صفحات انتظار را که در کلام امنای خداوند ورق می زنم همواره از خود می پرسم:
می دانی می توانی که باشی؟
با من بخوان:
شنیده ای که رسول خدا صلی الله علیه و آله دلتنگ که بود آن روز که در جمع اصحابش که دو بار دعا فرمود:
«خدایا دیدار برادرانم را نصیبم کن»
اصحاب عرض کردند:
یا رسول الله مگر ما برادران تو نیستیم؟
فرمود:
« نه شما اصحاب من هستید و برادرانم قومی در آخر الزمان می باشند در حالیکه به من ایمان آورند که مرا ندیده باشند خداوند نام های آنان و نام های پدرانشان را به من شناسانده پیش از آنکه از پشت پدران و رحم مادرانشان بیرون آورده باشد هریک از آنان نگهداریش از دین خود بیشتر و شدیدتر از دست کشیدن بر بوته ی خار در شب تاریک و یا به دست گرفتن آتش فروزان می باشد آنان چراغ های تاریکی هستند
خداوند ایشان را از هر فتنه و آشوب تیره ی ظلمانی نجات می دهد»
(مکیال المکارم/جلد دوم/بخش هشتم/وظیفه ی سی و یکم ج2ص268)
نقل قول
