روزجوان بر جوانان سرافراز ایران مبارک باد * ویژه نامه گرامیداشت روزجوانی *

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

✿ روزجوان بر جوانان سرافراز ایران مبارک باد ✿

♥✿♥ ویژه نامه گرامیداشت روزجوانی ♥✿♥

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

قال رسول الله صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

إنَّ اللّه‏َ تعالى يُحِبُّ الشابَّ التائبَ .

پیامبر اکرم که درود خداوند براو وآلش باد فرموده اند:

خداوند متعال جوان توبه‏ كار را دوست دارد .

كنز العمّال : 10185 منتخب ميزان الحكمة : 290

روزجوان بر جوانان سرافراز ایران اسلامی مبارک باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تا اوج آسمان ها

من همان کودک بازیگوشِ دیروزم؛ که سنگ شیطنت هایش
شیشه های شکننده ماتم را در کوچه هایِ تَنگِ دوستی می شکست.

بهارهایِ کمی را به تجربه نشسته ام؛
امّا ساقه های امید، از ستون های زندگی من بالا می روند.

من دوست دارم به سبک صدای باد، فریاد بزنم.
من دوست دارم حصار جهل را پاره کنم، شاهراهِ هدف
را بشناسم و در بیراهِ غفلت چشم نچرخانم.

من یقینم را از دست نداده ام؛ می خواهم تردیدهایم را به دور اندازم.
حنجره سکوت، مالِ من نیست؛ بگذارید فریاد بزنم.

می خواهم نردبانِ ترقی را با دستانِ خودم بسازم و پله های
پیشرفت را با گام های خودم طی کنم؛ یاری ام کنید.

می خواهم یک کاسه نور بردارم و یک جُرعه حقیقت سَرکشم.
نمی خواهم از شتابِ نسیم عقب بمانم.

نمی خواهم بند محدودیت بر دست هایم ببینم.
بگذارید دلتنگی هایم را چکّه چکّه فرو ریزم.

غرورم را قطره قطره در لبخندهایتان ذوب کنم.
بگذارید از چشمه معرفت بنوشم

و تمامِ یأس ها و درماندگی هایم را به دور بریزم.
بگذارید از تُنگِ تَنگِ محدودیت، به سویِ اقیانوسِ
تلاش و تکاپو و امید بشتابم.

بگذارید موجی شوم که گستاخ و مغرور، پیشانی عصیانش
را بر صخره های سختْ پیکرِ ساحل می کوبد.

بگذارید پرواز شوم؛ پر از احساسِ پرندینِ پرواز.
می خواهم به پنجره های طبیعت سپرده شوم.

باید به این تجربتِ شیرین تن دهم!
باید جاری شوم در آب ها و اوج بگیرم در آسمان ها.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای جوان خـــــوش خــَـــرامِ بذله گو!
چشم خود بگشا، زمان بنگر چـــو مو

در جــــــوانی فکــــر پیری کن مـدام
عمر تـــــو چنـــــدان نگـــردد با دوام

در خیابان هـــــا چـــو پیری بنگـری
تــــو همـــــو باشی چو تیزی بنگـری

هر کجا پیری نمـــــودی تــــــو نظـر
شـــــو دقیـــــق و پیری خــود را نگـر

نا تــــوان پیری کــه در ره می رود
آن تو باشی عمر تــــــو ره مــــی دود

گر دگــــــر چشمی نـــدارد پر زنور
چشم تو چون او شود پـر درد و کور

گر دو گوشش کـر شده خود را ببین
گــــوش تــــو آینده گــــردد این چنین

گــــــر کنـــــار چشــــم او باشد لجن
چشم تو چون او شود در آن زمـــــن

گر سرش در لرزش و در اضطراب
چشم سر بگشا که رفتی در ســــراب

گـــــر عصــــا بردست او بینی همی
تکیه کن بر عمر و قـدرش دان همی

پس، بــُــرو قــــدر زمان خویش دان
نقش خـود را آن زمــان در پیش دان

هم نما بر جـــــمله پیران احـــــترام
هـــــم مهیا شـــو به این راه و مــرام

شایدت گـــــر عمر تــــــو یابد دوام
پیر گـــــردی ای جـــوانی در منـــام!

آن چـــــه را در آیـنه بینی تمـــــــام
پیر بیند بهـــــــترش در خشت خـــام

پس ز دانش های پیران درس گــیـر
تا نگشتی مثـــــل پیــران درس گـــیر

پس زبـــــان بــــــر بند نزد مهتران
تا نگویندت تـــــو خـامی ای جـــوان

گوش شو چـون نزد آنان مـی روی
تا فــــراگیـــــــری ز دانش بهـره ای

ای جهــــــول پر سخـن لب بند و گو
پیر مرشد! گفت و گو کن گفت و گو

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

فعالیتهای فرهنگی ویژه جوانان

روزجوان برجوانان سرافرازوامید آفرین ایران اسلامی مبارک باد سال(92-93)
جوانان عزیز روزتون مبارک* ویژه نامه گرامیداشت روزجوانی* سال91
جوانیت را در چه کاری صرف کردی؟ -خویشتن دارى درجوانان
عوامل رشد استعداد و خود باوري در جوانان و نوجوانان
جوان و انس با قرآن♣ آگاهی رسانی به جوانان
جوانان حیران در دنیای پر از وسوسه "لاین" !!
توصیه های عرفانی امام خمینی (ره)به جوانان
جوان عزیز با جیغ و داد مشکل حل نمی شه
منشور نسل جوان در سيره امام صادق(ع)
لوازم ضروری برای یک جوان موفق
روش های موعظه و انتقاد از جوان
مراقبنهای جنسی نوجوان و جوان
جوان و اخلاق فردي و اجتماعي
آسيب شناسي تربيت ديني جوانان
خانواده؛ جوان و اوقات فراغت
چهل حدیث ناب جوان و جوانی
ارتباط با خدا یا جوانی کردن؟!
جوانان از دیدگاه امام علی(ع)
آسيب شناسي تربيتي جوانان
جوان و آسيب هاي اجتماعي
تربيت جوان از منظر قرآن
جوان و امیدواری به آینده
جوان و مسئولیت پذیری
جوان و دوستی با خدا
جوان و شخصیت
دوستی با جوان
جوان در قرآن

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

جوانی شور است و اشتیاق، امید است و آرزو؛
شوری که باید آن را جهت داد تا چون عقربه ای شناور
در ناملایمات و توفان های زندگی، رهنمون سعادت گردد

که مردان بزرگ، عظمت نام خویش را ثمره جوانی می دانند
و رمز موفقیّت را در شناخت آن.

جوانی نردبانی است که پله هایش را با دست های خویش
باید ساخت، و با گام های خویش، می بایست
به سمت بلندترین نقطه آسمان گام برداشت

همچون اشتیاق جاری در خون جوانانی که خون خویش
را به خاک ریختند، تا «جوان» زنده بماند و امام
جوانان، در خلوت اشک و غربت، تنها نماند.

سلام بر جوانانی که در جوشش زندگانی و در اوج جوانی
لبخندهای پیر مراد خویش را، ره توشه نمودند و کشته شدن

در جوانی را بهتر از پیر شدن در حسرت و خسران برگزیدند
و رفتند، تا فراموشی سال های دور از خانه را به یاد ما بیاورند

رفتند، تا همراه با قافله جوانان کربلا، در روشنایی سرسبز
حضور، بال های یکدست خویش را رها نمایند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

بال بگشا!

آسمان را برای تو آفریده اند.
امروز روزِ توست،
نه! همه روزها از آنِ توست.

ثانیه های عجولِ عمرت را دریاب.
مگر نه این که «فرصت ها چون ابر از آسمان زندگی می گذرند»؟
پس چرا نشسته ای؟ بلند شو! لحظه هایت را دریاب!

نگاه کن!
هزار خورشید، پشتِ دریچه های ذهنت آرمیده است.
آن که تو را آفریده است، جهل را برایت نمی پسندد.

کافی است در بگشایی، هر چه آینه است صدایش کن!
بگذار آفتاب بر تار و پودِ وجودت سایه اندازد.

می بینی؟ خداوند، سقف آسمانش را برای تو پایین آورده است.
می توانی هر شب، یک بغل نور و ستاره از آن برداری.
«گوش کن جاده صدا می زند از دور قدم های تو را
چشم تو زینت تاریکی نیست.»

باران رضایی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

خداوندا !
بگذار روزهای جوانی ام را با نفس فرشته هایت شماره کنم !
جوانی ام راخوش بوتر از پیراهن یوسف کن !

روزهای جوانی ، دلنشین اند ؛ دلنشین تر از نگاه لیلی ؛
خوش آواتر از صدای تیشه فرهاد و خواستنی ترند از عشق .

جوانی ، روزگارماندنی ترین خاطره هاست . . .
جوانی پلی میان کودکی و پیری است .

خوشبخت آن کسی است که این پل را به سلامت بگذراند
تا می توانی جوانی کن و جوان باش

اما یادت نرود که درگذشت زمان را چاره ای نیست که درمان کند
و این ناچاری به خاطر این است که قدر جوانی ات را بدانی . . .

روزجوان مبارک باد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

می خواهم جریان داشته باشم



روز جوان مبارک



یک آسمان پرواز می خواهم و عرصه ای به وسعت
یک کهکشان. بال هایم فرصتی می خواهد،
تا پرواز را تجربه کند و اوج بگیرد.

تشنه ام؛ تشنه تر از ماهی به اقیانوس، تشنه تر از
خاک تفتیده کویر به باران.
نگذارید روحم در انجماد بی قیدی های پوچ، مرداب شود!

می خواهم جریان داشته باشم؛ چون رودخانه ای سرکش
اما زلال؛ بروم به سمت آب های آزاد،
بروم به سمت دریا، اگر دریا قبولم کند.

ریشه هایم اما هنوز پا نگرفته اند؛ بگذارید به استواریتان
تکیه کنم. دست هایم را رها نکنید. می روم؛
دو قدم به جلو و گاهی هم یک قدم به عقب.

پیش رویم پر از دو راهی تردید است؛
من یقین خویش را گم کرده ام.

به خیالتان، نشاط عمرم را در پای کدام جاذبه
جا گذاشتم، که این گونه مرا از خود می رانید؟

مرا به من وا می گذارید؛
آن هم درست در لحظاتی که بی پناه مانده ام؟!

پرنده ای در اوج پر کشیدنم. می شناسیدم؟
من گذشته شمایم، آینه روزهای نشاطتان.

جوانه زدنم را بارها شاهد بوده اید و پا گرفتنم،
خستگی هایم، غرورم، آرزوهایم، فریادهایم، خاموشیم، خروشم و ... .

مادر! قد کشیدنم را ببین!
من همان کوچک دیروز توام، که در اوج دلتنگی هایم،
سر به دامن مِهرت می گذاشتم و بغض ناتمام
دلم را فرومی خورم،تا اشک هایم را نبینی؛

هنوز نیازمند دست های نوازشگرت هستم،
در چشم هایم التماس موج می زند.

با شما هستم، پدر!
دست هایت را که برای پا گرفتن من، پینه بسته، بر
شانه هایم بگذار.نگاهم کن، که نگاهت هزار حرف نگفتنی دارد.

من جوانم؛
فرزند امروز سرزمینم، فرزند فردای سرزمینم،
بالنده و رها، سراپا شوق و هیجان.

سرزمین من، زادگاه سروهای تناور عشق است
که جوانه هایش، تمثیلی است از جوانی من.

من آذرخش امیدم، می دوم؛
رو به جلو، به سمت تلاقی آسمان و دریا.

سکون؟ ... نه! در من راه ندارد.
گاهی، چموشانه پیش می روم؛ از توقف بی زارم
پرم از هیجان، پرم از فریاد، پرم از نگاهی باز؛

رو به آن دور دست ها،رو به فرداهای روشن.
خورشید را در چشمانم ببینید.
دست هایم را بفشارید، تا پای امیدتان را استوار کنم.

ام البنین امیدی



روز جوان مبارک

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

و توای جوان عزیز عطر زندگي، تو را فرا مي گيرد
که بر اين موهاي به هم تافته کودکي،شانه اي زني و به پا خيزي؛

بزرگ شده اي.ديگر نه آني که در کوچه ها مي دويدي
و کسي متوجه او نبود.

امروز، همه تو را مي بينند که در اين ميانه زودگذر
چگونه پيکار مي کني و چه از خود به جاي مي گذاري

تا روزگاري که توانت فرسوده شد و به کناري نشستي
به نظاره آن بنشيني.

وقت تنگ است
عطر زندگي اين گونه تو را فرا مي گيرد
و از اين پس، تو هستي که شانه هايت

براي به دوش کشيدن بار زندگي، مهيا شده است.
نوبت پدرانت گذشته است و نوبت کودکانت نيز مي رسد.

مشت هايت را گره کن، روي پايت بايست که تا توان داري،
تکيه گاه بسياري هستي و خاطره اين روزها

براي روزهاي ناتواني ات، مايه سرخوشي و سرمستي است
و عطر زندگي را در آن هنگامه هم به مشامت مي رساند.

برخيز، وقت تنگ است.