خانواده سالم و خوشبخت در پرتو اسلام

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

پاسداری از باورهای خانواده

یكی از مهم ترین راهكارهایی كه اسلام برای حفظ بنیان خانواده بر عهده مرد گذاشته است، دعوت كردن اعضاء خانواده به كارهای نیك، اعمال صالح و تكالیف دینی و الهی توسط سرپرست خانواده می باشد.

در سوره طه می فرماید:
«وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ»؛ (28)
«خانواده ات را به برپایی نماز فرمان بده!»
و در سوره مریم حضرت اسماعیل صادق الوعد را به عنوان الگوی شایسته انسانهای نیك معرفی كرده و پاسداری او را از باورها و اعتقادات خانواده اش ستوده و فرموده است:
«وَكانَ یأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ وَكانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِیا»؛ (29)
«او همواره خانواده اش را به نماز و زكات فرمان می داد وپیوسته مورد رضایت پروردگارش قرار داشت.»

سرپرست وظیفه شناس كه سعادت و سلامت خانواده اش را دوست دارد، تلاش می كند در كنار خدمات مادی از رفع نیازهای معنوی خانواده اش نیز غافل نباشد. او می داند كه انحراف و لغزش در اعتقادات زن و فرزندانش می تواند تمام زحمات وی را بر باد دهد؛ چرا كه یك مرد و زن مسلمان همواره آرزو می كنند كه خود و فرزندانشان انسانهایی صالح و نیك بخت و مورد رضایت و عنایت خداوند و ائمه اطهارعلیهم السلام باشند. به این جهت، پیام دلنواز خداوند را كه هشداری است برای مردان مؤمن و آنهایی كه نگران خانواده هایشان هستند، نصب العین خود قرار می دهند و دلهایشان با تلاوت آن می لرزد؛ آنجا كه خداوند می فرماید:
«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِیكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجارَةُ عَلَیها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَیفْعَلُونَ ما یؤْمَرُونَ»؛ (30)
«ای اهل ایمان! خود و خانواده هایتان را از آتشی كه هیزم آن انسانها و سنگهاست، نگه دارید! [آتشی كه فرشتگانی برآن گمارده شده كه خشن و سخت گیرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمی كنند و آنچه را كه فرمان داده شده اند اجرا می كنند.»

نگرانی از انحراف زن و فرزند معمولاً در وجود مردان صالح احساس می شود و آنان در اندیشه های خود به راهكارهای حفظ خانواده از انواع مفاسد و انحرافات می پردازند و افزون بر تمام روشهای ارائه شده، در جهت هدایت زن و فرزندان خود به راه سعادت و نیكبختی، از دعا هم بهره می گیرند.

قرآن كریم در این مورد به دعای حضرت لوطعلیه السلام در راه نجات خانواده اش اشاره كرده، از زبان او می گوید:
«رَبِّ نَجِّنِی وَأَهْلِی مِمَّا یعْمَلُونَ»؛ (31)
«پروردگارا! من و خانواده ام را از آن اعمال [زشتی كه این قوم انجام می دهند،] نجات بده!»
آن گاه می فرماید:
«فَنَجَّیناهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِینَ إِلاَّ عَجُوزاً فِی الْغابِرِینَ»؛ (32)
«او را با تمام اعضاء خانواده اش نجات دادیم، مگر پیرزنی كه با آن قوم بدكار بازماند.»
البته هستند مردانی كه خود را در ردیف مسلمانان بلكه راهنمای آنان می دانند، امّا در مورد اعتقادات غلط، خطاها و تدین خانواده هایشان هیچ گونه احساس نگرانی نمی كنند.