دلیلی قرانی نسبت به شفاعت پیامبر(ص) واهل بیت (ع)
دلیلی قرانی نسبت به شفاعت پیامبر(ص) واهل بیت (ع)
علامه طباطبائی در المیزان می فرماید:
پروردگار متعال، شفاعت را در صورتی که به اذن او باشد در کلام مجیدش بدون تقیید به دنیا و آخرت اثبات کرده و فرموده است : " من ذا الذی یشفع عنده الا باذنه [i] " علاوه بر اینکه فرموده : " و لا یملک الذین یدعون من دونه الشفاعة الا من شهد بالحق و هم یعلمو ن [ii] " و بطوری که میبینید شفاعت را حق علمایی دانسته که به حق شهادت میدهند ، و قدر متیقن از اینگونه علما ، انبیا (علیهمالسلام) هستند که از جمله آنان نبی محترم ما است .
پس اگر در شفاعت اولیای کرام از امت هم بتوان تشکیک نمود ، شفاعت این برگزیدگان خلق به هیچ وجه قابل تشکیک نیست ، مخصوصا رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلّم) که خود خدا هم شاهد به حق بودن وی را تصدیق کرده و فرموده : " و جئنا بک علی هؤلاء شهیدا [iii] " و هم در باره علمش فرموده : " و نزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شی ء [iv] " و نیز فرموده : " نزل به الروح الامین علی قلبک [v] " .
و معلوم است وقتی قرآن که بیان کننده هر چیزی است بر قلب کسی نازل شود صاحب آن قلب عالم به قرآن خواهد بود ، و معقول نیست چنین کسی عالم به آن نباشد ، هم چنانکه معقول نیست خدای تعالی کسی را برای شهادت مبعوث کرده باشد و او خود شهادت به حق ندهد .
در آیه " لتکونوا شهداء علی الناس [vi] " و آیه : " و یتخذ منکم شهداء [vii] " و آیه " و تلک الامثال نضربها للناس و ما یعقلها الا العالمو ن [viii] " علاوه بر انبیا و خاتم النبیین ، شهدا و علمای دیگری را در امت اسلام اثبات میکند ، و معلوم است که خدای تعالی جز حق اثبات نمیفرماید ، پس در امت اسلام هم شهدای به حقی هست .
و در خصوص اهل بیت پیغمبر (صلیاللهعلیهوآلهوسل م) میفرماید : " انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا [ix] " این آیه بیان میکند که اهل بیت پیغمبر (علیهمالسلام) به تطهیر خود پروردگار طهارت یافتهاند ، آیه " انه لقرآن کریم فی کتاب مکنون لا یمسه الا المطهرون [x] " هم بیان میکند که قرآن را جز مطهرون ( پاکان ) نمیفهمند ، در نتیجه اثبات میشود که اهل بیت پیغمبر (علیهمالسلام) پاکان و علمای به قرآنی هستند که تبیان هر چیز است ، و همانها در مساله شهادت به حقی که در آن لغو و تاثیم راه نداشته باشد، قدر متیقن از افراد امتند .
پس نباید گفت : توسل به این بزرگواران و آنان را در درگاه خدا شفیع قرار دادن شرک است . [xi]
برای مطالعه بیشتر رجوع شود: ترجمة المیزان ج:1 ص : 238-276
[i] کیست آن کسی که بدون اذن او در درگاه او شفاعت کند. بقره /255
[ii] چیزهائی که مشرکین آنها را به جای خدا معبود خود گرفته اند مالک شفاعت نیستند ، مگر علمائی که به حق شهادت داده باشند. زخرف/ 86
[iii] نساء/40
[iv] نحل /89
[v] شعراء/194
[vi] بقره/143
[vii] آل عمران/140
[viii] عنکبوت/43
[ix] احزاب /33
[x] واقعه/79
[xi] ترجمة المیزان ج : 7 ص : 61
نقل قول
