خورشید چهارم * ویژه نامه ولادت با سعادت امام زین العابدین علیه السلام *

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

║*★*║خورشید چهارم║*★*║

★ویژه نامه ولادت با سعادت امام زین العابدین علیه السلام ★

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

و كان على بن الحسين (عليه السلام) ليخرج فى الليلة الظلماء فيحمل
الجراب فيه الصرر من الدنانير و الدراهم حتى ياءتى بابا
بابا فيقرعه ثم يناول من يخرج اليه،فلمامات على بن الحسين (عليه السلام)
فقدوا ذلك فعلموا اءن على بن الحسين الذى كان يفعل ذلك.

امام سجاد (عليه السلام) شب تاريك از خانه خارج مى شد
و انبانى را كه در آن كيسه هاى درهم و دينار بود با خود بر مى داشت
و مى آمد درب منزلها و در مى زد و از آنها به كسى كه دم درب مى آمد
مى داد. (بدون اينكه شناخته شود.)

زمانى كه به شهادت رسيد و ديگر او را نديدند دانستند
كه امام سجاد بود كه آن كار را مى كرد.

بحار الانوار، ج 46، ص 66.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خورشید چهارم




زیباتر از تو، چه کسی پروردگارش را ستوده؟
عاشقانه تر از تو، چه کسی دعا کردن می داند؟

خدا را سپاس که تو را آفرید تا ستایش و حمد
خالق را از تو بیاموزیم.

خدا را سپاس که تو را به دنیا هدیه داد تا زبان عاشقانه ترین
شکرها را در کام تو بگذارد و بی بدیل ترین نیایش ها
را از زبان تو به گوش عالمیان برساند.

خداوند تو را برای خویش آفرید.برای آنکه روز و شب
ستایشش کنی و پیراهن نیایش بر تن و پیشانی سجده گزار
بر خاک، توحید را در زیباترین خلعت عبادت،
پیش تمام چشم ها به تصویر درآوری.

آه ای روح عاشقانه دعا!
ای شیرین زبان ستاینده!
کاش فرصت آن باشد تا در تمام حاجت هایمان
به دعاهای مستجاب تو اقتدا کنیم.

کاش بتوان پشت سر سجده های مستدام تو خداپرستی کرد.
کاش شمّه ای از سجاده شبانگاه تو را برای خویش
به امانت بگیریم و به بهشت وصل شویم.

ای مضمون یگانه پرستش! ای اشک بی پایان تهجّد!
گویا تمام بغض های غریبانه علی و زهرا از
حنجره معصوم تو سردرآورده اند.

گویا تمام معرفت بی شباهت حسین در رگ های تو
به جوش و خروش درآمده است.

گریه های بی پایان علی و شب زنده داری های پیوسته
فاطمه اقیانوس عبادت تو را آفرید.

تو فرزند مناجات عارفانه حیدری. فرزند بی خوابی های
سجاده نشین کوثر. فرزند روزه های مداوم رسول.

چگونه در این همه توحید تو حیران شویم؟
بعید نیست که فرزند عاشورا، زینت عبادت کنندگان عالم باشد.
بعید نیست تو در آستین یکتاپرستی ات جز دست دعا نداشته باشی.

سجده، تضرع خاکساری ا ست که نامش را از نام تو گرفته.
سجده آبرویش را مدیون توست...

سجده به تو می بالد و هستی اش را از آن تو می داند، ای سجاد!
که پیشانی موحدت، همه عمر آشنا به خاک بود و لب های
زمزمه گرت یک نفس نیایش می سرود.

سر از سجده های عاشقانه ات برندار که تداوم هستی
به یمن این سجده هاست...

که رحمت و لطف پروردگار بر کاینات به خاطر آبروی
سجده های توست... سر از سجده برندار که
خداوند، سجده هایت را سخت دوست می دارد.

صدایت را می شنوم. از دانه دانه هر تسبیح
از تار و پود هر چه سجاده، از خمیدگی قامت
هرچه محراب از خاک هر سجده گاه، صدای تو را می شنوم.

هرجا دست دعایی به سوی آسمان بلند می شود
هرگاه آرزومند بی قراری پروردگارش را صدا
می زند این تویی که شنیده می شوی.

تویی که کلمات دعا را بر لب ها تلقین می کنی.
تویی که زیباترین خواهش ها را در هیئت حرفی
قشنگ در دهان ها می گذاری و آن گاه خودت
برای این دعاهای عاجزانه، آمین می گویی.

صدای تو را می شنوم:
«خداوندا تو حتی بر آنان که از تو درخواست نمی کنند
و با خداوندی ات به جدل برمی خیزد نعمت می بخشی.

پس چگونه بر من عطا نکنی. منی که سائل درگاه توام
و یقین دارم که تو خالق و خداوند عالمی».

سودابه مهیجی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

میلاد تو، میلاد عشق است

کسی غوغای دل مرا به چنگ و دف می زند.
نمازم رنگ موسیقی گرفته.

دو صد قیام آواز می خوانم؛ دو صد نیاز در
سماع آمده و دو صد سجده در ترنم و غزل می نشینم.

سجده می کنم به درگاه خدایی که تو زیبا سجده اش کردی.
ای تاریخ کربلا! ای پهلوان شام و ای معنای علوی بودن!

تو پیغام حسین علیه السلام بودی و
چه زیبا پاس داشتی آخرین نماز او را.

به راستی پناه جستن از خدا در برابر ستم و نادانی،
بهترین فریاد مبارزه است؛ آن هنگام که نان و نادانی، مردم
را در بند عافیت گرفتار می کنند و استبداد،
بر غیرت دینی و انسانی مردم افسار می بندد.

سلام خدا بر حسین علیه السلام و بر تو علی بن الحسین
و بر یاران تو و پدر شهیدت، ای فرزند نماز و ای پدر دعا.

روز میلاد تو، روز پیوند نماز و جهاد است
و روز یگانگی دین و حکومت. تو زندگی را با
رنگ دعا در کام بشر ریختی؛

آن گاه که جماعت مسلمانان یا از ترس ظلم و استبداد
بنی امیه، راه زهد و گوشه گیری پیش گرفته بودند و با دنیا
کاری نداشتند و یا در علاقه دنیا و غنائم جنگ غرق بودند
و معنویت و عبادت را با زندگی بیگانه می دانستند.

میلاد تو میلاد راز و نیاز است.
میلاد تو معنای زندگی عاشقانه است.
میلاد تو میلاد عشق است.

حسین امیری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

فعالیتهای فرهنگی - هنری

	روح مناجات * ویژه نامه ولادت امام سجاد علیه السلام * ( سال 92-93)
	یعقوب آل طاها {ویژه نامه ولادت فرخنده امام سجاد علیه السلام}(سال 91)
	ويژه نامه ولادت باسعادت زينت عابدان،امام سجاد علیه السلام(سال 90)
	ويژه نامه ميلاد خجسته زين العابدين امام سجاد علیه السلام (سال 89)
	مسیح مناجات(مجموعه صوتی مولودی های ویژه ولادت امام سجاد(ع))
	آبشار احساس * اشعار زیبا در وصف موالید فرخنده شعبان
	آلبوم تصاویر ویژه میلاد با سعادت امام سجاد علیه السلام
	کلیپ های تصویری به مناسبت اعیاد فرخنده شعبانیه
	زیباترین پیامک های تبریک موالید فرخنده شعبانیه

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مقالات و سایر مطالب مرتبط :

	مقایسه ای درآراء امام سجاد(ع) وامام خمینی درباره حقوق اجتماعی مردم
	امام زمان علیه السلام در کلمات و دعاهای امام سجاد علیه السلام
	مواضع سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی امام سجاد(ع)
	نقش امام سجاد علیه السلام در رساندن پیام کربلا
	امام سجاد علیه السلام و روشهای تفسیری قرآن
	بحران های فکرى و عقیدتى دوران امام سجاد(ع)
	رسالت دينى و اجتماعى امام سجاد علیه السلام
	سیره اخلاقی و اجتماعی امام سجاد علیه السلام
	داستانهایی از زندگانی امام سجاد علیه السلام
	حیات پرفروغ امام زین العابدین علیه السلام
	چهل حدیث گهربار از امام سید السجادین (ع)
	بهترين زندگي در پرتو سخنان امام سجاد(ع)
	آثار برخی گناهان از زبان امام سجاد(ع)
	معصوم ششم ،‌حضرت سجاد علیه السلام
	تربیت از دیدگاه امام سجاد(علیه السلام)
	بازبور آل محمد (ص) بیشتر آشنا شویم
	داستانهاى برگزيده از صحيفه سجاديه
	گلبرگهای حُسن حضرت سجاد(ع)
	جملات ناب از امام سجاد (ع)
	چهل حديث، سيره سجادی
	حلم امام سجادعلیه السلام
	امام سجاد (ع) فاتح قلبها

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

تبسم بر لبان عبادت


به این حقیقت پدید آمده در پهنه گیتی گوش فرا ده؛
به این فصل پرشکوفه و لبخند.

سلامی آفتابی داشته باش به این موسم «ارتباط با خدا».
نگاه کن! تبسم ملیحی بر لبان عبادت نقش بسته است.

زیباترین مناجات‏ها در دیار «صحیفه سجادیه» ماندگار می‏شوند.
صحیفه سجادیه، سرزمین نور و خوشبختی است
که همیشه مهیای ورود سالکان دلسوخته است.

نگاه کن، چگونه سجاده ‏ها روی سنگ فرش اشتیاق
نیایش ‏های بکر را می‏سرایند!

امروز، آکنده است از تپش ‏های پر دوام وصال.
امروز، سرشار است از عطشناکی واژه ‏ها.

بوی ابدی‏ ترین قصیده‏ ها می‏ آید. اوقات شریف، رنگ سبز نماز
به خود گرفته ‏اند و در قنوت‏های اشک‏ریز، صدای سوزناکی از
«ربنا» می‏درخشد.

زین العابدین، پلک وا کرده است


محمدکاظم بدرالدین

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ای سجاده ­نشین عرش، می­ آیی و ملایک به حضورت می­ بالند.
همراه نسیم، تا خلوت گل­های سجّاده می­ آیی تا در شب­های نور
برترین زینت عبادت­کنندگان جهان باشی.

پیشانی ­ات، صحیفه­ ای است که گواه عبودیت توست.
بیا که روزگاری در امتداد وجود حسین(ع)، تا کربلا
همچون ستارگان دنباله ­دار، عشق را به دوش خواهی کشید.

طلوع کن؛
از مشرقِ جان فرزند علی، ای چهارمین خورشید منجلی!

... و تو آمدی؛ با کلید دعا در دست
تا تمام درهای بسته را بگشایی.

هر آن­گاه که انسان، در مدار بسته سکوت خویش
مناجات خائفین تو را زمزمه می­کند، به رهایی می­رسد؛
هدیه تو، آرامشی است به روان مؤمنین.

ببار، ای ابر رحمت، تا فصل تنهایی بشر
را با نجواهای شبانه خود، به صبحدم پیوند زنی.



یا سید الساجدین(ع)

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

میلاد نور

فرشتگان آسمانی در میلاد نور، زائرسرای حسینی شدند
تا نغمه خوان سروش هدایت و تهنیت گوی مولودی باشند
که طلایه دار نور و سرسلسله آفتاب بود.

مولودی که بر پیشانی بلندش، مهر بندگی بود و شیدایی
و دلدادگی را در آیینه نیایش و پرستش او نمایان ساخت
و راز حق و حقیقت را به گونه ای نو و زیبا
در وجود او آشکار کرد.

علی بن حسین(ع) در شکوه عظمت از مدح و ثنا
فراتر است و در زیبایی، از ستایش بی نیاز.

او میراث دار فضایل پنج تن است.
با این جمله آیا می توان به او فضیلتی نسبت داد؟

زیور عبادت کنندگان به انسان ها درس پرستش آموخت
و روح نیایش در کالبدشان دمید و محراب نیایش را
به میدان مبارزه با سیاست ها و تبلیغات شیطانی امویان تبدیل کرد

و از سلاح دعا، حربه ای بُرّنده علیه دشمنان دین ساخت.
او پناه پناه آوران بود در هنگام بیم ها و هراس ها
در روزگاری که صداها خاموش شده بود

قافله سالار راهیان نور، موسی وار، حقیقت جویان را
از نیل بلا عبور داد و به ساحل نجات رسانید.

درود خدا بر او و سلام ما به لحظه های عارفانه اش.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

حوریان آسمان، گرداگرد مدینه بال گشوده ‏اند
و کودکی در دامان «شهربانو»، آرام به خواب رفته است.

فرزند حسین علیه ‏السلام ، وارث سرمایه آسمانی پدر
میراث نامیرای کربلا، چشم می ‏گشاید.

خدا را سپاس که تو را آفرید تا ستایش
و حمد خالق را از تو بیاموزیم

خدا را سپاس که تو را به دنیا هدیه داد
تا زبان عاشقانه ‌ترین شکرها را در کام تو بگذارد

و بی ‌بدیل ‌ترین نیایش‌ها را از زبان تو
به گوش عالمیان برساند