دوستي و چاي
دوستی با بعضی آدمها مثل نوشیدن چای کیسهایستهول هولکی و دمدستی.
این دوستیها برای رفع تکلیف خوبند اما خستگی ات رارفعنمی کنند.
این چای خوردنها دل آدمرا باز نمی کند خاطره نمی شود
فقط از سراجبارمی خوریشان که چای خورده باشی
بهبعدش هم فکر نمیکنی.
دوستی با بعضی آدمها مثل خوردن چای خارجیاست.
پر از رنگ و بو .
این دوستي ها جانمی دهد برای مهمان بازی برای جوکهای خنده دارتعریف کردن
برای فرستادن اس ام اس ها و ایمل هایصد تا یک غاز.
برای خاطره های دم دستی.
اولش همحس خوبیبه تو می دهند.
این چایزود دم خارجی را می ریزی در فنجان بزرگ.
مینشینی باشکلات فندقی می خوری و فکرمی کنی خوشحال ترین آدم روی زمینی.
فقط نمیدانیچرا باقی چای که مانده درفنجان بعد از یکی دوساعت می شود رنگ قیر
یکمایعسیاه و بد بو که چنان بهدیواره فنجام رنگ می دهد که انگار در آن مرکبچین
ریخته بودی نه چای.
دوستی با بعضی آدمها مثل نوشیدن چای سرگللاهیجان است.
باید نرم دم بکشد.
بایدانتظارش را بکشی.
باید برای عطر و رنگشمنتظربمانی باید صبر کنی.
آرام باشی ومقدماتش را فراهم کنی.
باید آن را بریزیدر یکاستکان کوچک کمر باریک.
خوب نگاهشکنی.
عطر ملایمش را احساس کنی و آهستهجرعهجرعه بنوشی اشو زندگی کنی
نقل قول
