درباره اصحاب شمال بيشتر بدانيم
اصحاب شمالاصحاب شمال تركيبى از دو واژه «اصحاب» به معناى ياران، دوستان، ملازمان و «شِمال» بهمعناى چپ، مقابل «يمين» به معناى راست است. «اصحاب المشئمه» نيز تركيبى از دو واژه «اصحاب» و «مشئمه» است و «مشئمه» مصدر ميمى از شوم در مقابل «يُمْن» است و بر نهايت ضعف و سستى و پستى دلالت دارد و مصاديق آن، دست چپ در برابر دست راست (ميمنه) و رنگ سياه در برابر رنگ سفيد است.
اصحاب شِمال در اصطلاح قرآن كسانىاند كه گمراه، تكذيب كننده و كافر بوده، در قيامت نامه عمل خود را با دست چپ دريافت مىكنند، بنابراين، مؤمنان گنهكارى كه برههاى در جهنّم بهسر برده، سپس با شفاعت آزاد مىشوند در شمار اصحاب شمال نخواهند بود، گرچه برخى آنان را نيز از مراتب اصحاب شمال دانسته و ويژگيهايى را كه در آيات براى اصحاب شمال بيان شده به غالب آنان كه كافرند مربوط دانستهاند.[ منشور جاويد، ج9، ص451.] اين گروه از مؤمنان در زمره اصحاب يمين نيز نيستند، زيرا اصحاب يمين با حسابرسى آسان به بهشت وارد مىشوند; از اينرو شايد بتوان گفت انسانها در قيامت به اصحاب يمين و اصحاب شمال منحصر نخواهند بود.[الميزان، ج20، ص244ـ245.]
- واژه «اصحاب الشمال» دو بار در آيه 40 واقعه/56
- و «اصحاب المشئمه» كه تعبيرى ديگر از اصحاب شمال در قرآن است نيز سه بار در آيات9 واقعه / 56 و 19 بلد/ 90 بهكار رفته است.
در قرآن از اصحاب شمال با عناوين ديگرى نيز يادشده است; مانند:
- «مكذّبين»; «ضالّين» (واقعه/56،93)،
- «كافر» (بلد/ 90، 19)،
- «أعمى» (اسراء/17،72)،
- «مَن اوتِىَ كِتـبَهُ وراءَ ظَهرِه» (انشقاق/84،10)،
- «مَن اوتِىَ كِتـبَهُ بِشِمالِهِ» (حاقّه/69،25).
- در 35آيه از سوره واقعه،
- 12 آيه ازحاقّه،
- 6آيه از انشقاق،
- 14 آيه از مدثر،
- يك آيه از اسراء
- و دو آيه از بلد
درباره اين گروه سخن بهميان آمدهاست.
ادامه دارد ...
نقل قول
