یهودیان و منافقان در قرآن
«الم تر الی الذین نافقوا یقولون لاخوانهم الذین کفروا من اهل الکتابلئن اخرجتم لنخرجن معکم و لانطیع فیکم احدا ابدا و ان قوتلتم لننصرنکم و اللهیشهد انهم لکاذبون لئن اخرجوا لایخرجون معهم و لئن قوتلوا لاینصرونهم و لئننصروهم لیولن الادبار ثم لاینصرون لانتم اشد رهبه فی صدورهم من الله ذلک بانهم قوم لایفقهون لایقاتلونکم جمیعا الا فی قری محصنه او من وراء جدر باسهم بینهم شدید تحسبهم جمیعا و قلوبهم شتی ذلک بانهم قوم لایعقلون». (1)
ترجمه: آیا منافقان را ندیدی که پیوسته به برادران کفارشان از اهل کتاب میگفتند:
«هرگاه شما را (از وطن) بیرون کنند، ما هم با شما بیرون خواهیم رفت و هرگزسخن هیچ کس را درباره شما اطاعت نخواهیم کرد; و اگر با شما پیکار شود، یاریتانخواهیم نمود! خداوند شهادت میدهد که آنها دروغگویانند! اگر آنها را بیرون کنندبا آنان بیرون نمیروند، و اگر با آنها پیکار شود یاریشان نخواهند کرد، و اگریاریشان کنند پشتبه میدان کرده فرار میکنند; سپس کسی آنان را یاری نمیکند!
وحشت از شما در دلهای آنها بیش از ترس از خداست; این به خاطر آن است که آنهاگروهی نادانند! آنان هرگز با شما به صورت گروهی نمیجنگند جز در دژهای محکم یااز پشت دیوارها! پیکارشان در میان خودشان شدید است، (اما در برابر شما ضعیف!)
آنها را متحد می پنداری، در حالی که دلهایشان پراکنده است; این به خاطر آن استکه آنها قومی هستند که تعقل نمیکنند!
نقل قول
