مهتاب مثل همیشه نیست،
او نیز نورانیتر شده تا با تابش رحمت الهی بر دلهای تاریک
و سیاه چندین ساله، آنها را روشن و الهی کند.
پروردگارا!در این شب،
چشم به آسمان دوختهام
و سر بر آستان کبریایی تو.
بارالها!تسبیحگوی توام و چشم در چشم افق دوختهام
و در مدار نگاهم نظارهگر کهکشان مهربانی توام.
یا نور!
هیچ یاریگری نیست جز مهربانی تو.
پس دستم بگیر.
هیچ تکیهگاهی نیست جز پناهگاه مودّت و رحمت تو.
مرا نزد خویش بپذیر. قطرات اشک و نالههای سوزناک،
آرام آرام دلم را به سویت میکشاند.







