آزادی اراده
«ألم نَجعَل لَهُ عینَین * و لِساناً و شَفتین * و هَدیناه النَّجدَین»
«آیا به او دو چشم نداده ایم؟ * و زبان و دو لَب * و هر دو راه [خير و شر] را به او نشان دادیم»
(سوره بلد، آیات 8 تا 10)
تفسیر:
آیات شریفه، بعد از بیان نعمت چشم و زبان و لب، اشاره به مساله ی اختیار و آزادی اراده ی انسان می کند و می فرماید: ما او را از خیر و شرّ آگاه کردیم، اما در عین حال انتخاب راه با خود انسان است. اوست که می تواند چشم و زبان را در مسیر حلال یا حرام به گردش درآورد و از دو جادّه ی خیر و شرّ، هرکدام را بخواهد انتخاب کند.
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) می فرماید:
«خداوند متعال خطاب به فرزندان آدم می فرماید:
اگر زبانت خواست تو را وادار به گناه کند، من دو لب را برای جلوگیری از آن در اختیار تو قرار داده ام، لب را فرو ببند. اگر چشمت بخواهد تو را به سوی حرام ببرد، من پلک ها را در اختیار تو قرار داده ام. آن ها را فرو ببند.»
نورالثّقلین، جلد5، ص581
نقل قول
