یه نکتهای که باید بیان نمود، این است، درسته عقل ودین چشم زخم را قبول میکند، ولی همه چیز را نباید به حساب چشم زخم گذاشت وناامیدانه نشست ودنبال راه کار نبود.
مثلا میگن ما چشم خوردیم وهر کاری بکنیم ورشکست میشیم، ویا ما چشم خوردیم برای دخترمان خواستگار نمیاد....یا ما چشم خوردیم نمیتونیم سالیم به مقصد برسیم ...
اینها همه انرژی منفی است که ما برای خود قرار میدهیم و شیطان را پیروز میگردانیم، در این مورد باید دنبال علل گشت، چرا من شکست خوردم چرا فلان کار سخت برای من اتفاق افتاد، همه اینها دلیل دارد
مومن هیچ وقت نا امید نمیشود.
یه چیزی هم است در مورد اسپند دود کردن که میپرسند تاثیر دارد یا نه؟
روایات عجیبی در مورد این اسپند ویا اسفند بیان شده است، به عنوان نمونه
قَالَ النَّبِيُّ صلیاللهعلیهوآله: مَا أَنْبَتَ الْحَرْمَلُ شَجَرَةً وَ لَا وَرَقَةً وَ لَا زَهْرَةً إِلَّا وَ مَلَكٌ مُوَكَّلٌ بِهَا حَتَّى تَصِلَ إِلَى مَنْ تَصِلُ إِلَيْهِ أَوْ تَصِيرَ حُطَاماً وَ إِنَّ فِي أَصْلِهَا وَ فَرْعِهَا نُشْرَةً[1] وَ فِي حَبِّهَا شِفَاءً مِنِ اثْنَيْنِ وَ سَبْعِينَ دَاءً.
پيغمبر اكرم (ص) فرمود: از اسفند درخت يا برگ يا ميوهاى نميرويد، مگر آنكه فرشتهاى بر آن گماشته است تا آن را به آنكه بايد برساند، يا خشك شود، و در ريشه و ساقهاش شفاء است، و در دانه آن داروى 72 بيمارى است.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَكَمِ قَالَ: شَكَا نَبِيٌّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ جُبْنَ أُمَّتِهِ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ مُرْ أُمَّتَكَ بِأَكْلِ الْحَرْمَلِ.از محمد بن حكم: پيغمبرى بخداوند از جبن و ترسوئى امتش شكايت كرد، خداوند بوى وحى فرمود كه: دستور ده تا اسفند بخورند كه شجاعت را زياد مىكند.
سُئِلَ الصَّادِقُ علیهالسلام عَنِ الْحَرْمَلِ وَ اللُّبَانِ فَقَالَ علیهالسلام أَمَّا الْحَرْمَلُ فَإِنَّهُ مَا تَغَلْغَلَ لَهُ عِرْقٌ فِي الْأَرْضِ[2] وَ لَا ارْتَفَعَ لَهُ فَرْعٌ فِي السَّمَاءِ إِلَّا وَكَّلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ مَلَكاً حَتَّى يَصِيرَ حُطَاماً أَوْ يَصِيرَ إِلَى مَا صَارَ إِلَيْهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَيَتَنَكَّبُ سَبْعِينَ دَاراً دُونَ الدَّارِ الَّتِي فِيهَا الْحَرْمَلُ وَ هُوَ شِفَاءٌ مِنْ سَبْعِينَ دَاءً أَهْوَنُهَا الْجُذَامُ فَلَا يَفُوتَنَّكُمْ.
قَالَ علیهالسلام وَ أَمَّا اللُّبَانُ فَهُوَ مُخْتَارُ الْأَنْبِيَاءِ ع مِنْ قَبْلِي وَ بِهِ كَانَتْ تَسْتَعِينُ مَرْيَمُ ع وَ لَيْسَ دُخَانٌ يَصْعَدُ إِلَى السَّمَاءِ أَسْرَعَ مِنْهُ وَ هِيَ مَطْرَدَةُ الشَّيَاطِينِ وَ مَدْفَعَةٌ لِلْعَاهَةِ فَلَا يَفُوتَنَّكُمْ.[3]
از حضرت صادق (ع): در باره اسفند و كندر سؤال شد؟ فرمود: اما اسفند ريشهاى از آن بزمين نشانيده نشود و شاخهاى از آن سر بر نيارد مگر آنكه خداوند ملكى بر آن بگمارد تا آن را به آن كس كه بايد برسد يا خشك گردد، و شيطان تا 70 خانه از خانهاى كه در آن اسفند است ميگريزد، و اسفند شفاء 70 بيمارى است كه كمترين آنها جذام است. پس (از خاصيت و مصرف آن) غافل و محروم نمانيد، و اما كندر برگزيده انبياء است و مريم از آن كمك مىجست و هيچ دودى از دود آن زودتر بآسمان بالا نرود، و دودش شيطان را ميراند و مرض را دفع مىكند، از آن محروم نمانيد.[4]
[1] ( 1) النشرة- بضم فسكون ففتح- في اللغة: هي حرز او رقية يعالج بها المجنون و المريض، سميت نشرة لأنّها ينشر بها عنه ما خامره من الداء الذي يكشف و يزال.
[2] ( 2) الغلغل- بالفتح-: عرق الشجر إذا أمعن في الأرض. و تغلغل: دخل عرق الشجر في الأرض.
[3] طبرسى، حسن بن فضل، مكارم الأخلاق - قم، چاپ: چهارم، 1412 ق / 1370 ش. ص186
[4] طبرسى، حسن بن فضل، مكارم الأخلاق / ترجمه ميرباقرى - تهران، چاپ: دوم، 1365ش.



نقل قول
