معجزه عبارت است از:امر خارق العادهاى كه با اراده خداى متعال از شخص مدعى نبوت، ظاهر شود و نشانه صدق ادعاى وى باشد.
چنانكه ملاحظه مىشود این تعریف،مشتمل بر سه مطلب است:
الف-پدیدههاى خارق العادهاى وجود دارد كه از راه اسباب و علل عادى و متعارف،پدید نمىآید.
ب-برخى از این امور خارق العاده،با اراده الهى و با اذن خاص خداى متعال،از پیامبران، ظهور مىكند.
ج-چنین امر خارق العادهاى مىتواند نشانه صدق ادعاى پیامبر باشد و در این صورت، اصطلاحا«معجزه»نامیده مىشود.اینك به توضیحى پیرامون عناصر سه گانه تعریف فوق مىپردازیم.
امور خارق العاده
پدیدههایى كه در این جهان،پدید مىآید غالبا از راه اسباب و عللى است كه با آزمایشهاى گوناگون،قابل شناخت مىباشد مانند اكثریت قریب به اتفاق پدیدههاى فیزیكى و شیمیایى و زیستى و روانى.ولى در موارد نادرى،پارهاى از این پدیدهها بگونه دیگرى تحقق مىیابد و مىتوان كلیه اسباب و علل آنها را بوسیله آزمایشهاى حسى شناخت و شواهدى یافت مىشود كه در پیدایش اینگونه پدیدهها نوع دیگرى از عوامل،مؤثر است مانند كارهاى شگفت انگیزى كه مرتاضان،انجام مىدهند و متخصصان علوم مختلف،گواهى مىدهند كه این كارها بر اساس قوانین علوم مادى و تجربى،انجام نمىیابد.چنین امورى را«خارق العاده»مىنامند.






نقل قول
