توسل از منظر آیات و روایات

[نصرالله عاشق خداومولا]

پى نوشت:

1. کافى 8/ 157؛
2. النهایة، ج5، ص 185؛
3. مائده/ 35؛
4. نهج البلاغه، خطبه 110؛
5. نهج البلاغه، خطبه 106؛
6. وسائل الشیعه 4/72، باب 17 از ابواب النوافل، حدیث 6؛
7. اعراف/80؛
8. صحیح ترمذى، ج5، ص515، شماره حدیث 3475؛
9. مصباح المتهجد، ص 374؛
10. مسند احمد، ج 4، ص 445؛
11. الاقبال بالأعمال، ص 41؛
12. بقره/ 127؛
13. بقره/ 128؛
14. آل عمران/16؛
15. نهایه ابن اثیر/3/437؛
16. بخارى، حدیث شماره 3465؛ نورالثقلین، ج3، تفسیر آیه 9، سوره کهف به نقل از محاسن برقى؛ مجمع البیان، ج3، ص 452، تفسیر همان آیه؛
17. غافر/ 7؛
18. حشر/10؛
19. صحیح مسلم، جزء 3، کتاب صلاة/4؛
20. بحارالانوار، ج46، ص 92؛
21. کشف الغمه/3/182؛
22. یوسف/97؛
23. یوسف/ 98؛
24. نساء/64؛
25. منافقین/5؛
26. آل عمران/171- 169؛
27. یس/27-26؛
28. غافر/46؛
29. سجده/11؛
30. شرح اشارات، ج2، ص 293 - 292؛ اسفار، ج3، ص 475، ج8، ص 303 -260؛ اصالت روح از نظر قرآن، ص 33؛
31. اعراف/78؛
32. اعراف/79؛
33. اعراف/93-92؛
34. سیره ابن هشام/2/ 639؛
35. حرب الجمل، ص 195؛

36. صحیح مسلم، جزء2، ص 64، باب ما یقال عند دخول القبر؛
37. سنن ابى داود/2/218؛
38. بخارى، کتاب جنایز، شماره 1242؛ سیره حلبى، ج3، ص 393؛
39. سیره زینى دحلان/3/391؛
40. مختصر تاریخ دمشق/2/ 408؛ المواهب اللدنیه/4/ 5083؛ وفاء الوفاء/2/ 1391.