چه کسی مسجود ملائکه خداست؟
چه کسی مسجود ملائکه خداست؟
هر که میخواهد قلبش تسلیم خدا شود، باید در مرحله اوّل، تسلیم ولیّ خدا شود. وقتی رهبر بزرگوار خودش را تسلیم اوامر امام کرد و بیشتر از دیگران تسلیم بود، خدا هم ایشان را اوج داد.
حقیقت عمل برای خدا
پروردگار عالم به واسطه یک خصلت خوب خصّیصین خود، چنان درجهای به آنها مرحمت میکند که بر اساس روایات شریفه، فردای قیامت اهل عالم به این مقامات عالی که این بندگان خاصّ خدا به دست آوردهاند، غبطه میخورند.
این خصوصیّتی است که اگر در کسی پیدا شود، خدا او را هم در دنیا عزیز میکند و هم در آخرت. چنان مقامی به او مرحمت میکند که در باور خود او هم نمیگنجد.
آن خصوصیّت این است که انسان حقیقت عمل برای خدا را بداند. حقیقت عمل برای خدا این است که انتظار تمجید، تشکّر و سپاس از خلق را نداشته باشد.
نیت اخلاص، بی پاداش و سپاس
اگر کسی میخواهد اهل اخلاص شود، میبایست تنها خداوند را منظور نظر خویش قرار دهد و هیچ کاری را برای مزد و مواجب انجام ندهد، بلکه اگر کار خیری را انجام میدهد حتی منتظر تشکر نباشد.
اهل بیت کارشان را بدون چشم داشت پاداش و تشکر و صرفاً برای رضای خدا انجام میدادند: انما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاء ولاشکورا، و خداوند هم به بهترین نحو از آنان تشکر کرده و پاداش گرانقدر به آنها داد: «ان هذا کان لکم جزاء و کان سعیکم مشکورا»
بسیاری از ما انسانها کاری را که برای دیگری انجام میدهیم هرچند در زبان میگوییم که برای خدا بوده اما در دل خود توقع جبران و پاداش و یا حداقل تشکر را داریم و این خود نشان از آن دارد که کار ما ناخالصی دارد و صددرصد برای خدا نیست.
براین اساس باید گفت معیار اینکه بدانیم کار ما خالصانه بوده یا نه این است که اگر پس از انجام کاری، انتظار تلافی کردن و جبران و یا تشکر و تقدیر داشتیم عمل ما به طور حتم برای خدا نبوده، اما اگر برای ما فرقی نکند که کسی از ما تشکر کند و یا جبران نماید یا نه، پس باید بدانیم عمل خالصانه به محضر خدا تقدیم نمودهایم.
اسوه
خداوند در سوره انسان با اشاره به اهل بیت(علیهم السلام) به عنوان الگوها و اسوههای کامل اخلاص میفرماید که ایشان در کارهای نیک خویش نیت خیر و خالصی داشتهاند و کاری را برای مزد و تشکر انجام نمیدادند: انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء و لاشکورا؛ «ما برای خشنودی خداست که به شما میخورانیم، توقع پاداش و تشکر از شما نداریم» (الانسان، آیه9)
اما اینکه نیت ایشان وجه الله بوده و پاداش و سپاسی را در کارهایشان نمیخواستند، به معنای این نیست که دیگرانی که برای ایشان کاری انجام شده پاداش ندهند و یا سپاس نگویند؛ زیرا میبایست از خداوند چنان که خود در همین سوره گزارش داده یاد گرفت؛ خداوند خود از اهل بیت(علیهم السلام) ستایش کرده و پاداش بزرگ در دنیا و آخرت به ایشان عطا نموده و بهشت را به آنان بخشیده است. (انسان، آیات 11 تا 15)
به عبارت دیگر اهل بیت کارشان را بدون چشم داشت پاداش و تشکر و صرفاً برای رضای خدا انجام میدادند: انما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاء ولاشکورا، و خداوند هم به بهترین نحو از آنان تشکر کرده و پاداش گرانقدر به آنها داد: «ان هذا کان لکم جزاء و کان سعیکم مشکورا».
اگر کسی خدا را فقط برای خودش عبادت کند و امر خدا را به عنوان تکلیف انجام دهد، بداند و یقین داشته باشد همانگونه که ذوالجلال و الاکرام محمود است، او را هم به مقام محمود میرساند
نقل قول
