مرحوم آیت اللَّه العظمى اراكى، رحمة اللَّه علیه، كه از بزرگان عالم اسلام و از فقیهان وارسته بودند، فرمودند :
نكاتی پیرامون ویژگی های قرآن كریم
عنوان: یا نارُكُونى برَداً و سَلاماً
مرحوم آخوند ملّا محمّد كبیر، قطعه زمینى در اطراف سلطان آباد اراك دانسته كه در آن زراعت مىكرد، و نان سال اهل و عیال خود را از آن زمین به دست مىآورد. یك وقت كه حاصل زمین را خرمن كرده بود و در دشت خرمنهاى دیگرى نیز وجود داشت، كسى عمداً یا سهواً آتش روز مىكند باد مىوزد و آتش به خرمنها مىافتد و خرمنها یكى پس از دیگرى در آتش مىسوزد.
شخصى نزد مرحوم آخوند كبیر مىرود و مىگوید : چرا نشستهاى؟ نزدیك است خرمن شما آتش بگیرد.
آخوند كبیر تا این سخن را مىشنود عبا و عمّامه را مىپوشد و قرآن به دست به سر خرمن مىرود و رو به آتش مىایستد و خطاب به آن مىگوید :
اى آتش، این نان خانواده و اهل و عیال من است، تو را به این قرآن قسم مىدهم متعرّض این خرمن نشوى. در حالى كه تمام خرمنهاى دیگر خاكستر شده بود، این یك خرمن سالم ماند! هر كسى مىآمد و مىدید، انگشت حیرت به دهان مىگرفت و متحیّر مىشد كه چطور این خرمن سالم مانده است؟! این بزرگواران تربیت شده و درس گرفته از مكتب حضرت ابراهیم، علیه السّلام، هستند
كه چون خداوند به آتش امر كرد : اى آتش سرد و مایه ایمنى باش. (1)
آنان آموختهاند كه هر چیزى ممكن است به امر خداوند به اذن او انجام گیرد.
بزرگان دین نیز به هنگام مشكلات، با توجه به آیات قرآن و زندگى معصومین، صمایب را از خود دور یا تحمل آن را بر خود شیرین مىكردند.(2)
منابع :
1. سوره انبیاء، آیه 69
2. مجله بشارت، سال دوم، شماره دهم، صفحه 31









نقل قول
