ღ•*♥*•ღ آئین دوست یابی ღ•*♥*•ღ

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آئین دوست یابی

دوستی برترین پیوند

شايد اين سؤالات گهگاه ذهن شما را هم به خود مشغول كرده باشد كه چرا انسان دوست انتخاب مى كند؟

وانگهى آيا اين انتخاب يك نياز عمومى در درون آدمى است يا خواسته برخى از آنها است؟

به عبارت ديگر آيا همه مردم به دنبال دوستى و در جستجوى دوست هستند يا اين فقط خواستة افراد خاصّى از جامعة انسانى است؟

آيا دورى از مردم و گوشه گيرى، خود موفقيت هايى را براى شخص درپى ندارد؟

در پاسخ به اين پرسشها قبل از هرچيز بايد گفت كه در همة جوامع بشرى و در طول قرون و اعصار متمادى اين چنين بوده كه انسان در زندگى خود به جهت معاشرت و انس با ديگران و يا به منظور تأمين نيازهاى درونى روزمرّة شخصى و جمعى، دوستانى را براى خويش برگزيده است. يعنى اين گزينش هم به لحاظ تأمين نيازهاى روحى و روانى و هم به عنوان برطرف كردن احتياجات مادّى در دو بعد فردى و اجتماعى بوده است.

زيرا هركس در مراحل مختلف زندگى احساس مى كند نيازمند رفيق همدل و يار وفادارى است كه زمان قابل توجهى از عمر خود را با او صرف كند تا براين اساس ضمن آنكه احتياجات گوناگون خود را تأمين مى كند، بتواند شخص مؤثرى براى جامعه باشد. احساس نياز يك محصل در مدرسه، دانشجو در محيط دانشگاه، طلبه در محل تحصيل، كارمند در اداره و محل كار، كارگر در درون كارخانه، خانواده در محيط زندگى و خلاصه نياز هريك از قشرهاى اجتماع به رفيق، دوست، همدل و همراه يك امر بديهى و روشن است. ديده ها و شنيده هاى ما نيز گواه اين مسئله است.

به همين دليل كمتر جمعيت يا ملتى را شاهد هستيم كه دوستانى را براى خود اختيار نكرده باشند. چنين است كه از قديم الايام گفته اند: الرَّفيق ثُمَّ الطَّريق؛
«نخست يار نيكويى بجوى، آنگاه پاى در راه بگذار».

چه بسا به خاطر همين نياز مبرم روحى انسان و كسب موفقيت هاى مختلف او در جامعه كه در گرو انتخاب دوستان شايسته است، در حديث شريف آمده:
التَّودُّدُ نِصْفُ الْعَقْل. (1)
جلب دوستى نيمى از خرد است.

زيرا كيفيت انتخاب دوست، بستگى به ميزان عقلِ انتخاب كننده دارد. پيدا است كه انسان عاقل و با تدبير، كسى را براى دوستى برمىگزيند كه او نيز از خرد بالايى برخوردار باشد. از سوى ديگر معلوم است كه اگر انتخاب شونده فردى مؤمن، عاقل، دورانديش، صادق و وفادار و داراى انديشه و فكر روشن باشد و يا رفيقى بى ايمان، كودن، بى تدبير، دروغگو، بى وفا و فاقد بينش و بصيرت؛ هركدام چه نقش و تأثيرى دارند.

پس از بيان مفهوم دوستى و شناساندن دوستان حقيقى و مجازى، به نقش دوست در زندگى مى پردازيم.

امیدوارم تا پایان این بحث با من همراه باشید