ویژه نامه شهادت امام موسی کاظم(ع) *اسوه شکیبایی*

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

۩✿۩ اسوه شکیبایی ۩✿۩

۩✿۩ ویژه نامه شهادت امام موسی کاظم(ع) ۩✿۩

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

قال الامام الکاظم (عليه السلام):

تَعاهَدُوا عِبادَ اللّه نِعَمَهُ بإصلاحِكُم أنفُسَكُم تَزدادُوا يَقينا
وتَربَحوا نَفِيسا ثَمِينا

اى بندگان خدا ، با اصلاح خود ، نعمت‏هاى خداوند را پاس داريد
تا بر يقين شما افزوده شود و سودى با ارزش و گرانبها به دست آوريد .

(الكافي : 2 / 268 / 1 منتخب ميزان الحكمة : 622)

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ای صنوبر صبور!

اینک ما رهروان مکتب صبوری تو، غمنامه کوچ تو را سرود
کرده ایم و مرثیه خوان، بر سفره سوگواری تو مویه می کنیم.

ای اسوه شکیب!

گر چه حسودان قرن هارونی، از آواز جان جوان تو
هراسیدند و تو را میهمان تاریکای زندان کردند

امّا جان تو را به بند نکشیدند که تو دنیا را به بند آوردی و
از قفسْ خانه خاک گذشتی و در افلاک آشیان کردی.

نامت نگین روزهای تاریخ است و داستان صبوری ات
زبان به زبان در زمین و آسمان می چرخد و آشوب می کند.

صبوری و کاظمی را از تو آموخته ایم!
از تو که در اسارت، درس آزادگی دادی و اندیشه ات
معجزه خردمندان است و راهت میراث جاودانه ای
است که هماره عاشقانت را به رستگاری رهنمون است.

ای آزاده کاظمین!

اگر چه هارون ـ این انبان زشتی و غرور ـ شعاع خورشیدی
امامت تو را تاب نیاورد، امّا خورشید هرگز نمی میرد.

آفتاب تو از کاظمین تا همیشه تاریخ بر تشنگان زمان می بارد
و جان جهان، از عطر روشن سبز تو لبریز شکوفه می شود.

ای آن که شانه هایت کوله بار غربت زمان را به دوش می کشد
و ای حقیقت روشن! ما را که بی شمار، نام تو را گریسته ایم
دریاب و به مائده شهود مهمان کن!

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

رشته‌ی دلهای عاشق پشت این در بسته شد
رزق ما از سفره‌ی موسی ابن جعفر بسته شد

تا خبر آمد غروب از خانه بیرون می‌زند
با هجوم سائلان از صبح معبر بسته شد

مشت ما را وا نخواهد کرد وقتی از کرم
مشت مسکین درش با کیسه‌ی زر بسته شد

آنکه از کار پیمبرها گره وا می‌کند
دست و پایش در غل و زنجیر آخر بسته شد

ای خدا آزاد بودن پیشکش این ظلم چیست؟
در قفس حتی پر و بال کبوتر بسته شد

یک نفر با تازیانه آمد و در باز شد
یک نفر با تازیانه آمد و در بسته شد

تازیانه رفت بالا چشم مادر تار گشت
تازیانه خورد بر تن چشم مادر بسته شد

آه روی تخته پاره ساق پایش بند نیست
بیش از این حرفی ندارم روضه ها سربسته شد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

فعالیتهای فرهنگی, ادبی، صوتی و تصویری

	ویژه نامه شهادت امام موسی کاظم (ع) * اسوه شکیبایی * (ویژه نامه سال97 -96)
	غروب هفتمین فروغ امامت * ویژه نامه شهادت امام موسی کاظم(ع) (سال95-94)
	خزان هفتمین گلشن امامت{ویژه نامه شهادت جانگداز امام کاظم*ع*}(سال 92-93)
	خورشید در زنجیر{ویژه نامه شهادت مظلومانه امام موسی کاظم (ع) ( سال 91)
	شهيد مکتب تقوا(وبژه نامه شهادت امام کاظم عليه السلام)( ویژه نامه سال 90 )
	ويژه نامه شهادت غم انگیز امام موسي کاظم علیه السلام ( ویژه نامه سال 89)
	دل ماتم زده ام ناله و فریاد دارد{ اشعار شهادت امام موسی کاظم علیه السلام}
	♥فلش♥ شهادت هفتمین گلشن امامت حضرت موسی بن جعفر علیه السلام
	خورشید هفتم* کلیپهای تصویری ویژه شهادت امام موسی کاظم (ع)*
	مجموعه مداحی وروضه خوانی های شهادت امام موسی کاظم*ع*)
	غریب کاظمین* پيامک هاي تسليت شهادت امام موسي کاظم(ع) *
	گالری تصاویر ویژه شهادت امام موسی کاظم علیه السلام
	صلوات بر امام کاظم عليه السّلام

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

مقالات وسایر مطالب مرتبط :

	مبارزه تا مرز شهادت (به مناسبت شهادت امام موسى بن جعفر عليه‏السلام )
	بخشی از اخلاق ؛ صفات و کرامات موسی ابن جعفر الکاظم علیه السّلام
	پرسش و پاسخ هایی در باره امام موسی بن حعفر علیه السلام
	ستاره هفتم آسمان امامت، و موجود زنده ای به نام «حکمت»
	با حضرت امام موسی کاظم(علیه السلام) در سایه قران کریم
	برآورده شدن حوائج شیعیان توسط امام کاظم (علیه السلام)
	تربیت یافتگان مكتب تربیتى امام موسی کاظم(علیه السلام)
	رهنمودهاي ارزشمند امام موسي كاظم (ع) با شرح كوتاه
	پرتوى از سیره و سیماى امام موسى کاظم(علیه السلام)
	گوشه هایی از مکارم اخلاقی امام موسی بن جعفر (ع)
	گزیده ای از سخنان امام موسی کاظم(علیه السلام)
	آمدن مامور زندان به احوالپرسی امام علیه السلام
	صلابت و مدارا در سیره امام کاظم علیه السلام
	موجبات شهادت امام موسى كاظم علیه السلام
	امام هفتم عليه السلام مشعل‏دار عبادت و دعا
	امام کاظم علیه السلام اسوه ظلم ستيزي
	مناظرات امام موسی کاظم علیه السلام
	آنچه خوبان همه دارند، تو یکجا داری
	.:كيست اين عبد صالح ؟:.
	کریم‌ترین حکیم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

«قصه تنهایی»

ما در ظلمت هارون‏ الرشید جهانیم.
ای از زندان پر کشیده رازهایی را بر ما ببخشا!

شیعیانت را دریاب، ای غریب زندان بی‏کسی که
درد بی‏ کسی، ما را زمین گیر کرده است.

قصه تنهایی‏ات در زندگی ما جاری است؛ غربت را با نام
تو می‏شناسیم و از ظلمت، به اسم اعظم تو پناه می‏بریم.

هر وقت در ظلمت تنهایی دلمان می‏گیرد، بی ‏اختیار می‏گوییم:
«یا موسی ابن جعفر علیه‏ السلام »
ما زنجیری زندان نفس گناهکار خویشیم؛

گذشتن از غضب را به ما بیاموز تا عقل الهی
رهنمون تصمیم ‏هامان گردد، ای کاظم!

ای مهار کننده اژدهای نفس و ای ید بیضای علم!
ای موسی خاندان علی علیه ‏السلام !

جهان به سخنان گهربار تو و پدران و فرزندانت
محتاج ‏تر است تا علوم خاکی.

شیرینی کلامت را بر ما بچشان!
اشک‏هایمان را رنگ معرفت بخش.

عزای فراقت را به صبر عالمانه مبدل کن!
دعا کن تا شیعیان رنج چندین ساله‏ ات باشیم و علمِ ابدی‏ ات.


حسین امیری

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

السلام علیک یا عَلَم الدین و التّقوی
السلام علیک یا خازن علم النبیین

السلام علیک یا نائب الاوصیاء السابقین
السلام علیک یا مولی موسی بن جعفر
و رحمه‏ اللّه و برکاته

خداحافظ ای دست‏های پاک عبادت!
خداحافظ ای پیشانی پینه بسته از تهجد شبانه!

خداحافظ ای نور خدا در تاریکی‏ های زمین!
خداحافظ ای درهای رحمت الهی،
از دست‏های شما جاری بر روی خاک!

خداحافظ ای معدن انوار علم و وارث سکینه نیاکان پاک!
خداحافظ ای کوچه‏ های غریبه کاظمین!

خداحافظ ای سال‏ها زندان، سال‏ها غل و زنجیر!
خداحافظ ای سال‏ها انتظار!

بگذار و بگذر؛ خشت خشت دیوارهای تاریک زندان را
و لحظه لحظه تنهایی ات را!

بگذار و بگذر؛ تمام دلتنگی‏ ها و بی‏کسی ‏هایت را!
بگذر از این شهر که مردم قدر تو را نمی‏دانند
و خورشید عالمتاب را بر بالای سرشان نمی‏بینند!

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

خورشید مهرت از پشت میله ‏ها سر خواهد زد

زندان بصره ‏بود و تاریکی تنهایی و سیاهی غل ‏وزنجیر
و طنین ناله‏ های زندانیانی که‏ شکنجه می‏شدند.

در زندان هارون الرشید (لعنة اللّه علیه)، فرقی نمی‏کرد
که به چه گناهی مجازات انجام می‏گرفت، فقط اگر زندانی از شیعیان
علوی بود دیوارهای زندان بر او تنگ‏تر و خشن‏ تر می‏شد.

در میان ناله‏ های زندانیان، صدای ذکر مرد خدایی شنیده می‏شد
که جز به نام خدا، کلمه ‏ای دیگر بر زبان نمی‏راند.

بارها خواستیم او را از پشت میله‏ های زندان ببینیم،
اما جز سایه عبادت او بر روی دیوارها، چیزی ندیدیم.

نفسش مانند نسیم سحرگاهی بود که خواب نیمه شب
را از چشمانمان می ‏ربود و ما را به نافله شب دعوت می‏کرد.

روزهای پیاپی روزه می‏گرفت و حتی از غذای اندک
افطارش، به زندانیان گرسنه می‏بخشید.

نگاهش، خورشید مهری را می‏مانست که همه را از نور عطوفت
و بخشش خویش گرما می‏داد و فضای سرد و بی‏رحم زندان
را چون روزهای آفتابی بهار می‏کرد.

عجب صبور بود و بردبار!
آن همه زخم زبان و طعنه که از زندانیان غیر علوی و مأمورین
بنی عباس می‏شنید و آن همه آزار و شکنجه که می‏دید، اندکی
از بردباریو صبر جمیل او نمی‏کاست و زبان او را جز به
دعای خیر در حق دیگران باز نمی‏کرد.

تا آن جا که روزهای آخر، هر که بر او جفا کرده و در حق او به
ناروا حرفی زده بود، سر شرمساری به آستان نگاه مهربانش می‏سایید
و به اندازه همه عمر محبت ندیده‏اش، از مِهر او سرشار می‏گشت.

اما یک شب که همه ظلمت عالم را با خود داشت، جنازه
نورانی‏اش را غریبانه از زندان بردند.

بعدها از زبان یکی از مأمورین هارون شنیدیم که آن سید علی علیه‏السلام
از فرزندان فاطمه زهرا علیهاالسلام بوده است
و نَسَب به رسول خدا می‏برد.

آن مرد که به سادگی با زندانیان بر سر سفره خالی
دل‏هایشان می‏نشست و از مهر و ایمان خود، آنان را لبریز می‏ساخت
امام هفتم شیعیان است که او را به جهت کظم
غیظ و خشمش، کاظم علیه‏السلام می‏نامند!

هنوز می‏توان صوت محزون مناجات‏های شبانه‏اش
را از زبان میله ‏های زندان شنید!

نزهت بادی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

رنج مکرّر

گمان می‏کرد می‏تواند وسعت بی‏کرانگی‏ات را به چهار دیواری زندان بکشاند!
گمان می‏کرد می‏تواند معصومیت محض را در پشت میله‏ها به زنجیر کشد!
گمان می‏کرد می‏تواند نور خدا را در تاریکی زندان پنهان کند!

چهارده سال رنج مکرّر؛ چهارده سال از پشت میله ‏ها تابیدن!
تو خورشیدی و خورشید هرجا که باشد می‏تابد؛
میله‏ ها نمی‏توانند مانع نورافشانی‏ اش شوند.

یا باب‏ الحوائج!

دیرگاهی است که این میله ‏ها
شاهد سجده‏ های آسمانی ‏ات هستند.

دیرگاهی است که خشت خشت دیوارهای زندان
به سوز ناله ‏های شبانه ‏ات، دلخوش ‏اند.

میله‏ های زندان، بزرگ‏ترین دلیل مظلومیت تو و غل و زنجیر
دست و پاهایت، بهترین راویِ مصائب توست.

یا باب‏ الحوائج!

چهارده سال در عمیق‏ترین سیاهچال جور و ستم هارون، کورترین
گره ‏های ناممکن را به یک اشاره گشودی و با سوز مناجات عاشقانه‏ات
سیاه‏ترین قلب‏ها را به لرزه در آوردی!

یا باب ‏الحوائج!

هنوز در گوش غیرت «صفوان»ها، فریاد آزادگی‏ ات طنین‏ انداز است.
هنوز قدرت پوشالی «هارون الرشید»ها، در هم می‏ریزد
از شکوه و جبروت ملکوتی است.

«فدک» در کلام تو زیبا تفسیر می‏شود.
از نگاه تو «فدک» یعنی تمامیّت ارضی اسلام.

ای قوم‏ محمد صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله را موسی، ای اقیانوس خشم و
غیظ را کاظم، ای پروردگار عالم را عبد صالح!

فرشتگان، به تسبیح در آمدند مقدمت را.
آسمان‏ها و زمینیان، خون گریستند فقدانت را.

چهارده سال رنج مداوم تمام شد!
دنیا می‏ماند و یتیمی تا همیشه مکرّر!

خدیجه پنجی