عوالمی که انسان سیر کرده و به دنیا رسیده است

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عوالمی که انسان سیر کرده و به دنیا رسیده است

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

سوال – در مورد عوالمی که انسان سیر کرده و به دنیا رسیده است توضیحاتی بفرمایید.



پاسخ – مَثل ما نسبت به معارفی که خدا برای ما تعریف کرده و از طریق ائمه بیان شده، مثل فردی نابینایی است که در کنار برجی قرار گرفته است و ناظر، این برج را برای او توصیف می کند.

اولین قدم برای اینکه فهمی ایجاد بشود باید انسان القاء سمع کند یعنی به حرف ها گوش بدهد تا اجمالی از این حقیقت برای انسان پیدا بشود.

قدم بعد این است که با چشم بسته انسان را به داخل این برج ببرند با درک و فهمی که از فضا می کند یک درک جدیدی از آن عالم برای انسان ایجاد می شود .

قدم سوم این است که نوری بتابد و چشم های انسان باز بشود تا حقایق را ببیند و بینا بشود.

خیلی از معارف از این دسته هستند. یعنی از ابتدا نمی شود که تمام زوایای بحث برای ما روشن بشود. ما باید تلاش خودمان را برای القاء سمع بکنیم تا آرام آرام به آن سمت حرکت بکنیم که دست امام به سر ما کشیده بشود و حقایق برای ما مفهوم بشود.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

این تبری و تولی باطن رفتار و صفات حمیده است و طریقی است برای اینکه انسان بتواند به حقیقت و سِرّ توحید که خشوع تام در برابر خداوند متعال و محبت تام او است دست پیدا کند. بنابراین ایمان، غیر از اینکه در قوای مختلف منتشر می شود، دارای ظاهر و باطن است.

و هر مرتبه ای ظاهر است برای مرتبه ی باطن. مومن بودن انسان بر محور امام است.
همه ی عوالم خلقت با امام آغاز شده و به امام نیز ختم می شوند.
نبی اکرم و انبیاء عوالمی دارند.
اینطور نیست که ما امام را تنها در عالم جسمانی خود ببینیم. امام نه تنها در عالم جسم بلکه در تمام عوالم حضور دارد. ما در این عوالم مختلفی که امام دارند سیری با ایشان و نبی اکرم داشتیم.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

مومنین این سیر را در عوالم مختلف داشته اند. مومن کسی است که در همه ی عوالم با نبی اکرم بوده است. ما الان در این عالم هستیم و از ما می خواهند که در این عالم نیز همان راه را ادامه دهیم. اگر در آن راه کند بودید، کندی خود را جبران کنید و اگر افراط داشتید آن را جبران کنید.

ما باید میثاق های گذشته ی خود را ادامه داده و نقایص خود را نیز جبران کنیم.

همانطور که انسان در مورد یک بیماری آسیب های خود را می شناسد. مجموعه ای از عوامل است که به ما کمک می کند تا ضعف های خود را بشناسیم.

ما باید بدانیم که عوالمی را پشت سر گذاشته ایم و به این دنیا آمده ایم، در این دنیا نیز باید همراهی کنیم. و در عوالم بعدی نیز این همراهی باید ادامه پیدا کند.

رکن مومن بودن، این همراهی است.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

به تعبیر دیگر ما جزایر مستقل نداریم که هر کس برای خود مومن باشد. نبی اکرم و اهل بیت ایشان مومن هستند و بقیه و حتی انبیاء نیز باید درهمراهی ایشان مومن شوند. همانطور که معصومین دارای عوالمی هستند ما نیز به تبع آنها برخی از آن عوالم را داشته و طی کرده ایم.

آنطور نیست که ما فقط در این عالم این همراهی را داشته باشیم. همه ی عوالم مومن با امام او است.

زیارت جامعه ی کبیره اجمالی از همین همراهی است. روح نبی اکرم و اهل بیت در ارواح مومنین ساری است.
محور روح مومنین روح امام است. اکر قبور مومنین که یکی از عوالم آنها است، نورانی است بخاطر شعاعی از نور امام است.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

در همه ی عوالم امام حضور داشته و همراه مومن است. این همراهی اصل ایمان است. و این همراهی با امام به همراهی بین مومنین نیز ختم می شود.


ما در عوالم مختلف خود از جمله روح، طینت، نفس و جسم و همینطور عوالم بعدی از جمله برزخ و قیامت با امام همراهی داریم. این مسائل در فهم روایاتی مانند صفات مومنان اثر می کند.

برخی از اینها در ارتباط با همراهی در عمل است. برخی راجع به همراهی روحی است که می گوید صفات مومن باید چگونه باشد.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

بعضی از آنها در ارتباط با سرشت و طینت است و برخی نیز در ارتباط با تولی و تبری است. این مقدمات گفته شده در فهم روایاتی که مومن را توصیف می کند بسیار به ما کمک می کند.

زمانی که شما یک معادله ی چند مجهولی را ساده کرده و آن را یک مجهولی می کنید در واقع نمی خواهید آن را حل کنید. اگر مسئله ی تهذیب، سلوک و اصلاح نفس انسان جدی باشد باید همه ی جوانب آن دیده شود.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

اینکه گاهی بزرگان اخلاق می گفتند که اگر یک مربی اخلاق می خواهد سرپرستی یک شاگرد را به عهده بگیرد باید عوالم او را ببیند، به این خاطر است که می دانستند تربیت یک کار ساده نیست.

اینطور نیست که انسان در عالم دنیا ظاهر کار را ببیند و شروع به تربیت کند. در زیات جامعه ی کبیره خوانده اید که انبیاء نه تنها بر ظاهر بلکه بر سِر ما نیز شاهد هستند. فرمود زمانی که امام(ع) به امامت می رسد عمودی از نور بین او و خدای متعال قرار می گیرد که در او باطن انسان ها را هم می بیند.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

امام جزو افرادی است که در سیما باطن شخص را می بیند. خدا نه به این خاطر که می خواهد سر مومنین را فاش کند این قدرت را به امام می دهد بلکه به این خاطر که امام می خواهد سرپرستی کند.

مومن به امام ملحق بوده و به منزله ی فرزند او است. کسی که می خواهد ما را سیر دهد باید عوالم ما را ببیند. فسئلوا علی الذکر یعنی معارف و دین خود را از ما سوال کنید. گفت آیا واجب است که شما هم جواب دهید. فرمود: نه، این آیه تکلیف ما را معین نمی کند.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

اینکه دین به امام واگذار شده به این معنا است که امام هم امین و هم محیط و مشرف بوده و عوالم را می بیند. مسئله را ساده کردن، حل مسئله نیست.

البته زمانی که مسئله از جوانب مختلف دیده می شود باید به راه حل های روشنی برسد. اینکه یک فرد می خواهد اصلاح شود چه معنایی دارد؟

فکر نکنید رعایت واجبات و محرمات کافی است. مگر اینکه واجبات و محرمات را آنقدر گسترش دهیم که همه ی عوالم را در بربگیرد. بگویید یک دسته از واجبات این است که انسان صفت خود را تهذیب کند. یا محرمات این است که صفت رذیله داشته باشد.