قدمهای کوچک یک نوباوه!
سینه خیز رفتن و راه رفتن کودک، مایه غنج و شادی هر پدر و مادری است، قندی در دل والدین آب می کند که نپرس و نگو!!
نخستین های گام های کودک همچون وزن، قد زمان تولد او برای هر والدینی شیرین و خوشایند است و برای همیشه در ذهنشان باقی می ماند. احساس غرور و بالندگی والدین با راه رفتن نوباوه شیرین چندین برابر می شود اما نگرانی از زمان راه افتادن، دیر یا زود راه افتادن، خطرات احتمالی ، مراقبت و دور نگه داشتن کودک از خطر، مسئله ای است که در کنار آن حلاوت، گاهی کام والدین را تلخ می کند و دغدغه ذهنی برای هر لحظه شان می شود...
دانستن چند نکته در این رابطه، خالی از لطف نیست، نکاتی که شاید آشوب دل بسیاری از والدین را تسکین دهد:
کودک باید تا جشن یک سالگی، راه برود؟!
بسیاری از مردم، بنا بر برخی دلایل، به اشتباه فکر می کنند که کودک شان باید بتواند در نخستین جشن تولدش راه برود و یا آن که سینه خیز کند، اما حقیقت آن است که بسیاری از کودکان پس از یک سالگی ممکن است راه رفتن را آغاز کنند. اگر چه تعداد معدودی از کودکان در نه ماهگی می توانند راه بروند، اما بسیاری از آنها، حتی نمی توانند تا پانزده ماهگی نخستین گام های خود را بر دارند.
راه رفتن کودک با هوش او ارتباط دارد؟!
برخی از والدین گمان می کنند که باید کودک شان سریعتر راه بیفتد، چرا که آن را نشانی از هوش کودک قلمداد می کنند. این درحالی است هیچ تحقیق علمی صحت این باور را به اثبات نرسانده است. والدین باید بدانند که دیر راه افتادن و یا زود راه افتادن کودک (زمان راه رفتن)، مطلقا هیچ ربطی به هوش او ندارد.