نمایش نتایج: از شماره 1 تا 7 , از مجموع 7

موضوع: ****کسی که طاقت ندارد لطفاً این حدیث قدسی را نخواند!***

Threaded View

پست قبلی پست قبلی   پست بعدی پست بعدی
  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مدیر افتخاری
    تاریخ عضویت
    September 2009
    شماره عضویت
    39
    نوشته
    569
    تشکر
    949
    مورد تشکر
    1,353 در 429
    وبلاگ
    3
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    توجه ****کسی که طاقت ندارد لطفاً این حدیث قدسی را نخواند!***

    خدای تعالی میفرماید:
    به عزت و جلال و بزرگواری و جایگاه مرتفع عرشم سوگند،
    امید هر کس را که به جز به من امیدوار باشد حتماً و حتماً به وسیله ی نومیدی، خواهم برید و لباس مذلت و خواری در نزد مردم را حتماً حتماً به او خواهم پوشانید و او را از نزدیک شدن به بارگاهم حتماً حتماً دور خواهم ساخت!
    آیا در سختی ها جز مرا آرزو میکند؟ و حال آنکه سختی ها همه بدست من است و به کسی به جز من امید بسته است؟
    و با حلقه ی فکر، درِ خانه ی غیر مرا میزند؟
    و حال آنکه کلید در های بسته بدست من است و درِ خانه ی من به روی هر کسی که مرا بخواند باز است
    و کیست آنکه در مصیبت هایش مرا آرزو کرد و من رشته ی اتصال او را با خودم در آن مصیبت بریدم؟
    و کیست آنکه در مقصودی که داشت امید به من بست و من امیدش را قطع کردم؟
    نگهداری آرزهای بندگانم را خودم به عهده گرفتم ولی آنها به نگهداری من راضی نشدند و آسمان هایم را از فرشتگانی که از تسبیح خوانی من ملالتی به خود راه نمیدهند پر کردم و به ایشان دستور دادم که درهای میان من و بندگانم را نبندند ولی بندگانم به گفته ی من اعتماد نکردند.
    آنکس که مصیبتی از مصیبتها، شب هنگام به سراغش میاید مگر نمیداند که به جز من هیچ کس بر برطرف نمودن آن مصیبت مالک نیست؟
    آیا بنده ی من مرا چنین می بیند که منی که پیش از سوال کردن و درخواست، عطا میکنم، پس از آنکه درخواست کند و از من سوال کند اجابتش نمیکنم؟؟؟
    مگر من بخیلم که بنده ی من مرا به بخل نسبت میدهد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!
    مگر بخشایش و کرم از آن من نیست؟
    مگر گذشت و رحمت بدست من نیست؟
    مگر من محل آرزوها نیستم؟
    پس چه کسی رشته ی آرزوها را به جز من میتواند قطع کند؟
    آنان که آرزومندند مگر نمیترسند از اینکه به جز من بر کسی امید میبندند؟؟؟
    اگر همه ی اهل آسمانها و زمینم همگی آرزوها داشته باشندو آنگاه من به هر یک از آنان به اندازه ی همه یآنچه همگی آرزو دارند بدهم به قدر ذره ای از ملک من کم نمیشود و چگونه ممکن است کم شود ملکی که من خودم قیم و برپا دارنده ی آن هستم؟
    ای بدا به حال آنان که از رحمت من ناامیداند
    و ای بدا به حال آنکه معصیت مرا بکند و احترام مرا نگاه ندارد
    .
    .
    منبع : کتاب لقالله ، تألیف عارف ربانی آیت الحق، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، ص ۱۱۳
    دوستانی که طاقت خواندن این پست رو داشتند

    لطفاً اگه مایل بودند صادقانه حس خود رو بعد از خواند این حرفهای خدا بیان کنند!

    تصاویر پیوست شده تصاویر پیوست شده
    • نوع فایل: gif 00019.gif (8.7 کیلو بایت, 2486 مشاهدات)
    امضاء



    اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم و العن اعدائهم و انصر شیعتهم


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi