نشانه هاي منافقان در قرآن

[نرگس منتظر]

نشانه هاي منافقان در قرآن

در حالي که مومنان با کردار و گفتار سعي در پيراستن جامعه از آلودگي و فساد و آراستن آ ن به خوبي ها دارند، براساس آيه ?? سوره توبه، منافقان در مسيري بر عکس، نهي از معروف و امر به منکر را پيشه مي کنند
(المنافقون والمنافقات بعضهم من بعض يامرون بالمنکر و ينهون عن المعروف) و در پوشش اصلاح و پيراستن جامعه از آلودگي ها
(قالوا انما نحن مصلحون (بقره/11) تلاش مي کنند که فساد، فراگير و معروف و نيکي از جامعه برچيده شود تا بتوانند در چنان محيط آلوده اي به اهداف شوم خود برسند.
(الا انهم هم المفسدون و لکن لايشعرون( بقره/12)

نفاق شناسي گامي در راستاي افزايش بصيرت

شکي نيست که نفاق شناسي گامي در راستاي افزايش بصيرت است. زيرا نفاق يکي از کانون هاي فتنه است و شناخت چهره نفاق و آگاهي از نشانه هاي منافقان سبب مي شود تا فتنه انگيزي ها و توطئه هاي آنان خنثي شود و جامعه اسلامي فريب آن ها را نخورد و در دام توطئه ها نيفتد.در حقيقت شناخت نفاق نوعي دشمن شناسي است و لغت نفاق هم گوياي اين امر است.
زيرا نفاق از ماده «نفق» به معناي تونل هاي زيرزميني است که براي فرار يا استتار از آن استفاده مي شود و منافق نيز راه پنهان و مخفي براي خود ايجاد مي کند تا به هنگام خطر از طريق آن فرار کند.
به همين خاطر در آيات متعددي از نشانه ها و رفتارهاي منافقان سخن به ميان آمده و در کمتر سوره مدني است که به صراحت يا کنايه به منافقان اشاره نشده باشد و حتي در قرآن ازمنافقان با تعبير دشمن ياد شده است:« هم العدو فاحذرهم».
در حديثي نيز از پيامبر نقل شده است که:
مومن چهار دشمن دارد؛ مسلماني که به او حسد مي ورزد، منافقي که کينه او را در دل دارد، شيطاني که او را گمراه مي کند و کافري که به جنگ او مي آيد

(نهج الفصاحه)