هر قدر ايمان فرد سالك كاملتر و اعمال صالحش خالصتر و افزونتر باشد، تقرب وي
بيشتر است؛ ايمان كامل و توحيد ناب آن است كه با آخرين مرتبه قرب الهي همراه باشد.
عرفا نايل شدگان به اين مرتبه از كمال ايماني و قرب الهي را "انسان كامل" گويند. گرچه براي عموم انسانها استعداد رسيدن به مقام "انسان كامل" وجود دارد، [24] ولي
رهزنها شرارت ميكنند و اكثر مردم را از طي مسير كمال و رسيدن به مرحله نهايي باز
ميدارند؛ تنها اوحديّ از سالكان طريق ِهدايت ميتوانند به اين مقام نايل شوند؛ رسول
گرامي اسلام ميفرمايد:
لَوْ لا اَنَّ الشَّياطينَ يَحُومُونَ حَوْلَ قُلُوبِبَني آدَمَ لَنَظَرُوا اِلي مَلَكُوت ِالسَّمواتِوَ الْارْضِ؛ [25]
اگر شياطين اطراف دلهاي فرزندان آدم را احاطه نميكردند، در ملكوت آسمانها و زمين نظر
كرده و باطن آنها را مشاهده ميكردند!
سالكان طريق قرب و كمال، در مسير تكاملي و استكمالي و تقرب به درگاه ربوبي، به
جايي ميرسند كه عالمي عقلي مُضاهي و مُشابه با عالم عيني خارجي ميشوند، كه جهاني
است افتاده در گوشهاي ؛ اين انسانها، عالَم مجرد عقلاني، عالَم حادث به حدوث زمانياند.
نقل قول
