هسته حیات : بررسی آداب، آثار، آسیب ها و راهکارهای تغذیه

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

سوم _ ناآرامی بدن

عادت کردن به افراط در خوردن و آشامیدن برای افراد پرخور با درد و
ص: 26
________________________________________
1- غیاث الدین جزایری، اسرار خوراکی ها، تهران، امیر کبیر، 1381، چ 2، ص 35.
2- هزار گوهر، ص 143.
رنج همراه خواهد بود. امام علی علیه السلام در این باره می فرماید: «مَنْ زادَ شَبْعُهُ کَظَّتْهُ الْبِطْنَهُ؛ کسی که سیری خود را زیاد کند، پرخوری، او را به رنج اندازد.»(1) همچنین می فرماید: «مَنْ کَظَّتْهُ الْبِطْنَهُ حَجَبَتْهُ عَنِ الفِطْنَهِ؛ پرخوری که انسان را به رنج اندازد، او را از زیرکی نیز باز دارد».(2)
هرچند زیاده روی در خوردن و آشامیدن با درد و رنج فراوان همراه است، ولی به ویژه در زمان کمبود غذایی، برای فرد پرخور بسیار دردسرساز خواهد بود. سعدی در گلستان، حکایت زیبایی از دو درویش بیان می کند که بسیار شنیدنی است.
«دو درویش از اهالی خراسان هم سفر بودند. یکی از آنان ضعیف بنیه و دیگری قوی بنیه بود. از قضای روزگار، آنها را در حومه شهری به اتهام جاسوسی، دستگیر و در خانه ای زندانی کردند و در آن را گل گرفتند. بعد از دو هفته، بی گناهی آنان ثابت شد. سراغ آنان رفتند. در را گشودند. دیدند مرد قوی بنیه فوت کرده، ولی مرد ضعیف بنیه زنده مانده است. مردم تعجب کردند. طبیب فرزانه ای به آنها گفت: گر ضعیف مرده بود، باعث تعجب بود؛ زیرا مرگ قوی بنیه از این بود که پرخور بود و بدن او در این مدت، رنج و سختی بی غذایی را تاب نیاورد».
چو کم خوردن، طبیعت شد کسی را
چو سختی پیشش آید، سهل گیرد
دگر تن پرورست اندر فراخی
ص: 27
________________________________________
1- ترجمه و شرح غرر الحکم و درر الکلم موضوعی، ج 1، ص 164.
2- همان.
چو تنگی بیند، از سختی بمیرد(1)