خداوند در قرآن عامل نجات حضرت یونس - علیه السلام – را که در شکم ماهی گرفتار شده بود این چنین بیان می کند: فلو لا انّه كان من المسبّحین للبث فی بطنه الی یوم یبعثون؛ و اگر او از تسبیح كنندگان نبود تا روز قیامت در شكم ماهی میماند. «صافات ، 143 ـ 144»
او در سایهِ تسبیح پروردگار، مشمول عفو خاصش شد. در این جا راه نجات مؤمنان را از غم و اندوه و گرفتاری و مشكلات همان راهی معرفی میكند كه یونس ـ علیه السّلام ـ پیموده و آن اعتراف به خطا در پیشگاه حق، تسبیح و توبه و بازگشت به سوی او است. ( تفسیر نمونه، ص 157)
تسبیح یونس این بود كه میگفت (لا اله الا انت سبحانك انی كنت من الظالمین)
آیه دلالت دارد بر این كه صرفاً تسبیح او باعث نجاتش شده و لازمه این گفتار آن است كه یونس گرفتار شكم ماهی نشده باشد مگر بخاطر همین كه خدا را منزه بدارد از آن معنائی كه عملش حكایت از آن میكرد و در نتیجه در اثر عبادت از آن گرفتاری نجات یافته و به سوی عافیت و نجات قدم گذارد.
از این بیان روشن میشود كه بنده می تواند با ذکر و یاد الهی از گرفتاری ها و مشکلات رهایی یابد، همچنان که ذکر و تسبیح الهی مایه ی نجات حضرت یونس – علیه السلام –از شكم ماهی شد.



نقل قول
