مشاعره ▬◄فقط با اشعار عاشورایی►▬مشاعره

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

نازم این همّت که عباس(ع) آید از دریا ولی
آب بر دوش است و لب ها همچنان خشکیده است


گر ندارد اشک تا آبی به لب هایش زند
چشمه چشم رباب از سوز جان خشکیده است

[نازنین مریم * لحظه هاي سبز *]

تـشنه مي‌خواست ببيند لـب او را دريا
پس ننوشيد كه سيراب كند دريا را


كوفه شد، علقمه شق القمري ديگر ديد
ماه افتاد كه محراب كند دريا را

[سید کمیل احمدی]

آتش بزن آتش به دلم، کار دلم را
ای عشق مینداز از امروز به فردا

آتش بزن آتش به دلم ای پسر عشق
یعنی که مکن با دل من هیچ مدارا

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

ایستاده ست به تفسیر قیامت زینب
آن سوی واقعه پیداست بیا تا برویم

خاک در خون خدا می شکفد، می بالد
آسمان غرق تماشاست بیا تا برویم

[ترنج* پله پله تا ملکوت *]

می‌رفت به سمت لشکر بی‌خبران
می‌گفت رباب، مادرانه، نگران:

خورشید! متاب بر گلوی پسرم
می‌ترسم چشمی بزند زخم بر آن

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

نشسته سایه ای از آفتاب بر رویش
به روی شانه ی طوفان رهاست گیسویش

کجاست یوسف مجروح پیرهن چاکم
که باد از دل صحرا می آورد بویش

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شیعیان! دیگر هواى نینوا دارد حسین
روى دل با کاروان کربلا دارد حسین‏

از حریم کعبۀ جدّش به اشکى شُست دست
مروه پشت سر نهاد، امّا صفا دارد حسین‏

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

نـاگهان موج برآمد كه رسيد اقيانوس
تـا در آغوش خودش خواب كند دريا را

آب مهـريه گُل بـود و اِلاّ خـورشيد
در توان داشت كه مرداب كند دريـا را

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

آن شب چه شبی بود که دیدند کواکـب
نظــــم تو پراکنـــــده و اردوی تو ویــــــران

و آن روز که با بیـــرقــی از یک سر بی تن
تا شام شـــدی قافلـــه سالار اسیــــران

[تهمینه محمدی* در باغ شهادت را نبندید...*]

نَمی فُرات بیاور چرا که من قانع
به سلسبیل و به زمزم نمی‌شوم هرگز

در انتهای غزل من دوباره می‌خواهم
فقط برای تو باشم نمی‌شوم هرگز