رمز بقای شهید مطهری ها
میل به جاودانگی و نفرت از فنا و نابودی از خواسته های فطری انسانهاست؛ عده ای برای رسیدن به آن در پی ذکر و وِردند و عده ای هم به دنبال اکسیر و آب حیات می گردند تا از آن بنوشند و جاودانه شوند.
در معارف دینی برای پاسخ به این خواسته فطری راهکارهایی بیان شده است. اکسیری که قرآن برای بقا ارائه می کند خدایی شدن است. كُلُّ شَیْءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَه؛ غیر از او هر چه باشد، فى نفسه هالک و باطل است، مگر آن چیز كه وجه خدا و منسوب به اوست.(1)
آن کس که نشست و برخاست، گفت و شنود، فکر و عمل و تمام شئونش خدایی شد و رنگ خدا گرفت به آن حیات جاودان دست یافته است.
در این جنس از حیات، مرگ به معنای فنا و نابود شدن معنا ندارد و مرگی که هم که پزشک برایش گواهی صادر می کند تنها یک انتقال است از این سرا به سرایی دیگر؛
همان که امام حسین علیه السلام فرمود:
فَمَا الْمَوْتُ إِلَّا قَنْطَرَة ...؛ مرگ چیزى نیست جز پلى كه شما را از سختى و آسیب مىگذراند و به بهشتی عظیم و نعمتهاى جاودان مىرساند.(2)
آنکه تمام شئونش خدایی شد باقی می ماند به بقای الهی و می شود «بقیة الله» از این روست که ما در زیارت آل یاسین، امام عصر(عج) را «بقیة الله» خطاب کرده و می گوییم: «السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا بَقِیَّةَ اللَّهِ» و آنگاه بر یکایک شئون و بر تمام حرکات و سکنات آن حضرت سلام عرض می کنیم:
السَّلَامُ عَلَیْكَ حِینَ تَقْعُدُ ... سلام بر تو هنگامی که می نشینی؛
هنگامی که می ایستی؛ هنگامی که قرائت می کنی؛ هنگامی که تبیین می کنی؛ هنگامی که نماز می خوانی و قنوت می گیری؛ هنگامی که به رکوع می روی و سجده می کنی؛
هنگامی که الله اکبر و لا اله الا الله می گویی؛ هنگامی که حمد گفته و استغفار می کنی؛ هنگامی که ...
و این منحصر در آخرین امام و حجت الهی نیست؛
بلکه هر کس که اینگونه شد بقیة الله است؛ سایر ائمه و حضرات معصومین علیهم السلام نیز همگی بقیة الله اند.
با این توضیح روشن می شود که چرا قرآن کریم علمای وارسته و دانشمندان الهی را که به وظیفه و رسالت شرعی خود عمل کرده و جامعه را از فساد و انحراف حفظ می کنند «اولوا بقیه؛ صاحبان بقا» خوانده است.(3)
و با همین توضیحات معنای این روایت هم روشن می شود که امیرالمومنین علیه السلام فرمود:
الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِیَ الدَّهْر؛ تا دنیا دنیاست عالمان نیز هستند؛ یعنی مرگ و نیستی و نبودی شامل حال آنان نمی شود.
کسی که برای خدا درس خواند و برای خدا به دانسته هایش عمل کرد و برای خدا تلاش کرد تا آموخته ها و یافته های خود را به دیگران بیاموزد در آسمانها به بزرگی یاد می شود.
امام صادق علیه السلام فرمود:
مَنْ تَعَلَّمَ لِلَّهِ وَ عَمِلَ لِلَّهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ دُعِیَ فِی مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ عَظِیماً(4)؛ بی شک کسی که در آسمانها از او به بزرگی یاد شود، نام و یاد و اندیشه او در دنیا گُم نشود و هرگز بر شخصیت او گَرد کهنگی، مرگ و نابودی ننشیند.با این مبنای قرآنی و روایی ما ادعا می کنیم و در واقعیت بیرونی هم می بینیم که افرادی همچون حضرت امام (ره)، علامه طباطبایی(ره) و علمایی از این دست لابه لای ورقهای تاریخ نماندند و شخصیت علمی و عملی آنها به گونه ای در بین مردم در جریان است که اگر کسی نداند گمان می کند ایشان اکنون زنده اند و جامعه را رهبری می کنند.
بی تردید یکی از این شخصیتهای باقی و به واقع ماندگار، آیت الله مرتضی مطهری است که چون برای خدا آموخت و برای خدا عمل کرد و برای خدا تلاش کرد تا علم خود را به جامعه منتقل کند مصداق بقیة الله و نمونه ای از عالمانی است که امیرالمومنین علیه السلام آنها را باقی می نامد.
نقل قول
