ابن خلدون از آن چه بعد «هزینه فرصت» نامیده شد نیز آگاه بود. به کار بردن کار ارزشمند برای اصلاح خاک های ضعیف کشاورزی به این معنااست که کار می تواند در تولید سایر کالاهای دیگر کاربرد بهتری داشته باشد. منابع به طور کلّی باید در بهترین کاربرد ممکن مورد استفاده قرار گیرند. در غیر این صورت، هزینه ای پدید می آید که به از دست رفتن و کاهش ارزش خواهد انجامید. تجارت خارجی، انگیزه های دیگری در زمینه تلاش برای بهینه کردن استفاده از کار و سایر منابع طبیعی فراهم می کند.
ابتکار فکری ابن خلدون در مشاهدات دقیق و تحلیل عمیق تجارت خارجی در رشته اقتصاد بین المللی، شایسته تحسین است. موضوع فواید حاصل از تجارت به ویژه پس از انتشار گفتمان های سیاسی به وسیله دیوید هیوم در 1752 به طور چشمگیر توسعه یافته است؛ امّا نخستین جوانه های اصلی این موضوع را چهار قرن پیش تر از وی ابن خلدون کاشت