* ماهيّت نابودي و احياي مجدّد عالم هستي
براي روشن شدن ماهيّت نابودي و احياي موجودات و عالم هستي در آستانۀ قيامت، ناچاريم از يک مثال استمداد کنيم.
از منظر قرآن کرم، انسان خليفة الله است و از اينرو همانگونه که خداوند متعال، خالق است، انسان نيز ميتواند خالق باشد، با اين تفاوت که انسان، تنها در ذهن خود ميتواند چيزي خلق کند که به آن وجود ذهني گفته ميشود.
هيچ انساني خالي از اين قوّه نيست و کسي نيست که نتواند در ذهن خود چيزي خلق کند، حتّي اگر بيسواد يا از کارافتاده باشد. خداوند متعال، وقتي اراده کند، با آن اراده، هرچه بخواهد ميشود، لذا حضرت باريتعالي خلاّق العليم است و هرچه بخواهد، فوراً خلق ميکند:
«وَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَليمُ، إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»[8]
انسان نيز به عنوان خليفة الله ميتواند در ذهن خود، هرچه اراده کند، خلق نمايد و مخلوق ذهني، وابسته به انسان است که خالق آن ميباشد. يعني اگر کسي چيزي را در ذهن خود خلق يا تصوّر کند، به محض انصراف از آن، به طور کلّي آن را نابود ميسازد. و هنگامي که دو مرتبه به آن چيز توجّه پيدا کند، مجدّداً در ذهن او خلق و ساخته ميشود.
نقل قول
