مروری بر زندگینامه وفعالیتهای آزاده سرافراز اسلام سید علی اکبر ابوترابی
مصطفی جوان
هنوز چند ماهی از جنگ تحمیلی سپری نشده بود که تقدیر بر این تعلق گرفت تا سیدعلیاکبر ابوترابی، به اسارت نیروهای بعثی عراق درآید و در طول هشت سال دفاع مقدس، در اردوگاههای عراقی، با تیغ زبان به مصاف دشمنان برخیزد و روشنیبخش جمع اسیرانی باشد که به مرور زمان بر تعداد آنان افزوده میشد.
سرانجام پس از گذشت ده سال، سیدعلیاکبر ابوترابی، که به حق «سیدآزادگان» لقب گرفته بود، با عزت و سربلندی به میهن اسلامی بازگشت.
سید پس از آزادی، به جای آنکه پس از سی سال مبارزه و تلاش طاقتفرسا، به استراحت بپردازد، راهی دشوارتر را در پیش رو گرفت.
ابوترابی، همراهی آزادگان و پیگیری مشکلات آنان را وظیفهی خود میدانست و در این مسیر، هیچ سختی و مشکلی مانع او نشد.
حجتالاسلام حاج سیدعلیاکبر ابوترابی در سال 1318 در شهر مقدس قم در خانوادهای اهل علم و اجتهاد و منتسب به بیت رسالت(ص) متولد گردید.
اجداد سیدعلیاکبر، همه از سلسله جلیله سادات و اهل علم و اجتهاد بودند. جد پدری سیدعلیاکبر، مرحوم آیتالله سیدابوتراب حسینیفرد، از علمای بزرگ شهرستان قزوین بود.
جد مادری سیدعلیاکبر، آیتالله سیدمحمدباقر علوی قزوینی، از علمای بزرگ و مجتهدین بنام بود.[1]
سیدعلیاکبر ابوترابی در سن هفت سالگی جهت آموزش رسمی، پای به راه تحصیل گذاشت و پس از اخذ مدرک پایانی دوره ابتدایی، تحصیلات متوسطه خود را در رشته ریاضی ادامه داد و موفق به اخذ دیپلم در سال 1336 گردید.
علیرغم اصرار بعضی از اقوام، مبنی بر ادامه تحصیل در کشورهای اروپایی، سیدعلیاکبر پس از به پایان رساندن دوره متوسطه جهت کسب علوم حوزوی به سال 1337 به مشهد مشرف شد و در حجرهی محقری در مدرسه نواب سکنی گرفت و به تعلیم و تعلم اشتغال یافت. [2]
سیدعلیاکبر ابوترابی، با شروع نهضت حضرت امام، قم را مرکز و سنگر مبارزه یافت و به شهر خون و قیام مراجعت کرد و در مدرسه حجتیه سکنی گرفت تا در متن فعالیتهای یاران امام، قرار داشته باشد.
پس از تبعید حضرت امام، وی در سال 1344 به نجف اشرف رفت تا در محضر اساتید حوزه علمیه نجف به کسب فیض مشغول گردد.
ایشان در سال 1349 در حالی که سطح را به پایان رسانده بود در راه بازگشت به ایران، در مرز خسروی دستگیر و زندانی شد و پس از آن نیز اجازه بازگشت به حوزه علمیه نجف اشرف را نیافت.
نقل قول
