| ❤ |
سلام من به یوسف گمگشته ی دل زهرا
و گل خوشبوی گلستان انتظار
سلام بر تو ای زیباترین نقاش عدالت...
سلام بر تو ای ناب ترین غزل تنهایی و غربت...
سلام بر تو ای دلتنگترین ترانه محبت...
سلام اى گل نرگسم...
آقای مهربانم ، مولای سیاه پوشم
با دلی خونین و بغضی مانده در گلو
از شهادت باب مظلومت
سالروز ولایت وامامتت را تبریک می گویم
به امید آن روز که شبهای پرازاشگ و انتظار
بسر آید و با طلوع صبح ظهورت ، شادمانه
سالروز آمدنت را جشن بگیریم
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی
چه زیان ترا که من هم برسم به آرزویی
به کسی جمال خودرا ننموده ای و بینم
همه جا به هر زبانی بود از توگفتگویی
به ره توبس که نالم زغم توبس که مویم
شده ام زناله نالی شده ام زمویه مویی
همه خوشدل اینکه مطرب بزندبه تار چنگی
من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی
چه شود که راه یابد سوی آب تشنه کامی
چه شود که کام جوید زلب تو کامجویی
شود اینکه از ترحم دمی ای سحاب رحمت
من خشک لب هم آخر زتو ترکنم گلویی
بشکست اگر دل من بفدای چشم مستت
سر خم می سلامت شکند اگر سبویی
همه موسم تفرّج به چمن روند و صحرا
توقدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
نه به باغ ره دهندم که گلی بکام ِ بویم
نه دماغ اینکه ازگل شنوم بکام بویی
ز چه شیخ پاکدامن سوی مسجدم نخواند
رخ شیخ وسجده گاهی سرماوخاک کویی
نه وطن پرستی از من به وطن نموده یادی
نه زمن کسی به غربت بنموده جستجویی
بنموده تیره روزم ستم سیاه چشمی
بنمود ، مو سپیدم صنم سپید رویی
نظری بسوی (رضوانی ) دردمند مسکین
که بجز درت ندارد نظری به هیچ سویی
شعر از فصیح الزمان (( رضوانی ))
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
برخیز مهدیاکه به عهدت وفاکنیما را نوید سبز عدالت عطا کنی
تو لاله شکفته به دامان نرگسیجان جهان ز عطر رخت با صفا کنی
تا بشکفد به غنچه لبها تبسمتکار مسیح مریم و آب بقا کنی
باغ زمان فسرده ز پاییز ظلمهاستباید زمین به روح بهار آشنا کنی
وقتی که دست بسته زنجیر حسرتیمبیرون تمام سلسله ها را ز پا کنی
برخیز تا به شور شرر بار ذوالفقار
ما را زدست فتنه عالم رها کنی
پس با تمام صولت اجداد خویشتنحق را ز جور و ظلمت باطل جدا کنی
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
امشب تماشایی شده
جنت گل هـای زهرایی شده
لحظه لحظه، دسته دسته از فلک
همچو باران از سمـا بارد ملک
می زنند از شوق دائم بال و پر
در حضـور حجت ثانـی عشر
ملک هستی در یم شادی گم است
بعثت است این، یا غدیر دوم است
یوسف زهرا بـه دست داورش
می نهد تاج امـامت بـر سرش
عید «جاء الحـق» مبارک بر همه
خاصـه بـر سـادات آل فاطمه
عید آدم عیـد خاتم آمده
عید مظلومـان عالم آمده
عید قسط و عید عدل و دادهاست
لحظه هـایش را مبـارک بادهاست
عیـد قرآن، عید عترت، عید دین
عیــد زهـرا و امیــرالمؤمنین
آی مهدی دوستـان! عید شمـاست
این شعاع حسن خورشید شماست
آنکـه باشـد عـدل و داد حیدرش
حـق نهـد تـاج امـامت بر سرش
وعده فیض حضور آید به گوش
مـژده روز ظهـور آیـد به گوش
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
يابن الحسن ! مولاي من !
امروز، خورشید مهربان تر از همیشه بیدار می شود.
روز از شانه های تو آغاز می شود
تا جهان، بزرگی ات را ببیند؛
چون بزرگی ابراهیم خلیل علیه السلام
در برابر بتانی که فرو ریختند.
ملکوت را در دست هایت به تماشا می گذارند
تا رسولان بی رسالت دنیازده، ب
هشت را پیچیده در قنوتت به تماشا بنشینند.
جهان، خلاصه ای از لبخند توست
که امامتت را تمام آبشارها قیام می کنند
و جنگل ها قامت می بندند.
بزرگی؛ چون پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله . ب
زرگی؛ چون وحی،
چون پدرانت ردای پیامبر صلی الله علیه و آله
بر دوشت آواز عدالت سر می دهد
و شمشیر سرْ شکافته پدر بزرگوارت علی علیه السلام ،
در دست هایت مشق عشق می کند.
چشم هایت بوی مهربانی زهرا علیهاالسلام می دهد.
امروز، روز بزرگی توست؛
بزرگی تو بزرگ تر از تمام پیامبران است.
بزرگی تو سال ها خواهد بود؛
بزرگی تو از ازل آغاز شده و با ابدیت به پایان می رسد.
خدا از امروز، تو را بزرگ تر از هر کسی می خواهد.
امروز از آن توست؛ مثل تمام فرداهای نیامده،
مثل تمام دیروزها، مثل تمام روزها،
هفته ها، ماه ها و سال ها.
تمام فصل های سال،
نامت را از بر کرده اند؛
مثل تمام درخت ها و آب ها
امروز روز ولايتعهدي تو
روز آغاز امامت تو
روز زعامت تو
برجان و جهان و مافيهاست
آقاي من !
با عاشقانه ترين نوا
و از صميم دل و ازعمق جان مي گويم :
آغاز خلافت و امامتت مبارک
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
آغاز امامت حضرت ولی عصر، امام مهدی(عج)
بیعت با خورشید، بیعت با بیداری است؛ از آنگاه که نگین کعبه،
در حضور خورشید رسالت و مرادش، تمام مظلومیت را
در چشمهایش به نظاره نشست و چون بستگان او را عهدشکن یافت،
به یاریاش شتافت. او کسی جز «علی» نبود،
که نخستین سرود بیعت را در ده سالگی سرود
و همواره پایبند پیمانش بود.
هشت سال بعد، هشت تن از مسافران مکه،
ندای نیکی و رستگاری را از زبان محمد صلی الله علیه وآله نیوشیدند
و بیعت مولود کعبه را استمرار بخشیدند.
سالها بعد، دوازده سیاهپوش در سحرگاهان صحرای «منا»
پیرامون آفتاب فروزان رسالت گرد آمدند و بیعتی دیگر،
که: به آفریدگار، شرک نورزند و حق زندگی را از فرزندانشان نستانند...
و بیعت به «غدیر» رسید؛ در کنار برکه ای به وسعت دریا، با مولا.
و ما، اما چرا سکوت کردهایم، چرا نشسته ایم؟
چرا عهدمان را گسسته ایم؟
دستهای سبز و مهربان خورشید،
از پشت ابرها، ما را به سوی خود فرامیخواند!
دیوارهای فاصله را برداریم، تا بهار، زودتر برسد.
«ربیع» مجال و انگیزهای دیگر برای عاشقانه ماندن است؛
خداوند، به برکت وجود او، همگان را آفرید.
اگر او نبود، هیچ کس نبود و هیچ چیز در دنیا، قرار نمییافت.
و ما باید در ربیع، بهاری شویم.
دستها را برآریم و دل به موعود(عج) بسپاریم؛
که بیعت حضرتش بر گردن ماست.
این شیوه بندگان است به اربابان!
«دعای عهد» را در سالروز شکفتن امامتش و غدیر انتظار،
دست در دست یکدیگر در مدارس، دانشگاهها،
حوزههای علمیه و... عاشقانه بخوانيم
پنجرهها را بگشاییم. زنگها را بنوازیم
و ایمان بیاوریم اگر خویشتن خویش را بیاراییم،
خورشید پنهان، ظاهر خواهد گشت؛
وگرنَه، هرگز در انتظار گشایش نباشیم؛
که شیخ بزرگوار: مفید رحمهالله فرمود:
«حضور آشکار آن حضرت(عج) مانع دارد و مانع، ما هستیم!»
ربیع، فرصت خوبی است برای برداشتن حجابها
و کوتاه کردن دیوارهای فاصله...
تا بهار، زودتر بیاید.
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
یا صاحب الزمان !
داستان یوسف را گفتن وشنیدن به بهانه ی توست .
شرمنده ایم .
می دانیم گناهان ما همان چاه غیبت توست .
می دانیم كوتاهیها ، نادانیها و سستیهای ما ،
ستمهایی است كه در حق تو كرده ایم .
یعقوب به پسران گفت : به جستجوی یوسف برخیزید ،
و ما با روسیاهی و شرمندگی ،
آمده ایم تا از تو نشانی بگیریم .
به ما گفته اند اگر به جستجوی تو برخیزیم ،
نشانی از تو می یابیم .
اما ای فرزند احمد !
آیا راهی به سوی تو هست تا به دیدارت آییم .
اگر بگویند برای یافتن تو باید بیابانها را در نوردیم ،
در می نوردیم .
اگر بگویند برای دیدار تو باید سر به كوه و صحرا گذاریم ،
می گذاریم .
ای یوسف زهرا !
خاندان یعقوب پریشان و گرفتار بودند ،
ما و خاندانمان نیز گرفتاریم ،
روی پریشان ما را بنگر . چهره زردمان را ببین .
به ما ترحم كن كه بیچاره ایم و مضطر
ای عزیزِ مصرِ وجود !
سراسر جهان را تیره روزی فرا گرفته است .
نیازمندیم ! محتاجیم و در عین حال گناهكار
از ما بگذر و پیمانه جانمان را از محبت پر كن .
یابن الحسن !
برادران یوسف وقتی به نزد او آمدند
كالایی هر چند اندك آورده بودند ،
سفارش نامه ای هم از یعقوب داشتند .
اما ...
ای آقا ! ای كریم ! ای سرور !
ما درماندگان ،
دستمان خالی و رویمان سیاه است .
آن كالای اندك را هم نداریم .
اما... نه ،
كالایی هر چند ناقابل و كم بها آورده ایم .
دل شكسته داریم
و مقدورمان هم سری است كه در پایت افكنیم .
ناامیدیم و به امید آمده ایم .
افسرده ایم و چشم به لطف و احسان تو دوخته ایم .
سفارش نامه ای هم داریم .
پهلوی شكسته مادر مظلومه ات زهرا را
به شفاعت آورده ایم .
یا صاحب الزمان !
به یقین ، تو از یوسف مهربانتری .
تو از یوسف بخشنده تری .
به فریادمان برس ، درمانده ایم .
ای یوسف گم گشته !
و ای گم گشته ی یعقوب !
یعقوب وار ، چه شبها و روزها
كه در فراق تو آرام و قرار نداریم .
در دوران پر درد هجران ،
اشك می ریزیم و می گوییم :
تا به كی حیران و سرگردان تو باشیم .
تا به كی رخ نادیده ترا وصف كنیم .
با چه زبانی و چه بیانی از اوصاف تو بگوییم
و چگونه با تو نجوا كنیم .
سخت است بر ما ،
كه از دوری تو ، روز و شب اشك بریزیم .
سخت است بر ما ، كه مردم نادان تر واگذارند .
سخت است بر ما ،
كه دوستان ، یاد ترا كوچك شمارند .
یا بقّیةالله !
خسته ایم و افسرده ،
نالانیم و پژمرده ،
گریه امانمان را بریده است .
غم دوری ، دیوانه مان كرده است .
اما نمی دانیم چه شیرینی و حلاوتی
در این درد و دوری است كه می گوییم :
كجاست آن كه از غم هجران تو ناشكیبایی كند .
تا من نیز در بی قراری ، یاریش دهم
كجاست آن چشم گریانی كه از دوری تو اشك بریزد ؟
تا من او را در گریه یاری دهم
مولای من ! دیدگانمان از فراق تو بی فروغ گشته اند .
و می دانیم پیراهن یوسف ، یادگار ابراهیم ، نزد توست .
و ای كاش نسیمی از كوی تو ،
بوی آن پیراهن را به مشام جان ما برساند .
و ای كاش پیكی ، پیراهن ترا به ارمغان بیاورد
تا نور دیدگانمان گردد .
ای كاش پیش از مردن ، یك بار ترا به یك نگاه ببینیم .
درازی دوران غیبت ، فروغ از چشمانمان برده است
كی می شود شب و روز ترا ببینیم
و چشمانمان به دیدار تو روشن گردد ؟
شكست و سرافكندگی ،
خوار و بی مقدارمان كرده است .
كی می شود ترا ببینیم
كه پرچم پیروزی را برافراشته ای ؟
و ببینیم طعم تلخ شكست
و سرافكندگی را به دشمن چشانده ای .
كی می شود كه ببینیم
یاغیان و منكران حق را نابود كرده ای ؟
و ببینیم پشت سركشان را شكسته ای .
كی می شود كه ببینیم
ریشه ستمگران را بركنده ای ؟
و اگر آن روز فرا رسد ...
و ما شاهد آن باشیم ،
شكرگزار و سپاسگو نجوا می كنیم :
الحمدلله رب العالمین
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
ای تک سوار جاده عشق
اي سبز ترين موعود!!!!
راهي نمانده تا سرودن آخرين ترانه انتظار
فاصله اي نيست از كلبه سرد انتظار
تا قصر زيباي وصال
اي كبريايي ترين سجاده نياز
نماز نيمه شب هاي نيايش را
به عشق تمناي تو به قامت مي ايستيم
هر صبح كتاب خواب را به عشق روي تو مي بنديم
و پنجره چشمانمان را روبه باغ ياد تو مي گشاييم
و فصل روز رمان زندگي را با اللهم ارني الطلعه الرشيده
آغاز مي كنيم
و به شوق رويشي دوباره زير لواي سبز تو
بذر اميد بر زمين زندگيمان مي افشانيم
چرا كه آمدنت را باور داريم
و به تقدس همين باور است كه هر جمعه
در وازه هاي نگاهمان را به چراغ هاي انتظار آذين مي كنيم
گره دل ها را بر غرفه هاي جملات ندبه مي بنديم
تا سايه بان مژه ها
و بر قلب كتاب دعا شبنم اشك مي كاريم
به يمن رسيدن سبز ترين جمعه تاريخ كه تو از راه مي رسي
و به تاسي از فتح مكه ،در فتح الفتوحي ديگر
در وازه هاي عشق را فتح مي كني
مهدي جان!!!!
تو را به حرمت مسافران جاده انتظار
تو را به حرمت عاشقان منتظر و منتظران عاشق
تو را به حرمت بال و پرخاكي كبوتران آن مزار بي نشان
و به حرمت ناله هاي فاغث يا غياث المستغيثين
از پشت پرده غيبت در آي
و به كنعان ديده ها قدم بگذار
و خلعت سبز طلعتي جاويد را
به افق قلب هاي منتظران شيعه بپوشان
مولاجان !!!
مگر نمي داني؟؟؟؟
مگر نمي بيني؟؟؟؟
مي دانم كه مي بيني
مي دانم كه مي داني
روزگار نا مرادي هاست و زمانه ، تكرار قصه سر نوشت فرزندان آدم
هر روز هابيلي در آتش كينه قابيلي مي سوزد
و هنوز صداي محمد(ص) از وراي قرن ها ي گذر زمان را فر ياد مي زند
(من كنت مولاه فهذا علي مولاه)
واني تارك فيكم الثقلين را قرائت مي كند
و كبودي ياس ها در خم كوچه هاي غربت تكرار مي شود
و هر گوشه اي از جهان سقيفه اي و سقيفه نشينان بسيار
علي از دست بالا رفته ودر غد ير ولايت خانه نشيني را به ارث مي برد
و كبوتران چاهي از لابلاي صفحات ورق خورده تاريخ هنوز آماده
شنيدن ناله هاي غريبانه كل يوم عاشوراند
ودر پي شكستن ديوار هاي صوتي
تكرار ديده شدن حلقوم هاي شش ماهه
و آسمان هر روز پذيراي مشتي خون
پا برهنگان تاريخ در جستجوي ردپايي
از قافله ناقه هاي عريان زينب اند و
جام ها مست از شراب خون انسان ها
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
ديدم به خواب دوش كه ماهي بر آمدي
كز عكس روي او شب هجران سرآمدي
خوشا فرخنده شبي كه چنين مبارك سحري در پي دارد
و او در هواي چنين سحري شب بيدار و نگران است .
او در صحراي انبوه تاريكي چون پرتويي
در تار و پود شب روان است
و از بركت بيداري او سكوت و سكون
تاريكي جهان را در دستهاي پنهانش نمي خواباند .
انسان ازلي و ابدي است زيرا با اوست .
زيرا خدا مشتاق اوست و اشتياق خدا مطلق است ،
چنانكه چندي نمي پذيرد .
عشقي بي خويشتن و ناگزير
كه تمامي هستي را فرا مي گيرد .
چنين عاشقي ناگزير محتاج معشوق است .
وجود معشوق در عشقي كه نمي تواند نباشد
و هست ؛چون هست ضرورتي است بيرون از هر اختيار .
اما احتياج ما به او نيز احتياجي است بي اختيار ما .
چون ما بي او وجود نداريم پس محتاج اوييم .
احتياج ما مشتاقانه ، طلبي عاشقانه است ...
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
امشب تماشایی شده
جنت گل هـای زهرایی شده
لحظه لحظه، دسته دسته از فلک
همچو باران از سمـا بارد ملک
می زنند از شوق دائم بال و پر
در حضـور حجت ثانـی عشر
ملک هستی در یم شادی گم است
بعثت است این، یا غدیر دوم است
یوسف زهرا بـه دست داورش
می نهد تاج امـامت بـر سرش
عید «جاء الحـق» مبارک بر همه
خاصـه بـر سـادات آل فاطمه
عید آدم عیـد خاتم آمده
عید مظلومـان عالم آمده
عید قسط و عید عدل و دادهاست
لحظه هـایش را مبـارک بادهاست
عیـد قرآن، عید عترت، عید دین
عیــد زهـرا و امیــرالمؤمنین
آی مهدی دوستـان! عید شمـاست
این شعاع حسن خورشید شماست
آنکـه باشـد عـدل و داد حیدرش
حـق نهـد تـاج امـامت بر سرش
وعده فیض حضور آید به گوش
مـژده روز ظهـور آیـد به گوش
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)* (09-12-2016)
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
مجوز های ارسال و ویرایش
نقل قول
