پژوهش در زمینه «وحی»

[..تُراب..]

وحی و ایحاء در لغت

از آن جا که بعضی از ائمه لغت عرب، معانی مصدری کلمه وحی را در ذیل کلمه «ایحاء» نقل کرده‏اند، این پرسش مطرح می‏شود که چون وحی و ایحاء از دو باب می‏باشند، پس طبق قاعده معنای متفاوتی دارند؛ لذا در این بحث کوتاه به استناد اقوال لغویین بر وحدت معنای این دو کلمه در لسان عرب تأکید می‏کنیم تا به هنگام نقل معانی ششگانه لفظ وحی که با نظم و طبقه‏بندی خاصی بیان می‏شوند، اشکال و یا توهمی پیش نیاید.
ابن خالویه امام اللّغة و الادب (متوفای 370 ه) می‏گوید: والعرب تقول: اوحی و وحی بمعنیً.(14)
ابن اثیر می‏نویسد: یقال: وحیت الیه الکلام و اوحیتُ.(15)
ازهری نقل می‏کند: و قال ابوالهیثم: و یقال وحیت الی فلان اوحی الیه وحیا و اوحت الیه اوحی ایحاءً: اذا اشرت الیه و اومأت.(16)
ابن درید می‏گوید: قال ابوزید: وحی و اوحی بمعنی.(17)
زمخشری می‏نویسد: وحیت الیه و اوحیت اذا کلمته بما تخفیه عن غیره.(18)

طریحی چنین میگوید: والوحی مصدر وحی الیه یحی من باب و عدو «اوحی له» بالالف مثله.(19)