"" سفر در آینه روایات ""
آنجا که خدا، انسان را دعوت می کند که «قل سیروا فی الارض...» و روایات و احادیث دینی به نکات و اشارات و زمینه ها و برکات و نشانه های سفر حقیقی چه در آفاق و چه در انفس اشعار می دارد.
سفر، یک سلوک است؛ سلوکی در آفرینش که می تواند و باید، علاوه بر آورده های مادی و برکات جسمانی و شادابی تن، به صفای روح، تنبه جان و درک و دریافتی از خلقت آسمان و زمین هم نایل آید.
سفر، وادی زیبا و مصفایی است که اگر در حقیقت و واقعیتش رخ دهد و چشمانی بیدار و اندیشه ای آماده، به ادراک آن برسد، براستی کلاس درسی است برای درک برهان خلقت و البته ایمان آوردن به خدایی که... همین نزدیکی است؛ لای آن شب و ها، پای آن کاج بلند، پشت آن نور که از روزنه شب می تابد، زیر آن آب زلال که تمام هستی، که خدا، که بشر، از پس صافی زیبای وجودش پیداست...باید سفر کرد تا در پختگی فراز و فروز زمین و زمان، اندیشه خام انسان، جولان یابد و راهی دیار معرفت شود.و نوروز وقت خوبی است برای این تجربه ایمانی و ربانی.باشد که سفرهای ما نه فقط از این شهر به آن دیار، بلکه از تاریکی جهل به نور ایمان و از ظلمت گناه به روشنای غفران و رستگاری باشد.
نقل قول
