يا داحي الكعبه
ياداحی الکعبه...
اللهم داحی الکعبه و فالق الحبه و صارف اللزبه و کاشف کل کربه اسئلک فی هذا الیوم من ایامک التی اعظمت حقها و اقدمت سبقها و جعلتها عند المومنین ودیعه و الیک ذریعه و برحمتک الوسیعه ان تصلی علی محمد عبدک المنتخب...
ای خدایی که خانه کعبه را گسترانیدی و دانه را شکافتی و سختی را برطرف ساختی، از تو میخواهم در این روز از روزهایت که حق آن را بزرگ نمودی...
مدتهایی که تصور طول آن از قدرت من و تو خارج است، این کره خاک در زیر آب رها مانده بود. یک روزخداوند اراده کرد مکانی را برای زندگی موجودات و انسان ها به وجود آورد.آن روزخدا به فکر خانه ای برای من و تو بود. از این رو نگاهی به زمین انداخت و آن را برای مقصود خود مناسب دید. اولین نقطه ای که اراده خداوندی آن را از زیر آب بیرون کشید، مکان مقدسی بنام کعبه بود.
سرزمین هر شروع بی پایان! بدین ترتیب حیات در زمین آغاز شد.روز شروع زندگی! روزی مثل امروز. روزی بنام دحوالارض!بیست و پنجمین روز ذی القعده! یکی از چهار روز با عظمت سال در فضیلت روزه. روزی که مورد توجه بزرگان وتوصیه انبیاء و معصومین قرارگرفته است.روزه گرفتن در این روز همانند روزه هفتاد سال است. روزه این روز کفاره گناهان هفتاد سال است .
در روایت آمده که" از برای روزه دار این روز، هر چه در میان آسمان و زمین است استغفار کنند و این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر گردیده است. امیرالمومنین علی(ع) درمورد این روز فرمودند:
"اولین رحمتی كه از آسمان به زمین نازل شد، در بیست و پنجم ذیالقعده بود. كسی كه این روز را روزه داشته و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را كه روزش را روزه و شبش را در عبادت باشد، خواهد داشت. هرگروهی كه در این روز برای ذكر پروردگار بزرگشان گرد هم آیند، پراكنده نمیگردند مگر این كه خواسته آنان داده میشود.
