از دیدگاه فقهاى شیعه جرم توهین به مقدسات آنگاه محقق مىشود که پیامبر گرامى اسلام (ص) و یا ائمه معصومین (ع)[32] مورد اهانت و یا استهزا قرار گیرند.
قلمرو توهین به مقدسات در نظام حقوقى اسلام
1- قلمرو توهین به مقدسات از دیدگاه مذهب شیعه
برخى از فقها، دشنام به پیامبر و یا یکى از امامان را نوعى ارتداد دانسته اند.اگر چه از نظر مجازات و دیگر آثار حقوقى، دقیقا از احکام و قواعد مربوط به ارتداد تبعیت نمىکند.
البته در یک ضابطه کلى مىتوان گفت هر آنچه که از دیدگاه اسلام در شمار مسائل ضرورى و قطعى قرار گیرد توهین به آن، جرم است مانند توهین به قرآن، مسجد الحرام، کعبه و سایر شعائر الهى و مقدسات ضرورى اسلام، اگر چه از نظر «میزان مجازات» با هم تفاوت دارند.
بر اساس قاعده حرمت اهانت به مقدسات، توهین به مطلق مقدسات دینى[33] حرام است،ولى جرم بودن آن دسته از مقدسات دینى که در حد ضرورى دین نباشد، نیاز به دلیل دیگرى دارد.
شهید ثانى[34] از جمله فقهایى است که اهانت به سایر انبیاى الهى را نیز مانند توهین به پیامبر گرامى اسلام مستحق مجازات دانسته است. به اعتقاد ایشان اهانت به دیگر پیامبران الهى بدین جهت ممنوع است که لزوم احترام به انبیاى الهى و گرامىداشت آنان از ضروریات اسلام است و بنابراین، دشنام به آنان موجب ارتداد است.
به نظر مىرسد لازمه این تعلیل منطقى در کلام شهید ثانى آن است که توهین به سایر مقدسات ادیان الهى که از مقدسات ضرورى اسلام محسوب مىگردد، نیز ممنوع باشد به عنوان نمونه بر اساس دلالت صریح قرآن کریم، حضرت مریم ( علیها السلام) از بانوان پاکدامن عصر خویش بود. و به دلیل برخى اتهامات ناروا[35] ، قرآن بر پاکدامنى ایشان تاکید ورزیده[36] و ایشان را به عنوان بانوى نمونه معرفى کرده است.
![]()







نقل قول
