درخواست دستورالعمل و برنامه براى خودسازى و خویشتن نگرى در اسلام سابقه اى دیرینه دارد. روایات فراوانى حاكى از آن است كه جویندگان كمال و سعادت، از پیامبر گرامى(ص) و ائمه هدى تقاضاى برنامه براى خودسازى كرده و آن بزرگواران مناسب حال درخواست كننده برنامه اى به وى داده اند.
همین تقاضا از عالمان وارسته و سالكان و اصل، بسیار شده است و آن گرامیان به این درخواست ها پاسخ دادهاند. اكنون این دستورالعمل ها بسان مشعل هدایت فرا راه طالبان خودیابى و نیكبختى قرار دارد. یكى از دوستان فاضل در روزگار جوانى كه شوق بیدارى و تسلط بر نفس و رسیدن به سعادت به سر داشته استبه علامه طباطبایى نامهاى مىنگارد و ضمن بیان موقعیت خود براى رسیدن به مقصود دستورهاى عملى طلب مىكند.
آن فرزانه در پشت همان نامه، دستورالعملى مى نگارد و براى وى مى فرستد و مى خواهد كه پس از بیست روز از عمل به آن، حالات خود را براى ایشان بنویسد. وى پس از عمل به آن، حالات خود را براى ایشان مى نویسد و در جواب نامه دوم بقیه دستورالعمل را براى او ارسال مى فرماید.
در پاسخ به نامه سوم، علامه این برنامه سعادت آفرین را تكمیل مى فرماید.
نامه اول تقدیم می شود:








نقل قول
