نااميدى از رحمت‏ خدا

[محامین * یالثارات الحسین *]

پس از شرک، هيچ گناهی بالاتر از ناامیدی نيست. زيرا هر گناهی که از شخصی سر می زند، تا وقتی که مأيوس نباشد ممکن است توبه کرده و با استغفار آمرزيده شود. ولی شخص ناامید آمرزيده شدنی نيست، زيرا اميدی به آمرزش خدا ندارد تا توبه نمايد.



شخصی از امام علی(علیه السلام) پرسید: بزرگترین گناه کبیره کدام است؟

آن حضرت در پاسخ فرمودند: «ناامید شدن از رحمت الهی»

(میزان الحکمه، جلد3، صفحه462)

خداوند در قرآن می فرماید:

«يا عِبادى الّذينَ اسرَفوا عَلى انفُسِهم لا تقنَطوا مِن رحمة الله‏»

(اى بندگان من‏ كه بر خود ستم و اسراف كرده‏ايد! از رحمت‏خدا نا اميد نشويد)

(سوره زمر، آيه 53)

و باز مى ‏فرمايد:

«وَ مِن يَقنَط مِن رحمَة ربّه الّا الضّالون»

(از رحمت خدا نااميد نمی شود، مگر گمراهان و اهل ضلالت‏)

(سوره حجر، آيه 56)

پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمود:

«گناهکاری که به رحمت خدا امیدوار است، از عابد مایوس به درگاه خدا نزدیکتر است»

(نهج الفصاحه صفحه477)

روایت داریم:

شخصی آنقدر گناه کرده بود که از آمرزش ‏خود نااميد شده بود.

حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) به او فرمودند:

اى مرد! ناامیدی تو از رحمت ‏خدا، از گناهانی که کرده ای بدتر است. ‏

(احياء العلوم، ج 4، ص 125 و 126 - محجة البيضاء، ج 7، ص 253)

از بعضى آيات معلوم مى‏شود كه ناامیدی از رحمت ‏خدا موجب كفر است. چنانكه خدا مى‏فرمايد:

«لا يياس مِن روح الله الّا القَوم الكافِرون‏»

(مايوس نمى‏شود از رحمت‏ خدا مگر كفّار)

(سوره يوسف، آيه 87)

روزى حضرت رسول(صلى الله عليه و آله) فرمودند:

«اگر بدانيد آنچه را که من ‏مى‏دانم، كم خواهيد خنديد و بسيار خواهيد گريست. و به بيابانها و صحراها بيرون‏ خواهيد رفت. و بر سينه‏ هاى خود خواهيد زد. و پناه به پروردگار خود خواهيد برد»

در همین لحظه ‏جبرئيل نازل شد و گفت: پروردگارت مى‏ فرمايد كه: بندگان مرا از من نا اميد نكن!

(مستدرك حاكم، ج 4، ص 579)

دلیل کبیره بودن گناه ناامیدی این هست:

ناامیدی از رحمت خدا، انسان را از محبت ‏خدا كه سرچشمه همه فضايل و بالاترين آنهاست‏ باز مى‏ دارد.

درضمن، ناامیدی سبب جرأت بر جميع گناهان می گردد. چون شخص می گويد: من که جهنّمی خواهم بود، چرا خودم را از شهوات دنيا محروم نمايم؟!

پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمود:


اگر آنقدر گناه کنید که گناهانتان به آسمان رسد و سپس توبه کنید، خداوند توبه شما را می پذیرد؛ پس از درگاه او ناامید نباشید.

(نهج الفصاحه، صفحه231)