مدیریت زمان - فصل دوم - راه های ملموس کردن زمان
بعضی از روزها به سرعت برق و باد میگذرد و روزهای دیگر به طور دردناکی طولانی هستند.حتی گاهی فکر می کنید اندازهگیری وظایف امکانپذیر نیست؛ هم در زمینه مقدار و هم مدت و دوام بیپایان و بیانتهاست.
تا زمانی که لغزنده و بیثبات، گریز پا و مبهم و مجسم کردنش دشوار باشد، مدیریت بر روزها دشوار خواهد بود. فضا چیزی است که به واقع میتوانید آن را ببینید، اما زمان به طور کامل نامریی است. نه میتوانید آن را ببنید و نه آن را در دست بگیرید. زمان چیزی نیست که روی هم انباشته شود و یا آن را به طور فیزیکی جابهجا کنید.
برای حل این مساله باید برداشت و تصور خود از زمان را تغییر بدهید و به طرز تلقی ملموستری از آن برسید. باید بیاموزید که زمان را دیداریتر، و با قابلیت اندازهگیری بیشتر تصور کنید.سازمان دادن به زمان تفاوتی با سازمان دادن به فضا ندارد. اجازه بدهید با مقایسه یک قفسه نامرتب و یک برنامه نامرتب به وجود تشابه آنها پی ببریم.
همانطور که یک قفسه فضای محدودی است که درآن باید اقلام معینی را بگذارید، یک برنامه، فضای محدودی است که در آن باید وظایف خاصی را جای بدهید. روزهای شما بینهایت و بیانتها نیست. وقتی با این ذهنیت به آن نگاه کنید، دیگر زمان ناملموس و مبهم نخواهد بود.
قفسه نامرتب برنامه نامرتب فضای محدود ساعت محدود اشیا بیش از فضای موجود وظایف بیش از زمان اشیا به زور در هر جا و گونه ای جای گرفته اند وظایف بدون برنامه و بدون نظم و ترتیب در اکناف زمان قرار گرفتهاند درم برهمی مانع از آن است که ببینید در قفسه چه گذاشته اید درم برهمی مانع از آن است که بدانید چه باید بکنید
وقتی برای زمان حد و مرزی قایل میشوید، درست همانطور که هر فضا حد و مرزی دارد، درباره کاری که میتوانید انجام دهید واقعبینتر میشوید و انگیزه بسیار بیشتری پیدا میکنید که بر ابزارها و روشهای مختلف مدیرت زمان مسلط شوید تا از زمان به طرز بهتری استفاده نمایید.
ادامه مطلب
نقل قول
