جايگاه رفيع ادب دراسلام
ادب را جایگاه رفیعی در قاموس انسانیت است، که حکایت از اهمیتبسیار آن در راستای
ساختار ابعاد درونی و بیداری روحی انسان دارد. ادب در حقیقت رشدو شکوفایی شخصیت یک
فرد است، که منهای آن در هر درجه و سطحی باشد فاقد ارزش وبهاست.
ادب در شریعت اسلامی نیز از جایگاه و مقام ویژهای برخوردار است ودر سربلندی و عزت انسان نقش
حایز اهمیتی دارد. بطور یقین رعایت آداب در هر یکی ازمراحل زندگی انسان را از ورطه
هلاکت در آورده، بسوی وادی سعادت و خوشبختی رهنمونمیسازد، و درخت خشکیده عزت انسان را
به ثمر مینشاند.
رعایت ادب نقش بسیاراساسی و مهمی را در زندگی معنوی انسان ایفا میکند. بگونهای که
ابتداییترین پلهترقی و عروج بسوی معنویات و حقایق دینی همین ادب میباشد. و آنانی که به
این خصلتبارز انسانیت ارج ننهاده، در رعایت آن سستی و اهمال میورزند، در همان آغاز راه،
مرکب همتشان از حرکت باز میایستد و نمیتوانند به مسیر معنوی خویش ادامه دهند. چنین
شخصی نه تنها خود از این فیض محروم میگردد بلکه بسیاری دیگر را بسوی این عملنافرجام
سوق میدهد و شیطانگونه بر یاران وهمرهان این کاروان نامبارکمیافزاید.
مولانا رومی چه خوش میسراید:
از خــدا جــوییم تــوفــیقادب بیادب محروم گشت از فضل رب
بی ادب تنها نه خود را داشتبد بـلکــه آتــش در هـــــمه آفــاق زد
یقیناً آتشی که بیادبمیافروزد خود او اولین کسی است که در آن میسوزد،
و زبانههای این حریق زندگی اورا فرا میگیرد






نقل قول
