امیر المومنین علی (علیه السلام)

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

الثَّناءُ بِأکْثَرَ مِنَ الاسْتِحْقاقِ مَلَقٌ، وَالتًّقْصيرُ عَنِ الاسْتِحْقاقِ عَیٌّ أوْ حَسَدٌ.

ستودن بیش از استحقاق، چاپلوسی است و ستودن کمتر از استحقاق، [ناشی از] ناتوانی در سخن یا حسادت است.

نهج البلاغه، حکمت 347

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

ما عالَ إمْرَئٌٌ اِقتَصَدَ.


هر که ميانه‌روی کند، فقير نشود.

وسائل ‏الشيعه، ج 9، ص 403

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

کُنْ بَعیدَ الْهِمَمِ إذا طَلَبْتَ.

هرگاه در طلب چیزی بر آمدی، بلند همت باش.



غررالحکم و دررالکلم، ح 7161

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

الاِسْتِشَارَةُ عَيْنُ الهِدايَةِ وَقَدْ خاطَرَ مَنِ اسْتَغنَى بِرَأْيِهِ‏.

مشورت چشم هدايت است و آن كه تنها با رأى خود ساخت خود را به مخاطره انداخت.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

رَحِمَ اللهُ امْرَءً أحْيا حَقّاً وَأماتَ باطِلاً وَدَحَضَ الجَوْرَ وَاَقامَ العَدْلَ.

خداوند رحمت کند کسی را که حقی را زنده و باطلی را سرکوب کند و ستم را نابود و عدل را برپا دارد.

غررالحکم و دررالکلم، ص 181

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

الصَّمْتُ يُكسِْيكَ ثَوْبَ الْوَقَارِ ويَكْفِيكَ مَؤُونَةَ الإعْتِذارِ.

سكوت (به موقع)، لباس وقار بر اندامت می‌‌پوشاند و از رنج معذرت‌خواهی رهايت می‌كند.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

ثَلاثُ عَلاماتٍ لِلمُرائي: یَنْشُطُ إذا رَأیَ النّاسَ، وَیَکْسَلُ إذا کانَ وَحْدَهُ، وَیُحِبُّ أنْ یُحْمَدَ في جَمیعِ أُمُورِهِ.

رياكار سه نشانه دارد: هرگاه مردم او را ببينند (برای انجام عمل) به وجد می‌‌آيد، اگر تنها باشد با كسالت آن‌را انجام می‌‌دهد و دوست دارد در تمامی افعالی كه انجام می‌‌دهد ستايش شود.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

إن لَم تَکن حَلیما فَتَحَلَّم فَإِنَّهُ قَلَّ مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ إِلاّ أَوشَک أَن یکونَ مِنهُم

اگر بردبار نیستى خود را بردبار جلوه ده، زیرا کمتر کسى است که خود را شبیه گروهى کند و بزودى یکى از آنان نشود.

(نهج ‏البلاغه، حکمت 207)

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

لا تَـكُن مِمَّن يَرجُو الاآخِرَةَ بِغَيرِ العَمَلِ... يَنهى وَ لا يَنتَهى وَ يَامُرُ بِما لا يَاتى...

از كسانى مباش كه بى‏عمل، به آخرت اميد دارند... از گناه باز مى‏دارند، اما خود باز نمى‏ايستند، به كارهايى فرمان مى‏دهند كه خود انجام نمى‏دهند

نهج البلاغه، از حكمت 150

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

اَطیبُ العَیشِ القَناعَةُ

خوش‏ترین زندگى، زندگى با قناعت است.

(غررالحکم، ح 2918)