هنگامی كه از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله در مورد قدردانی از مادر سۆال شد، آن حضرت فرمود: «هیهات! هیهات! كه بتوانی حق مادر را ادا كنی. هر آینه اگر به اندازه ریگهای بیابان عالج [صحرائی در عربستان] و دانههای باران به مادر خدمت كنی و از وی قدردانی كرده و بنده وار در پیش او بایستی، این همه خدمات تو به اندازه زحمات وی در هنگامی كه در رحم او بودی و سنگینی تو را تحمل میكرد نخواهد بود.
مادر از نظر فرهنگ اسلام دارای جایگاه ویژهای است. رهبر عالیقدر اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله در یك جمله زیبا مقام و منزلت حقیقی مادر را چنین بیان میكند: «الجنة تحت اقدام الامهات؛ بهشت زیر پای مادران است.» و در جملهای دیگر فرمود: «تحت اقدام الامهات روضة من ریاض الجنة؛ جای قدمهای مادران باغی از باغهای بهشت است.»
این سخنان گهربار رسول بزرگوار اسلام صلی الله علیه و آله نهایت درجه تكریم مادر است. یعنی هر كس بخواهد به عالیترین مقامات انسانی دست یابد، باید مادر خود را مورد احترام و محبت قرار دهد.
در مورد مقام ارجمند مادر، مطالب فراوانی در سیره و سخن اهل بیت علیهم السلام میتوان یافت. در اینجا به چند مورد اشاره میكنیم:
امام صادق علیه السلام فرمود: مردی به حضور رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله آمده و عرضه داشت:ای رسول خدا! به كدام یك از بستگانم نیكی كنم؟ فرمود: به مادرت. مرد پرسید: بعد از آن؟ فرمود: به مادرت. برای بار سوم پرسید: پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: مادرت. در نوبت چهارم حضرت فرمود: به پدرت نیكی كن! (الكافی، ج 2، ص 159)
از امام سجاد علیه السلام روایت شده است كه فرمود: مردی به حضور حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله شرفیاب شده و اظهار داشت: ای رسول خدا! من مردی گنهكار و آلوده به معصیت هستم و از انجام هیچ گناهی فروگذاری نكردهام، آیا امید آمرزش برایم هست؟
رسول خدا صلی الله علیه و آله پرسید: آیا پدر و مادرت زنده هستند؟ مرد گفت: فقط پدرم زنده است. پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: برو با او خوشرفتاری كن. آن مرد رفت و پیامبر صلی الله علیه و آله بعد از رفتن او زیر لب زمزمه میكرد كه: ای كاش مادرش زنده بود! (مستدرك الوسائل، ج 15، ص 180)








نقل قول
