آیا حاجت خواستن از غیر خدا مثل پیامبر(ص) و امام معصوم(ع) شرک نیست؟
آیا حاجت خواستن از غیر خدا مثل پیامبر(ص) و امام معصوم(ع) شرک نیست؟
آیا حاجت خواستن از غیر خدا مثل پیامبر(ص) و امام معصوم(ع) شرک نیست؟ زیرا که قاضى الحاجات خداوند است.
توسل و حاجت خواستن از این بزرگواران (پیامبر و امام) اگر به این قصد باشد که آنان در تأثیر و رفع نیازهاى ما، در عرض خداوند و یا مستقل و بینیاز از آن ذات اقدس یگانهاند، این قصد و این برداشت شرک بوده و با توحید افعالى (استقلال و بینیازى خدا از ماسواه و نیاز سایر موجودات در فاعلیت به خداوند) و با توحید ربوبى (تنها مدبر و رب مستقل بودن او و اینکه سایرین، مَلَک و انبیا و عوامل طبیعى، کارگزاران الهیاند) ناسازگار بوده و شرک افعالى یا ربوبى محسوب میشود. لکن، اگر این مراجعات و توسلات و احترامات به جهت:
الف. اطاعت از امر الهى.
ب. اداى دین، نسبت به حقى که ایشان به جهت واسطه فیض تکوینى و تشریعى بودن بر گردن ما دارند.
ج. و یا الگوگیرى و بهرهمندى از عنایات خاصه آن بزرگواران باشد، بدون اینکه ایشان را مستقل از ذات اقدس ربوبى بپنداریم، هیچ منافاتى با توحید افعالى یا ربوبى و انحصار قاضى الحاجات (مستقل) به خداوند ندارد؛ زیرا فاعلیت و تدبیر و رفع حوایج بندگان از سوى آن بزرگواران در طول فاعلیت و ربوبیت و قاضى الحاجات بودن خداوند واقع میشود، نه در عرض آن تا شرک به حساب آید.
بنابراین، معیار شرک در حاجت خواستن از غیر خدا، نیّت فرد است. اگر کسى که به ایشان متوسل میشود، براى آنها مقام الوهیت یا ربوبیت و عدم وابستگى به خداوند را قائل باشد، این توسل به تبع این عقیده، شرک به حساب میآید، لکن اگر به جهت اطاعت خداوند و بهرهگیرى از آبرو و عزت آنها نزد خداوند باشد، تا این ذوات مقدسه، حاجت او را از خدا طالب شوند و یا به اذن الهى حوایج او را رفع کنند، این امر نه تنها شرک نبوده، بلکه شخص متوسل، مأجور هم میباشد؛ زیرا عمل به دستور الهى نموده است.
نقل قول
