم و اميد داريم كه خداوند تعالي اين مذهب را گسترش دهد تا راه براي قدوم «مهدي آل محمد (ص) عجل الله تعالي فرجه الشريف» هموار گردد.

ــ درباره فعاليت هايتان پس از تشيع بفرماييد؟

شحاده: از همه فعاليت ها كه نمي توان گفت. اما در جشنواره ها و مراسم مختلفي كه در فلسطين برگزار مي شود شركت مي كنم و به ايراد سخنراني مي پردازم.
در اين جشنواره ها كه هزاران نفر در آن شركت مي كنند، بيشتر روي شخصيت، مواضع و سيره اهل بيت پيامبر(ص) تأكيد مي كنم كه سهم بسزايي در تغيير نگرش به اهل بيت در جامعه دارد تا جايگاه آنان را بشناسند و از ايشان پيروي نمايند و ان شاء الله وعده نصر الهي تحقق يابد.
به ياد دارم در يكي از اين جشن ها كه به مناسبت پيروزي مقاومت در لبنان برپا شده بود، سخناني درباره امام حسين(ع) ايراد كردم كه واكنش ناپسندي را از سوي برخي سخنرانان "جبهه حماس" در پي داشت ؛
تا جايي كه مقاله اي با عنوان «آيا جهاد اسلامي در فلسطين با گسترش مذهب تشيع شروع شد؟» منتشر كردند و گفته هاي مرا درباره امام حسين (ع) ، نقشه رهبران جهاد اسلامي براي گسترش تشيع دانستند.
من بايد دوباره تأكيد كنم كه رهبران جهاد اسلامي هيچ دخلي در تشيع من ندارند و من از جانب آنها هيچ اقدامي انجام نمي دهم.
البته با آنها در برخي مواضع مشترك همكاري هايي دارم.
ولي آن مقاله تلاش كرد تا مرا رودرروي رهبران جهاد اسلامي و در يك موضع دشوار قرار دهد كه بايد بگويم رهبري جهاد اسلامي عاقل تر از اين حرف هاست.

ــ هنوز هم با مناظرات و مصاحبه هايي درباره شيعه شدن خود مواجه هستيد؟

شحاده: بله ؛ بسيار زياد. تقريبا هر روز اين صحبت ها را دارم كه الحمدلله اين مباحث كمك شاياني به شفاف سازي فضاي جامعه نسبت به اين مذهب داشته است. باورتان نمي شود كه آنقدر جهل نسبت به مذهب اهل بيت وجود دارد كه بسياري از مردم ما ، به خاطر تشابه حروف، هنوز تفاوتي بين شيعه و كمونيسم (الشيوعية) قاتل نيستند!!

ــ چه پيامي براي مسلمانان داريد؟

شحاده: همه آزادمردان جهان به ويژه مسلمانان را با اختلاف مذاهب و فرقه هايشان، توصيه مي كنم كه از امام حسين (ع) و قيامش عليه ستم الگو بگيرند و در برابر ظلم آمريكا، شيطان بزرگ و اسرائيل ـ اين غده سرطاني كه آمريكا در كشور ما كاشته است ـ ساكت ننشينند. همچنين اميدوارم آخرين كسي نباشم كه مي گويم: «ثم اهتديت ـ آنگاه هدايت شدم».

ــ چه سخني با امام زمانت (ع) داري؟

شحاده: همه بركات فعاليت هاي ما از وجود ايشان است. از ايشان مي خواهم فعاليت هاي ما را در راستاي نصرت و آماده سازي جهان براي فرجش قرار دهد ان شاء الله. به ايشان مي گويم: «يا مهدي ادركنا الآن» .

ــ از شما به خاطر فرصتي كه در اختيار ما قرار داديد تشكر مي كنيم و ابراي شما و مجاهدان فلسطيني پيروزي نزديك را مسألت داريم.

شحاده: خداوند به همه شما خير و بركت عنايت فرمايد. من نيز به نوبه خودم از تلاش شما براي روشن شدن حقيقت تشكر مي كنم و از خداوند توفيق خدمت به اهل بيت عليهم السلام را براي شما خواستارم.
نوید شاهد
(خبرگزاري اهل بيت(ع) ـ ابنا / سرويس صفحات فرهنگي ترجمه: سعيد مهديان )