تفسیر آیه شریفه:
الرّحمن الرّحیم
لطف کن لطف که بیگانه شود حلقه بگوش
رحمت و لطف آدمی را بنده و مطیع ساخته و کم لطفی و
بی مهری بنده را نافرمان و گریز پای میسازد.
بنده حلقه به گوش ار ننوازی برود
لطف کن لطف که بیگانه شود حلقه به گوش
از اینرو خداوند که همه را بنده و مطیع خود می خواهد
از رحمت و مهر خود یاد می کند.
و این خود درسی است برای همه ما که اگر میخواهیم فرزندان، همسران،
دوستان و شاگردان ما پا پای ما بیایند و همراهی و همدلی با ما
کنند باید رحمت و محبت و لطف را از یاد نبرده
بلکه آن را سر لوحه رفتار خود سازیم.
محبت و احسان چیزی است که حتی
حیوانات هم حس می کنند.
اگر می بینید در سیرکها حیوانات درنده ای مثل شیر مطیع و
فرمانبردار می شوند از آنروست که از صاحب
خود محبت دیده اند.
یکی می گفت: خود دیدم که کسی قطعه ای گوشت به حیوانی می داد
و آنگاه دستی بر سر او می کشید و بعد هم با اشاره از
او می خواست که معلق بزند، و میزد.
نقل قول
